ทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3
คำสำคัญ:
ทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล, ผู้บริหารสถานศึกษา, ครูบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู 2) เปรียบเทียบระดับทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำแนกตามตำแหน่ง 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู และ 4) ประเมินแนวทางการพัฒนาทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครูกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู โดยการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน จำนวน 341 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.98 แบบสนทนากลุ่ม และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test ชนิด Independent Sample)
ผลการวิจัยพบว่า
1. ระดับทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู โดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄= 4.45, S.D. = 0.49) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลอยู่ในระดับมากที่สุด คือ ด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างมีจริยธรรม (x̄ = 4.55, S.D. = 0.54) ส่วนด้านอื่น ๆ อยู่ในระดับมาก
2. ผลการเปรียบเทียบระดับทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำแนกตามตำแหน่ง พบว่า โดยรวมไม่มีความแตกต่างกัน
3. แนวทางการพัฒนาทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู ที่ได้จากการสนทนากลุ่ม (Focus Group) ได้จำนวน 20 แนวทาง
4. ประเมินแนวทางการพัฒนาทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3 พบว่า มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา นามวงศ์. (2566). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). รายงานการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทยปี 2565. เข้าถึงได้จาก https://www.etda.or.th. (สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2567).
กองสารสนเทศภูมิศาสตร์. (2562). เมืองอัจฉริยะ. เข้าถึงได้จาก http://iad.bangkok.go.th/sites/ default/files/1%20Bangkok%20Smart. (สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2567).
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2560). แผนปฏิรูปประเทศด้านการศึกษา. เข้าถึงได้จาก https://lamphuncity.go.th/wp-content. (สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2566).
ฉัตรพงศ์ ชูแสงนิล. (2561). ยุคแห่งพลเมืองดิจิทัล. เข้าถึงได้จาก https://www.scimath. org/article-technology/item/8659-2018 (สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2566).
ทัศวรรณ เดวิช. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
นิตยา วงศ์ใหญ่. (2560). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของดิจิทัลเนทีฟ. วารสาร วิชาการฉบับภาษาไทย, 10(2), 1630-1642.
พักตร์วิภา โพธิ์ศรี. (2562). แนวทางจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นพลเมืองดิจิทัล. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 14(2), 242-252.
ศศิวิมล ม่วงกล่ำ. (2562). การวิเคราะห์องค์ประกอบด้านความสามารถทางดิจิทัลของครูและบุคลากรทางการศึกษา จังหวัดสระบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์เขต 3. (2566). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. สุรินทร์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2564). พลังครูไทยวิถีใหม่ฉลาดรู้เท่าทันดิจิทัล. หนังสือวันครู 16 มกราคม 2564. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง. (2561). คู่มือพลเมืองดิจิทัล ในโครงการ: การพัฒนาทักษะและการเป็นพลเมืองดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
วรยุทธ วิลามาศ. (2563). ความต้องการจำเป็นในการเป็นพลเมืองดิจิทัลของครูและบุคลากรทางการศึกษาจังหวัดสระบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน. (2559). แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ปี พ.ศ. 2557-2561. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงพลังงานและสิ่งแวดล้อม.
อมรรัตน์ ดอนพิลา. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
เอกวิทย์ มั่งอะนะ และจิติมา วรรณศรี. (2559). สมรรถนะและแนวทางการพัฒนาผู้บริหารโรงเรียนมาตรฐานสากล. วารสารศึกษาศาสตร์, 18(3), 98-111.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educationalandand Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Mike Ribel. (2011). Digital Citizenship in Schools. United States of America.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ