การส่งเสริมหลักอริยสัจ 4 เพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนนางย่อน ตำบลคุระ อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา

ผู้แต่ง

  • พระใบฎีกาเดชเดชา เตชธมฺโม มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช
  • พระครูโกศลอรรถกิจ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช
  • พระครูวิจิตรศีลาจาร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช

คำสำคัญ:

การส่งเสริม, การพัฒนาคุณภาพชีวิต, หลักอริยสัจ 4, ชุมชนนางย่อน

บทคัดย่อ

             การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนนางย่อน 2) ศึกษาหลักอริยสัจ 4 ตามที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา และ 3) ส่งเสริมหลักอริยสัจ 4 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชน นางย่อน ตำบลคุระ อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา การวิจัยเป็นรูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการศึกษาข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยกลุ่มให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ พระสงฆ์ ผู้นำชุมชน และประชาชน ทั่วไป ผลการวิจัยนำเสนอในรูปแบบการบรรยายเชิงพรรณนา เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างหลักธรรมในพระพุทธศาสนาและการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนใน บริบทท้องถิ่น
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. แนวคิดเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตของชุมชนนางย่อนสะท้อนให้เห็นว่า การกระทำของมนุษย์ที่มุ่งหวังการเปลี่ยนแปลงอย่างมีจิตสำนึก สามารถดำเนินตามแนวทางพระพุทธศาสนา ได้แก่ การมีความคิดที่ถูกต้อง (สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ) การใช้วาจาที่ถูกต้อง (สัมมาวาจา) และการกระทำที่ชอบ (สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ) โดยมีเป้าหมายเพื่อความเจริญของมนุษย์อย่างยั่งยืน
             2. หลักอริยสัจ 4 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา เป็นกระบวนการแห่งการดับทุกข์อย่างแท้จริง ประกอบด้วย 1) ทุกข์ คือ การกำหนดรู้ปัญหาที่เกิดขึ้น 2) สมุทัย คือ การค้นหาสาเหตุของปัญหา 3) นิโรธ คือ ความเข้าใจเป้าหมายของการดับทุกข์อย่างชัดเจน และ 4) มรรค คือ แนวทางการแก้ปัญหาอย่างถูกต้องผ่านหลักอริยมรรค
             3. การส่งเสริมหลักอริยสัจ 4 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชน นางย่อน มุ่งเน้นการแก้ปัญหาใน 3 ด้านหลัก ได้แก่ 1) ด้าน การศึกษา ศาสนา วัฒนธรรม และประเพณี 2) ด้านสิ่งแวดล้อม และการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ และ 3) ด้านเศรษฐกิจ และอาชีพของประชาชนในชุมชนโดยการนำหลักธรรมมาใช้เป็นแนวทางพัฒนาช่วยส่งเสริมการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบและยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ชนิดาภา พรหมิ. (2566). การพัฒนาหลักสูตรบูรณาการตามหลักอริยสัจ 4. วารสารบวรสหการศึกษาและ มนุษยสังคมศาสตร์, 4(1), 38-45.

พระมหาเศกศักดิ์ จนฺทวํโส และคณะ. (2566). การวิเคราะห์การบรรลุธรรมของพระองคุลิมาลเถระ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(7), 110-118.

พระอุดมรัต อุตฺตโม (ร่มจันทร์) และพระธนพล ธนปาโล (ศรีบุรินทร์). (2568). แนวทางการประยุกต์ใช้หลักอริยสัจ 4 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต. วารสารสินธุ์โสธร, 1(1), 1-13.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

แม้นเหมือน สิทธิศักดิ์. (2561). การประยุกต์หลักอริยสัจ 4 สำหรับการพัฒนาตนและพัฒนางาน. วารสารวิชาการ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 1(1), 54-66.

ศุภกาญจน์ วิชานาติ. (2561). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อแก้ปัญหาภาวะโลกร้อน. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร, 2(1), 12-35.

สามารถ สมจิตต์ และคณะ. (2547). โครงการแนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแบบมีส่วนร่วมชุมชนบ้านนางย่อน ตำบลคุระ อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา (ระยะที่ 1). (รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) สำนักงานภาค.

เสริมศรี ชวานิสากุล. (2565). ศึกษาการประยุกต์ใช้หลักอริยสัจ 4 ในชีวิตประจำวันตามแนวแพทย์วิถีธรรม. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา).บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-28

รูปแบบการอ้างอิง

เตชธมฺโม พ. ., พระครูโกศลอรรถกิจ, & พระครูวิจิตรศีลาจาร. (2025). การส่งเสริมหลักอริยสัจ 4 เพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนนางย่อน ตำบลคุระ อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา . วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 10(3), 289–300. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/286823

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles