การประยุกต์ใช้หลักศีล 5 ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของ ชุมชนโภคาสามัคคี อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต ของชุมชนโภคาสามัคคี อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่ 2) ศึกษาหลักศีล 5 ที่ปรากฏในคัมภีร์ พระพุทธศาสนาเถรวาท และ 3) ประยุกต์ใช้หลักศีล 5 ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนโภคาสามัคคีอำเภอเมือง จังหวัดกระบี่ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพภาพภาคสนาม โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มเป้าหมาย 4 กลุ่ม ได้แก่ พระสงฆ์ กลุ่มผู้นำชุมชน กลุ่มผู้สูงอายุ กลุ่มเยาวชน แล้วนำข้อมูลจากที่ได้มาวิเคราะห์ ประมวลความ สรุปผล และนำเสนอในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. แนวคิดเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตของชุมชนโภคาสามัคคี ประกอบด้วย 1) บุคคล เป็นกระบวนการสร้างหลักประกันคุณภาพชีวิตในมิติของบุคคล 2) ครอบครัว เป็นการสร้างหลักประกันที่สำคัญยิ่งประการหนึ่ง คือ ครอบครัว บรรดาผู้ใหญ่ทั้งที่เป็นปู่ย่า ตายายและพ่อแม่ควรประพฤติปฏิบัติตนเอง เป็นต้นแบบที่ดีแก่เยาวชนหรือบรรดาลูกหลาน เพื่อสร้างความรัก ความสามัคคี ความอบอุ่นภายในครอบครัว 3) สังคม เป็นการอยู่ร่วมกันของสมาชิกในสังคมจะต้องมีกฎระเบียบวินัย หรือกติกาในชุมชนและสังคมตัวเอง เพื่อความผาสุกและปกติสุขของชุมชน
             2. หลักศีล 5 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท ได้แก่ 1) เว้นจากการปลงชีวิต, เว้นจากการฆ่าการประทุษร้ายกัน 2) เว้นจากการถือเอาของที่เขามิได้ให้, เว้นจากการลักโกง ละเมิดกรรมสิทธิ์ ทำลายทรัพย์สิน 3) เว้นจากการประพฤติผิดในกาม, เว้นจากการล่วงละเมิดสิ่งที่ผู้อื่นรักใคร่หวงแหน 4) เว้นจากการพูดเท็จ โกหก หลอกลวง และ 5) เว้นจากน้ำเมา คือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท, เว้นจากสิ่งเสพติดให้โทษ
             3. การพัฒนาคุณภาพชีวิตที่มั่นคงและยังประโยชน์สุขต่อตนเอง คือ ความขยันหมั่นเพียร การเก็บออมรักษาทรัพย์สิน การเลือกคบมิตรที่ดี และการดำเนินชีวิตโดยชอบ และความมั่นคงจะบังเกิดขึ้น มีศรัทธาที่ถูกต้องบริบูรณ์ด้วยศีลธรรม รู้จักการแบ่งปันและเสียสละ และการมีปัญญาในการพิจารณาชีวิตที่ถูกต้อง อันจะเป็นแนวทางแห่งการดับทุกข์นำมาซึ่งความสุขในชีวิต ชุมชน และสังคมต่อไป