พระแก้วมรกตของไทย

บทคัดย่อ

          พระแก้วมรกตเป็นพระพุทธรูปที่แกะสลักจากหยกอ่อนเนไฟรต์(Nephrite) สีเขียวดั่งมรกตเป็นพระพุทธรูปสกุลศิลปะก่อนเชียงแสนถึงศิลปะเชียงแสน ในหนังสือรัตนพิมพ์วงศ์ ระบุว่าพบครั้งแรก ที่วัดป่าญะ ตำบลเวียง เมืองเชียงราย (ปัจจุบันคือ วัดพระแก้ว อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย) ในปี พ.ศ. 1977 ภายหลังได้นำขึ้นช้างไปอยู่วัดพระแก้วดอนเต้าที่นครลำปาง ต่อมาในสมัยพระเจ้าติโลกราชได้เชิญพระแก้วมรกตมายังเชียงใหม่ และเมื่อพระเจ้าไชยเชษฐาครองกรุงเชียงใหม่ภายหลังได้เชิญพระแก้วมรกตกลับหลวงพระบางไปด้วย เมื่อล้านช้างย้ายเมืองหลวงจากหลวงพระบางมาเวียงจันทน์ก็เชิญพระแก้วมรกตลงมาด้วย ต่อมาสมเด็จพระเจ้าตากสินทรงสถาปนากรุงธนบุรีขึ้นเป็นเมืองหลวงได้ทรงอัญเชิญพระแก้วมรกตและพระบางมาจากเวียงจันทน์ (ลาว) ประดิษฐานไว้ที่วัดอรุณราชวราราม เมื่อสิ้นรัชสมัยของพระองค์แล้วพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงอัญเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรลงเรือพระที่นั่งเสด็จข้ามฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยามาประดิษฐานยังวัดพระศรีรัตนศาสดารามจนถึงปัจจุบัน