วิเคราะห์หลักจริยศาสตร์ที่ปรากฎในจูฬเสฏฐิชาดก
คำสำคัญ:
จริยศาสตร์, จูฬเสฏฐิชาดกบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นมาของจูฬเสฏฐิชาดก 2) ศึกษาหลักจริยศาสตร์ และ 3) วิเคราะห์หลักจริยศาสตร์ที่ปรากฏในจูฬเสฏฐิชาดก โดยใช้การวิจัยเชิงเอกสาร
ผลการวิจัยพบว่า
1. จูฬเสฏฐิชาดกเป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระพุทธเจ้าและพระจุลลปันถกเถระ แม้ชื่อชาดกจะมาจากพระโพธิสัตว์ แต่บทบาทสำคัญในการดำเนินเรื่องเป็นของจูฬันเตวาสิก (อดีตชาติของพระจุลลปันถก) เนื่องจากชาดกนี้ตรัสขึ้นเพื่อปรารภพระจุลลปันถกในชาติปัจจุบัน ซึ่งมีเนื้อหาเหมือนกันทั้งในขุททกนิกาย ชาดก และธรรมบท
2. หลักจริยศาสตร์ เป็นการแสวงหาความดีสูงสุดของชีวิตมนุษย์ และเป็นแนวทางตัดสินความประพฤติ เช่น ถูก-ผิด ดี-ไม่ดี โดยมีแนวคิดสำคัญ 3 ทฤษฎี ได้แก่ ทฤษฎีประโยชน์นิยม เน้นผลของการกระทำ จริยศาสตร์เชิงกรณียธรรมของคานต์เน้นหน้าที่ไม่เน้นผล และจริยศาสตร์สัมพัทธนิยม พิจารณาคุณค่าทางศีลธรรมตามบริบท
3. การวิเคราะห์หลักจริยศาสตร์ในจูฬเสฏฐิชาดก พบว่ามีคุณค่าทั้งในระดับปัจเจกและสังคม โดยแสดงแนวทางการดำเนินชีวิตให้บรรลุเป้าหมายและความดีสูงสุด สะท้อนหลักจริยศาสตร์ที่เน้นความเพียร ความกตัญญู และการใช้ปัญญาในการดำรงชีวิตอย่างมีศีลธรรม
เอกสารอ้างอิง
ชัยวัฒน์ อัตพัฒน์. (2550). จริยศาสตร์ Ethics. (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชัยเนตร ระวีวรรณ. (2555). การศึกษารูปแบบค้าขายและจัดเก็บภาษี ในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เดโชพล เหมนาไลย. (2545). สัมมาอาชีวะในพระไตรปิฎก. (วิทยานิพนธพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินฺทปญฺโญ). (2548). ธัมมิกสังคมนิยม. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2548). พระพุทธศาสนากับโลกธุรกิจ : การใช้หลักพุทธธรรมในการทำธุรกิจ. แปลและเรียบเรียงโดย พนิตา อังจันทรเพ็ญ. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
พระครูโพธิธรรมานุกูล (บรรเทา ชุดจีน). (2554). ศึกษาแนวทางการนำหลักทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์เพื่อแก้ปัญหาชีวิตของพุทธศาสนิกชนในสังคมไทยปัจจุบัน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาจุลศักดิ์ จิรวฑฺฒโน (รถน้อย). (2547). แนวคิดและวิธีการแก้ปัญหาเศรษฐกิจแนวพุทธของปราชญ์อีสาน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสมโภช ฐิติญาโณ (ศรีพันธ์). (2535). ศึกษาวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์ตามแนวพระไตรปิฎก. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา).บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวิทยา ญาณสาโร (คุ้มราษฎร์). (2554). ศึกษาแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงที่สอดคล้องกับหลักพุทธธรรมที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศักดิ์ชัย อนันต์ตรีชัย. (2554). จริยศาสตร์ในการดำเนินธุรกิจของพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุมาลี สุขอร่าม. (2554). การประยุกต์ใช้พุทธจริยธรรมในการประกอบธุรกิจ กรณีศึกษา : บริษัท แฟรี่แลนด์สรรพสินค้า จํากัด นครสวรรค์. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ