การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย
คำสำคัญ:
รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครู, ศตวรรษที่ 21, โรงเรียนขนาดเล็ก, สภาคริสตจักรในประเทศไทย, , ความต้องการจำเป็นบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการจำเป็นของครูในการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย 2) ออกแบบและสร้างรูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 3) ประเมินรูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 4) เปรียบเทียบผลการทดลองใช้รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ก่อนและหลังการทดลองใช้ และ 5) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ด้านประสิทธิภาพ ด้านประสิทธิผล และด้านคุณค่า สถิติที่ใช้ในวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที (t-test Dependent)
ผลการวิจัยพบว่า
1) ความต้องการจำเป็นที่เกี่ยวข้องกับการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด 4 ด้าน ดังนี้ ด้านการประเมินความต้องการจำเป็นของครู ด้านการพัฒนาทีม ด้านการเทคโนโลยีและนวัตกรรม ด้านการวางแผนปฏิบัติการเสริมสร้างสมรรถนะ 2) รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย คือ “NTPLS Model”ประกอบด้วย การประเมินความต้องการจำเป็นของครู การพัฒนาทีม การวางแผน การเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรม และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ในระดับ 0.80-1.00 ผลการทดลองพบว่าหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผลการใช้รูปแบบใน ด้านประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และด้านคุณค่า อยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
จารุชา สมศรี. (2566). รูปแบบการพัฒนาครูเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในศตวรรษที่ 21. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). คณะวิทยาการจัดการ: มหาวิทยาลัยพะเยา.
ธเนตร์ตรี รัตนเรืองยศ. (2564). ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ต่างกันอย่างไร – มี KPI อะไรบ้าง. เข้าถึงได้จาก https://thaiwinner.com/efficiency-effectiveness/
นิราภัย จันทร์สวัสดิ์. (2562). ประสิทธิภาพ (Efficiency) VS ประสิทธิผล (Effectiveness). เข้าถึงได้จาก https://th.linkedin.com/pulse/ประสิทธิภาพ-efficiency-vs-ประสิทธิผล-effectiveness-niraphai-jansawat
พัฒนา พรหมณี, ศรีสุวรรค์ เอี่ยมสะอาด และปณิธาน กระสังข์. (2560). แนวคิดการสร้างและพัฒนารูปแบบเพื่อใช้ในการดำเนินงานด้านสาธารณสุขสำหรับนักสาธารณสุข. สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งไทย, 6(2), 134.
เย็นฤทัย จงถนอม. (2561). การเสริมสร้างสมรรถนะในงานของครูกรณีโรงเรียนเอกชนในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการการศึกษา). วิทยาลัยครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
รัตนะ บัวสนธ์. (2564). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา (2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานวิจัยและพัฒนาการศึกษา. (2562). ทิศทางและโจทย์วิจัยของการศึกษาไทยเพื่อบรรลุ เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของโลก. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานพันธกิจการศึกษา มูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย. (2566). พัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียน สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย ปี ค.ศ. 2023-2026. สภาคริสตจักรในประเทศไทย.
อรัญญา เชาวลิต และทีมงาน. (2563). ค้นหาคุณค่าของตนเองและคุณค่าของคนอื่น. เข้าถึงได้จาก http://wachira.ppho.go.th/web_wachira/knowledge_file/20200908101129_16.pdf
Partnership for 21st Century Skills. (2011). Framework for 21st century learning. Washington, DC: Suite 700.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
