ความมั่นคงทางอาหารหลังสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด-19 ของกลุ่มเกษตรกรในจังหวัดชัยภูมิ
คำสำคัญ:
ความมั่นคงทางอาหาร, กลุ่มเกษตรกร, หลังสถานการณ์ระบาดของโรคโควิด-19บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความมั่นคงทางอาหารหลังสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด-19 ของกลุ่มเกษตรกรในจังหวัดชัยภูมิ ผู้วิจัยใช้การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 398 ครัวเรือน โดยการสุ่มตัวอย่างหลายขั้นตอน และทำการสุ่มตำบลที่เป็นตัวอย่างของแต่ละอำเภอด้วยการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย จากนั้นสุ่มครัวเรือนที่เป็นตัวอย่างของแต่ละตำบลตามสัดส่วนจำนวนครัวเรือนในแต่ละตำบล โดยการเลือกหน่วยตัวอย่างครัวเรือนโดยบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
ชาวชัยภูมิมีความวิตกกังวลในอนาคตต่อการแพร่ระบาดของโรคอุบัติใหม่ด้านความมั่นคงทางอาหารของครัวเรือนอยู่ในระดับน้อย ได้แก่ 1) ความวิตกกังวลด้านความพอเพียงของอาหาร มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับน้อย 2) ความวิตกกังวลด้านการเข้าถึงอาหาร มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับน้อย 3) ความวิตกกังวลด้านการใช้ประโยชน์จากอาหาร มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับน้อย และ 4) ความวิตกกังวลด้านเสถียรภาพทางอาหาร มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับน้อย ทั้งนี้อาจเป็นเพราะว่าสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในปัจจุบันมีแนวโน้มคลี่คลายลงและลดความรุนแรง ส่งผลให้ชาวบ้านมีความวิตกกังวลน้อยลงไปด้วย
เอกสารอ้างอิง
จตุรงค์ บุณยรัตนสุนทร และกิตติพัฒน์ นนทปัทมะดุล. (2550). สวัสดิการพื้นฐาน : รากฐานความเป็นธรรมทางรายได้ของกลุ่มคนด้อยโอกาส. กรุงเทพมหานคร: สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สังวาลย์ สยาม. (2564). ความมั่นคงด้านอาหาร: สถานการณ์และแนวทางแก้ไข. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิทยาศาสตร์และสุขภาพ.
สุนทร ปัญญะพงษ์ และคณะ. (2565). ผลกระทบต่อการใช้ชีวิตชุมชนวิถีใหม่ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 22(1), 209-219.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชัยภูมิ. (2565). รายงานสถานการณ์ผู้ป่วย COVID-19 ในจังหวัดชัยภูมิ. ชัยภูมิ: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชัยภูมิ.
Coates, J., Swindale, A., & Bilinsky, P. (2007). Household Food Insecurity Access Scale (HFIAS) for measurement of food access: Indicator guide (v.3). Washington, D.C.: Food and Nutrition Technical Assistance Project, Academy for Educational Development.
Ekanem, E. (2010). Food Storage and Preservation: Strategies for Food Security. Journal of Agricultural Sciences, 4(3), 29-35.
Food and Agriculture Organization of the United Nations. (2019). The State of Food Security and Nutrition in the World 2019. Rome: Food and Agriculture Organization.
Food and Agriculture Organization of the United Nations. (2020). The State of Food Security and Nutrition in the World 2020. Rome: Food and Agriculture Organization.
Maxwell, D., & Caldwell, R. (2008). The Coping Strategies Index: Field methods manual. Nairobi, Kenya: CARE International and World Food Programme.
Pingali, P. L. (2012). Green Revolution: Impacts, limits, and the path ahead. Proceedings of the National Academy of Sciences, 109(31), 48.
Satterthwaite, D., McGranahan, G., & Tacoli, C. (2010). Urbanization and its implications for food and farming. Philosophical Transactions of the Royal Society B, 365(1554), 2809-2820.
UNDP. (1994). Global Food Security Report 1994. New York: United Nations Development Programme.
World Bank. (2020). Increasing agricultural productivity. Thailand Rural Income Diagnostic: Challenges and Opportunities for Rural Farmers.
World Food Programme. (2008). WFP Annual Report 2008. World Food Programme.
WHO. (2019). Drinking Water: Key Facts. Geneva: World Health Organization.
WHO. (2021). Guidelines on Sanitation and Health. Geneva: World Health Organization.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
