การวิเคราะห์พุทธศิลป์ภาพฝาผนังในพระอุโบสถ วัดโพธิ์ปฐมาวาส (พระอารามหลวง) อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา
คำสำคัญ:
พุทธศิลป์, พระอุโบสถ, วัดโพธิ์ปฐมาวาส (พระอารามหลวง)บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับพุทธศิลป์ 2) ศึกษาพุทธศิลป์ที่ปรากฏในภาพฝาผนังพระอุโบสถ วัดโพธิ์ปฐมาวาส (พระอารามหลวง) อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา และ 3) วิเคราะห์คุณค่าพุทธศิลป์ที่ปรากฏในภาพฝาผนังพระอุโบสถ วัดโพธิ์ปฐมาวาส (พระอารามหลวง) อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาจากเอกสารและสัมภาษณ์กลุ่มเป้าหมายจำนวน 20 รูป/คน โดยนำข้อมูลจากที่ได้ทั้งหมดมาวิเคราะห์ ประมวลความ สรุปผล และนำเสนอในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. แนวคิดเกี่ยวกับพุทธศิลป์ เป็นการสร้างศิลปะที่สวยงามเพื่อพระพุทธศาสนาโดยตรง ที่แบ่งไปตามยุค ๆ นั้น จัดสร้างขึ้นเพื่อความศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา และการหลุดพ้นจากความทุกข์นั้นเอง
2. ภาพฝาผนังในพระอุโบสถวัดโพธิ์ปฐมาวาส มีความวิจิตรแสดงออกถึงยังแสดงออกถึงคุณค่าทางวัฒนธรรม ความเป็นพหุวัฒนธรรม และพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา การดำเนินชีวิตของประชาชนในชุมชน ทำให้จิตรกรรมฝาผนังของวัดโพธิ์ปฐมาวาสมีบทบาทเป็นเพียงผู้ชี้แนะแนวทางให้ผู้เข้าชมได้พยายามคิดตรึกตรองด้วยตนเองภาพจิตรกรรมสำคัญคือ พิธีกรรมการแห่เจ้าเซ็น ไม่เพียงแต่สร้างความภาคภูมิใจกลุ่มชนชาวมุสลิมเท่านั้น เป็นการยกย่องให้เกียรติในพิธีกรรมอันยิ่งใหญ่ของศาสนาอิสลามในพระอุโบสถวัดโพธิ์ปฐมาวาสบทบาทหน้าที่สำคัญในการจัดระเบียบทางสังคมด้วยอีกทางหนึ่ง
3. ภาพฝาผนังพระอุโบสถ วัดโพธิ์ปฐมาวาส (พระอารามหลวง) อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เป็นคุณค่าสำคัญทางด้านจิตใจ ด้านสังคม คุณค่าด้านความมั่นคงทางพระพุทธศาสนา เผยแผ่ศาสนาให้กับคนรุ่นหลังนับถือศาสนาให้มีความมั่นคงต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ ตั้งตุลานนท์. (2554). ศึกษาวิเคราะห์หลักพุทธธรรมที่ปรากฏบนจิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถ วัดทองธรรมชาติวรวิหาร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เจ้าอธิการบุญจันทร์ ธมฺมิสฺสโร (พันสว่าง). (2554). เรื่องศึกษาหลักธรรมที่สอดคล้องกับพุทธลักษณะองค์พระพุทธปฏิมากรในสังคมไทย. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จุลทัศน์ พยาฆรานนท์. (2543). ร้อยคำร้อยความ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปัญญา เทพสิงห์. (2548). ศิลปะเอเชีย. กรุงเทพมหานคร: บริษัท แอคทิฟพริ้นจำกัด.
พระพงศักดิ์ อภิชฺชโว (รุ่งสง). (2549). ศึกษาบทบาทสื่อจิตรกรรมฝาผนังในการเผยแผ่พุทธธรรมในเฉพาะกรณีพระอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสากล สุภรเมธี (เดินชาบัน) และคณะ. (2552). กำเนิดและพัฒนาการพุทธศิลปวัตถุสมัยต่าง ๆ ในประเทศไทย. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 11(1), 45-52.
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ. (2547). ทัศนศิลป์ไทย. กรุงเทพมหานคร: ปิรามิด.
สมชาติ มณีโชติ. (2524). จิตรกรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเตียนสโตร์.
สุรีย์พร แซ่เอี๊ยบ. (2554). การศึกษาวิเคราะห์หลักธรรมจากนิทานชาดกที่ปรากฏในภาพจิตรกรรม พระวิหารหลวง วัดสุทัศนเทพวราราม. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสนาะ เทียนทอง. (2547). ศึกษาวิเคราะห์หลักพุทธธรรมที่ปรากฏอยู่ในพุทธศิลป์. ศึกษาเฉพาะกรณีของพระครูอุภัย ภาดาทร (หลวงพ่อขอม) วัดไผ่โรงวัว จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อภัย นาคคง.(2533). ความรู้เบื้องต้นวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ. กรุงเทพมหานคร: ท.วัฒนาการพิมพ์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ