การพัฒนาสมรรถนะบทบาทของฝ่ายปกครอง ในการนำนโยบายไปปฏิบัติในพื้นที่

ผู้แต่ง

  • ชนัฏนันท์ ถิ่นเดิม สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม
  • โชติ บดีรัฐ สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม

คำสำคัญ:

สมรรถนะ, ฝ่ายปกครอง, การนำนโยบายไปปฏิบัติ

บทคัดย่อ

             บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนะการพัฒนาสมรรถนะบทบาทของฝ่ายปกครอง ในการนำนโยบายไปปฏิบัติในพื้นที่ โดยเป็นการพัฒนาจากบุคคลที่ทำหน้าที่ในการเป็นฝ่ายปกครอง ซึ่งประกอบด้วย กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน แพทย์ประจำตำบล  และสารวัตรกำนัน เป็นตำแหน่งที่มีอยู่คู่กับสังคมและการปกครองของไทย มาอย่างยาวนาน มีหน้าที่เป็นผู้ช่วยเหลือนายอำเภอในการรักษาความสงบเรียบร้อย การแก้ไขปัญหาความเดือดร้อน การอำนวยความเป็นธรรม ดูแลความเป็นอยู่ทุกข์สุขของราษฎร เป็นกลไกขับเคลื่อนนโยบายของรัฐ และปฏิบัติหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดในพื้นที่ตำบล หมู่บ้าน ซึ่งฝ่ายปกครองมีบทบาท 6 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านการปกครองและรักษาความสงบเรียบร้อย 2) ด้านการพัฒนาและส่งเสริมอาชีพ 3) ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม 4) ด้านการทะเบียนต่าง ๆ  5) ด้านการป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน และ 6) ด้านอื่น ๆ เช่น ตรวจตราดูแลที่ดินของรัฐ การดูแลที่ราชพัสดุ ฯลฯ และในปัจจุบันภารกิจ หน้าที่ของฝ่ายปกครองมีเพิ่มมากขึ้น เพราะเป็นผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุด ถือเป็นโซ่ข้อกลางที่ทำหน้าที่ประสานงานนโยบายของรัฐบาลในทุกกระทรวง ทบวง กรม ให้เกิดเป็นรูปธรรมในพื้นที่ อีกทั้งยังมีหน้าที่ในการ “บำบัดทุกข์ บำรุงสุข” ให้แก่ประชาชนในพื้นที่
             เนื่องจากในปัจจุบันภารกิจของฝ่ายปกครองเพิ่มมากขึ้น ในการนำนโยบายไปปฏิบัติในพื้นที่ให้เป็นรูปธรรม ชัดเจน การพัฒนาสมรรถนะบทบาทของฝ่ายปกครองจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องพัฒนาอยู่เสมอ เพื่อรองรับบทบาทการทำงานที่หลากหลายและเพิ่มมากขึ้นของฝ่ายปกครอง ให้พร้อมและเกิดประโยชน์ในการนำนโยบายไปปฏิบัติในพื้นที่กับประชาชนในพื้นที่มากที่สุด การพัฒนาสมรรถนะบทบาทของฝ่ายปกครอง จึงเป็นสิ่งจำเป็นเพราะฝ่ายปกครองเปรียบเสมือนโซ่ข้อกลางในการนำนโยบายไปปฏิบัติในพื้นที่ให้เป็นรูปธรรม

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครอง. (2559). พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457 (แก้ไขล่าสุด). เข้าถึงได้จาก https://multi.dopa.go.th/pab/info_organ/about8/ topic34 (สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2567).

กรมการปกครอง. (2565). กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. เข้าถึงได้จาก https://www.dopa.go.th/main/web_index (สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2567).

จํานง อภิวัฒนสิทธิ์ และคณะ. (2545). สังคมวิทยา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

พิชิต เทพวรรณ์. (2554). การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ซีเอ็ด ยูเคชั่นจำกัด (มหาชน).

สถาบันดำรงราชานุภาพ. (2548). บทบาทกำนัน ผู้ใหญ่บ้านที่เหมาะสมในอนาคต. เข้าถึงได้จาก http://www.stabundamrong.go.th/web/home.html (สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2567).

สำนักบริหารการปกครองท้องที่. (2546). คู่มือการปฏิบัติงานกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ฯลฯ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.

สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2547). Competency: เครื่องมือการบริหารที่ปฏิเสธไม่ได้. วารสาร Productivity World, 9(53), 44-48.

VanMeter, DonaldS. & Van Horn, Carl E. (1976). The Implementationof Intergovernmental Policy, in Charles O. Jones, and Robert D. Thomas eds., Public PolicyMakingin a Federal System. California: Sage Publication. California, Berkeley.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

ถิ่นเดิม ช. ., & บดีรัฐ โ. . (2024). การพัฒนาสมรรถนะบทบาทของฝ่ายปกครอง ในการนำนโยบายไปปฏิบัติในพื้นที่ . วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 9(2), 388–401. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/274759

ฉบับ

ประเภทบทความ

Academic Articles