ภาวะผู้นำที่ส่งผลต่อการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ในเขตพื้นที่อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำของกำนันผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ประชากรจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้สำหรับการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติอนุมาน นำมาแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้กลุ่มตัวอย่างที่ได้จากวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะจง จำนวน 10 คน และวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้มาด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาแล้วสรุปผลเป็นความเรียง
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. ระดับภาวะผู้นำของกำนันผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านคุณลักษณะผู้นำ รองลงมาคือ ด้านการพัฒนาองค์การ และด้านความรับผิดชอบ ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ ด้านหลักธรรมมาภิบาลมีคุณธรรมจริยธรรม และด้านภาวะผู้นำและการสื่อสารเชิงกลยุทธ์
             2. ผลการเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน พบว่า อายุ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน ส่งผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน มีความแตกต่างกัน ส่วนเพศ ระดับการศึกษา อาชีพ และภูมิลำเนา ส่งผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
             3. แนวทางการพัฒนาผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร คือ ควรมีการพัฒนาศักยภาพของผู้นำอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านความรู้ ความสามารถ ทักษะในการบริหารงานที่จะนำไปสู่การครองตน ครองคน ครองงานได้อย่างเหมาะสม  ที่สำคัญคือ การทำให้คนในชุมชนมีความตระหนักในศักยภาพและจุดอ่อนของชุมชน มีความเข้าใจในปัญหาที่ชุมชนกำลังเผชิญอยู่ และสามารถกำหนดเป้าหมายและทิศทางของชุมชนในอนาคตได้