การบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด
คำสำคัญ:
การบูรณาการ, หลักเบญจศีล, การพัฒนาคุณภาพชีวิต, หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ และ 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 367 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่าระดับ 5 มีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.67-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97
ผลการวิจัยพบว่า
1. การบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงจากค่าเฉลี่ยมากไปน้อย ได้แก่ ด้านสังคม ด้านกาย ด้านปัญญา และด้านจิต ตามลำดับ
2. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด จำแนกตามเพศ อายุ โดยรวมไม่แตกต่างกัน ส่วนจำแนกตาม ระดับการศึกษา และอาชีพ โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
3. ข้อเสนอแนะในการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด พบว่า ควรมีการบูรณาการหลักเบญจศีลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในการให้ความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายแก่ประชาชน ให้รู้จักการเก็บออมทรัพย์สินใช้สิ่งของให้เป็นประโยขน์มีสติในการดำเนินชีวิตประจำวัน พิจารณาการใช้จ่ายเงินสำหรับการซื้อหาสินค้าอุโภคและบริโภคในครัวเรือนให้มีความเหมาะสมกับการดำเนินชีวิตและมีความคุ้มค่า มีการไตร่ตรองอย่างรอบคอบก่อนที่จะดำเนินการในเรื่องต่าง ๆ รู้จักการพิจารณาปัญหาที่เกิดขึ้นว่ามีสาเหตุมาจากเรื่องใดก่อนที่จะหาแนวทางในการแก้ไขปัญหาด้วยสติปัญญาและเป็นไปด้วยความสงบเรียบร้อย และปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกิจกรรมสุ่มเสี่ยงที่จะทำให้ชีวิตประสบปัญหาและอุปสรรค
เอกสารอ้างอิง
กีรติวรรณ กัลยาณมิตร, สัณหณัฐ จักรภัทรวงศ์ และจิตรา ศรีสอน. (2563). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง : กรณีศึกษาชุมชนตำบลหัวดง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(34), 69-85.
เทศบาลตำบลเมืองสรวง. (2565). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566-2570). เทศบาลตำบลเมืองสรวง อำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด.
พระมหาสาทร ธมฺมาทโร (บุญชูยะ). (2560). หมู่บ้านรักษาศีล 5 รูปแบบและกระบวนการเสริมสร้างการดำรงชีวิต. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 13(3), 80-95.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2559). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและการประยุกต์ใช้. เข้าถึงได้จาก https://www.ocsc.go.th/sites/default/files/ document/ocsc-2017-eb15.pdf
สมบูรณ์ ศิริสรรหิรัญ. (2550). เศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาทุนมนุษย์. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 3(2), 19-27.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2549). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพมหานคร: แสงดาว.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ