หลักพุทธธรรมเพื่อการดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขของผู้เกษียณอายุราชการ
คำสำคัญ:
หลักพุทธธรรม, การดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข, ผู้เกษียณอายุราชการบทคัดย่อ
การเกษียณอายุราชการคือการออกจากการงานเมื่ออายุครบ 60 ปีถือเป็นกระบวนการเปลี่ยนบทบาทหน้าที่ทางสังคมรูปแบบหนึ่ง และเป็นการเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตประจำวันที่ผู้เกษียณทุกคนจะต้องตระหนักถึงการ เตรียมความพร้อมและการปรับสภาพการดำเนินชีวิตที่จะเกิดขึ้นในด้านต่าง ๆ เช่น การดำรงชีวิตประจำวัน การส่งเสริมสุขภาพจิตใจ มีความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัวและชุมชน ผู้เกษียณอายุราชการจะต้องมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการดำเนินชีวิตใหม่ โดยการนำหลักพุทธธรรมมาเป็นแนวทางประพฤติปฏิบัติตนด้วยการพัฒนาตามหลักของ ศีล ได้แก่ การควบคุมความประพฤติทางกายทางวาจาที่ไม่เบียดเบียนผู้อื่น และการพัฒนาจิต (ภาวนา) ได้แก่ การฝึกฝนอบรมจิตให้มีความเข้มแข็ง มีจิตที่เป็นสุขและสงบร่มเย็น ซึ่งจะช่วยให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีสามารถดูแลตนเองและพึ่งพาตนเองได้ตามสมควร พร้อมทั้งสามารถยอมรับสภาพความเป็นจริงของชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปจนสามารถดับทุกข์ทาง กายและทางจิตใจได้
เอกสารอ้างอิง
ธวัช เฟื่องปภัสสร์ และคณะ. (ม.ป.ป.). อธิบายการเรียนธรรมวิภาค ปริเฉทที่ 2. กรุงเทพมหานคร: เจริญ ทัศน์พานิชกิจ.
ธิดารัตน์ อติชาตินันท์ และแพรวพรรณ มังคลา. (2554). การวางแผนการเงินเพื่อการเกษียณอายุของ พนักงานไฟฟ้าส่วนภูมิภาค. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการธุรกิจทั่วไป. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บรรลุ ศิริพานิช. (2550). ผู้สูงอายุ สู่ชีวิตที่มีคุณภาพ. นิตยสารหมอชาวบ้าน. เล่มที่ 340 (สิงหาคม 2550). เข้าถึงได้จาก https://www.doctor.or.th/article/detail/ 1062 (สืบค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2567).
ปิยะพร แดนเพชรพลอย. (ม.ป.ป.). 8 สิ่งที่ต้องทำก่อนเกษียณ. เข้าถึงได้จาก https://www.stou.ac.th/study/sumrit/1-60(500)/page8-1-60(500).html (สืบค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2567).
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). ความสำคัญของพระพุทธศาสนา ในฐานะศาสนาประจำชาติ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). พุทธธรรมฉบับปรับปรุงและขยายความ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหธรรมิก จํากัด.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2494. (2530, 23 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 104 ฉบับพิเศษ 119, หน้า 2.
มณเฑียร อรรถวาที. (2556). ความสุขและความทุกข์ในทัศนะของเจรามี เบนธัม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ ปริทรรศน์, 6(2), 15-16
ศิรินันท์ กิตติสุขสถิต. (2561). ความสุขของคนวัยทำงานในองค์กรของประเทศไทย. วารสารสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล, 38(2), 8-9.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภัทระ ฉลาดแพทย์. (2559). เกษียณอย่างสง่าและร่ำรวยความสุข. กรุงเทพมหานคร: กู้ดไลฟ์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.
วิจิตร บุณยะโหตระ. (2538). คู่มือเกษียณอายุ. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์. อ้างใน เจือ พรรณ กุวลัยรัตน์, สุขใจ-วัยเกษียณ วัยปลดแอกภารกิจประจำ ใช้เวลาสานฝันสิ่งปรารถนา. เข้าถึงได้จาก https://www.gotoknow.org/posts/ 130041 (สืบค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2567).
วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์ และศตพร เพียรวิมังสา. (2561). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในหมู่บ้านดอนเซ่ง ตำบล บางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี. วารสารฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 11(1), 3144-3156.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2542). พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 33. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย.
สุรเกียรติ อาชานานุภาพ. (2554). มุมมองและประสบการณ์การพัฒนาระบบบริการปฐมภูมิ: ในทศวรรษ แรกแห่งนโยบายหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.
องค์การอนามัยโลก. (2556). พัฒนาการสำคัญของการสร้างเสริมสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: ธนาเพรส.
Agsdale, D. and Morrow, D.R. (1990). Quality of Life as a Function of HIV Classification. Nursing Research, 39, 355-359.
Zhan, L. (1992). Quality of Life: Conceptual and Measurement Issues. Journal of Advanced Nursing, 17, 979
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
