ตัวกู – ของกู

บทคัดย่อ

          หนังสือเรื่อง “ตัวกู – ของกู” เป็นผลงานเขียนของพุทธทาสภิกขุผู้มีความมุ่งมั่นเพื่อให้เกิดความเข้าใจในแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา ปรับความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนที่เคยเข้าใจผิดกันมาให้ถูกต้องอย่างมีสัมมาทิฏฐิ ด้วยการลดละความยึดถือมั่นอยู่กับ “อัตตา”อันถูกหลอมรวมด้วยกิเลสหลักคือ อวิชชา ตัณหา และอุปาทาน จนทำให้จิตประกอบอยู่ด้วยความรู้สึกว่ามี "ตัวเรา-ของเรา" จิตย่อมสูญเสียความบริสุทธิ์ คือไม่เป็นจิตเดิมแท้ที่บริสุทธิ์สะอาด แต่กลายเป็นเพียงของมายา เป็นเพียงความคิดปรุงแต่ง ไปตามเรื่องราวของอารมณ์ที่เข้ามาแวดล้อม เพื่อให้บรรลุจุดมุ่งหมายของพระพุทธศาสนาด้วยการลดละความยึดมั่นในความเป็นตัวตนหรือตัวกู ของกูนั้น ต้องเพียรทำลายรากเหง้าแห่งกองทุกข์คือ โลภ โกรธ หลงงมงาย หรืออวิชชา ตัณหา อุปาทานด้วยการนำอริยมรรคมีองค์ ๘ ประการมีสัมมาทิฏฐิเป็นต้น และมีสัมมาสมาธิเป็นสุดท้าย เพื่อชำระจิตใจให้สะอาด เกิดจิตว่าง  ต่อเมื่อใดจิตว่างจากความคิดปรุงแต่ง หรือว่างจาก "ตัวเรา-ของเรา" จิตจึงคืนสู่สภาพเดิม คือ เป็นจิตที่สะอาดอยู่ตามธรรมชาติ ภาวะของจิตเดิมแท้ เป็นภาวะแห่งความว่างจากความวุ่นวายด้วยอำนาจการนึกคิด เกิดภาวะแห่งความสว่างและความเป็นธรรมะ และที่สำคัญอย่างยิ่งนั้นก็คือ จะเกิดภาวะแห่งความสมบูรณ์ด้วยสติปัญญา ผู้เขียนได้อธิบายว่า เมื่อสามารถถอนความมีอยู่ของอัตตานั้นได้ก็จะนำไปสู่การดำเนินชีวิตอย่างมีความสงบสุขอย่างแท้จริงในสังคมปัจจุบัน