การพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดสงขลา

ผู้แต่ง

  • วิทยา ยอดรักษ์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช
  • กันตภณ หนูทองแก้ว คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช
  • สุปรีชา ชำนาญพุฒิพร คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช

คำสำคัญ:

การพัฒนา, การบริหารจัดการ,องค์กรสู่ความเป็นเลิศ

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพทั่วไปเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศ 2) วิเคราะห์หลักธรรม แนวคิดทฤษฎีและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศ และ 3) สร้างองค์ความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 25 รูป/คน และการจัดเวทีเสวนากลุ่ม จำนวน 10 รูป/คน ประกอบด้วย นักวิชาการทางพระพุทธศาสนา กลุ่มหัวหน้าส่วนราชการการองค์การบริหารส่วนตำบล นักวิชาการทางด้านองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มผู้นำองค์การบริหารส่วนตำบล กลุ่มผู้ปฏิบัติงานองค์การบริหารส่วนตำบล กลุ่มผู้รับบริการองค์การบริหารส่วนตำบล
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. สภาพทั่วไปเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดสงขลาในสถานการณ์ปัจจุบัน พบว่ามีปัญหาและอุปสรรค ดังนี้ องค์การบริหารส่วนตำบลมีอำนาจ หน้าที่ไม่ครอบคลุมทุกด้าน การบริหารงานแบบอำนาจรวมศูนย์ไว้ส่วนกลาง รัฐบาลไม่มีการกระจายอำนาจให้แบบเบ็ดเสร็จและอำนาจทับซ้อนกันระหว่างหน่วยงานของรัฐ งบประมาณที่ได้รับจัดสรรมีสัดส่วนที่น้อยเมื่อเทียบกับพื้นที่ ภารกิจ หน้าที่ การขาดแคลนบุคลากรในองค์กร พื้นที่ทับซ้อนกับส่วนราชการอื่น การบริหารจัดการยังขาดการมีส่วนร่วมของประชาชนและการบริหารงานในปัจจุบัน
             2. แนวคิด ทฤษฎี ปัจจัยเกี่ยวกับการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศ คือ 1) การบริหารจัดการ ความรู้ ความเข้าใจและถ่ายทอดประสบการณ์แก่บุคลากร 2) มีการกำหนดตัวชี้วัด (KPI) การพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศ 3) ปัจจัยแห่งความสำเร็จการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในระดับโครงการ
             3. การบูรณาการองค์ความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดสงขลา ชื่อว่า GLASMAC Model กล่าวคือ G หมายถึง Goal (ความมุ่งหมาย) L หมายถึง Leadership (ภาวะผู้นำ) A หมายถึง Administration คือ (การบริหารคนและวัสดุ) S หมายถึง Service (การบริการ) M หมายถึง Moral (ยึดหลักธรรม) A หมายถึง Assessment (ประเมินผล) C หมายถึง Communication (การสื่อสาร)

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พวงงาม. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย หลักการ และมิติใหม่ในอนาคต. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.

บูฆอรี ยีหมะ (2555). การปกครองท้องถิ่นไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระมหาฉัตรชัย อภิชโย (ส่งเสริม) และจักรี ศรีจารุเมธีญาณ. (2564). การบริหารงานตามแนวหลักพุทธธรรม. วารสารวิชาการรัตนยุศย์, 3(3), 55-65.

วิมล ชาตะมีนา, วชิรา วราศรัย และรุ่งทิพย์ จินดาพล. (2551). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการบริหารจัดการและดำเนินโครงการของ อบจ. แพร่ และของ อบจ. พิษณุโลก. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

วุฒิสาร ตันไชย. (2557). การกระจายอำนาจและประชาธิปไตยในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบัพระปกเกล้า.

สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดสงขลา. (2566). ข้อมูลทั่วไป. เข้าถึงได้จากhttps://www.sk-local.go.th/ (สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2566).

Rossi, P., Lipsey, M., & Freeman, H. (2004). Assessing and Monitoring Program Process. In Evaluation: A Systematic Approach. Beverly Hills: Sage Publications.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-26

รูปแบบการอ้างอิง

ยอดรักษ์ ว., หนูทองแก้ว ก. ., & ชำนาญพุฒิพร ส. . (2024). การพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการองค์กรสู่ความเป็นเลิศขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 9(3), 96–109. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/276266

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles