การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามแนวการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อเพิ่มทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดบุรีรัมย์
คำสำคัญ:
การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอน, นักเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดบุรีรัมย์, การเรียนรู้เชิงรุก, ทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกที่ใช้ในการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดบุรีรัมย์ 2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามแนวการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อเพิ่มพูนทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ 3) ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น และ 4) ประเมินรูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น
กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูผู้สอนและนักเรียน จำนวน 100 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม คู่มือการอบรม แผนการจัดการเรียนรู้ แบบวัดทักษะความสามารถทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ แบบสอบถามความพึงพอใจ แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมินรูปแบบการจัดการเรียนการสอน ข้อมูลที่เก็บได้นำมาวิเคราะห์เพื่อหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูผู้สอนใช้รูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก 6 กิจกรรม ได้แก่ 1) แบบปฏิบัติจริง แบบร่วมมือ แบบแลกเปลี่ยนความคิด แบบใช้เกม แบบแสดงบทบาทสมมุติ และแบบแผนผังความคิด ตามลำดับ
2. รูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามแนวการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อเพิ่มพูนทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษที่พัฒนามี 3 รูปแบบ ได้แก่ แบบใช้เกม แบบแสดงบทบาทสมมุติ และแบบแผนผังความคิด
3. ครูผู้สอนใช้กิจกรรมการเรียนการสอนเชิงรุก มากกว่า 1 กิจกรรม โดยการเรียนรู้แบบร่วมมือเป็นกิจกรรมหลักที่ถูกบูรณาการทุกกิจกรรม
4. การจัดการเรียนการสอนตามแนวการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อเพิ่มพูนทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดบุรีรัมย์ ในรูปแบบ 4P1W Model ช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจและมั่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษมากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
จิตติน เพลงสันเทียะ และสุนีตา โฆษิตชัยวัฒน์. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 20(2), 138–150.
ธิดารัตน์ อยู่ทรัพย์. (2566). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษสำหรับผู้เรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบการศึกษา, 7(1), 23–35.
ศจีทิพย์ ตาลพันธ์, เอกราช โฆษิตพิมานเวช และกนกอร สมปราชญ์. (2566). การจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 6(5), 642-656.
แสงสุรีย์ ดวงคำน้อย. (2561). การเรียนรู้เชิงรุก: กิจกรรมท้ายสำหรับผู้เรียนในยุคการศึกษา 4.0. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 8(3), 61-71.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. กรุงเทพมหานคร: หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สมหมาย โชติชัยการ. (2564). การสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 16(2), 45–60.
อัญญารัตน์ พูลเพิ่ม. (2562). การใช้เกมเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. (ปริญญานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Freeman, D. (2000). Techniques and principles in language teaching (2nd ed.) Oxford University Press.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2019). Cooperation and the use of technology in education. New York: Routledge.
Joyce, B., & Showers, B. (2002). Student achievement through staff development (3rd ed.). ASCD.
Piaget, J. (1970). Science of education and the psychology of the child. Viking Press.
Prachanant, N. (2015). Improving Thai University Students’ English Speaking Ability on Thai Studies through Classroom Discussion. Journal of Humanities and Social Sciences Prince of Songkla University, 11(1), 107–132.
Tyler, R. W. (1949). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago: The university of Chicago press.
Smith, A., Jones, B. & Johnson, C. (2018). Enhancing language learning apps through human-centered design: A user feedback approach. Journal of Educational Technology, 10(2), 45–58.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
