การบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • ทรรศยุ ไชยรัตน์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด
  • พระครูปลัดสุริยะ ชวนปญฺโญ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด

คำสำคัญ:

การบูรณาการ, หลักเบญจศีล, การพัฒนาคุณภาพชีวิต, หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ และ 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 367 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่าระดับ 5 มีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.67-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97
          ผลการวิจัยพบว่า
          1. การบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงจากค่าเฉลี่ยมากไปน้อย ได้แก่ ด้านสังคม ด้านกาย ด้านปัญญา และด้านจิต ตามลำดับ
          2. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด จำแนกตามเพศ อายุ โดยรวมไม่แตกต่างกัน ส่วนจำแนกตาม ระดับการศึกษา และอาชีพ โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
          3. ข้อเสนอแนะในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด พบว่า ควรมีการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในการให้ความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายแก่ประชาชน ให้รู้จักการเก็บออมทรัพย์สินใช้สิ่งของให้เป็นประโยขน์มีสติในการดำเนินชีวิตประจำวัน พิจารณาการใช้จ่ายเงินสำหรับการซื้อหาสินค้าอุโภคและบริโภคในครัวเรือนให้มีความเหมาะสมกับการดำเนินชีวิตและมีความคุ้มค่า มีการไตร่ตรองอย่างรอบคอบก่อนที่จะดำเนินการในเรื่องต่าง ๆ รู้จักการพิจารณาปัญหาที่เกิดขึ้นว่ามีสาเหตุมาจากเรื่องใดก่อนที่จะหาแนวทางในการแก้ไขปัญหาด้วยสติปัญญาและเป็นไปด้วยความสงบเรียบร้อย และปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกิจกรรมสุ่มเสี่ยงที่จะทำให้ชีวิตประสบปัญหาและอุปสรรค

เอกสารอ้างอิง

กีรติวรรณ กัลยาณมิตร, สัณหณัฐ จักรภัทรวงศ์ และจิตรา ศรีสอน. (2563). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง : กรณีศึกษาชุมชนตำบลหัวดง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(34), 69-85.

เทศบาลตำบลเมืองสรวง. (2565). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566-2570). เทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด.

พระมหาสาทร ธมฺมาทโร (บุญชูยะ). (2560). หมู่บ้านรักษาศีล 5 รูปแบบและกระบวนการเสริมสร้างการดำรงชีวิต. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 13(3), 80-95.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2559). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและการประยุกต์ใช้. เข้าถึงได้จาก https://www.ocsc.go.th/sites/default/files/ document/ocsc-2017-eb15.pdf

สมบูรณ์ ศิริสรรหิรัญ. (2550). เศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาทุนมนุษย์. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 3(2), 19-27.

สุเมธ ตันติเวชกุล. (2549). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพมหานคร: แสงดาว.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-04-29

รูปแบบการอ้างอิง

ไชยรัตน์ ท., & ชวนปญฺโญ พ. . (2025). การบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 10(1), 69–80. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/279947

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles