วิเคราะห์หลักจริยศาสตร์ที่ปรากฎในจูฬเสฏฐิชาดก

ผู้แต่ง

  • พระครูวิจิตรสังฆการ (สุทัศวัฒน์ จรณเมธี) คณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา

คำสำคัญ:

จริยศาสตร์, จูฬเสฏฐิชาดก

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นมาของจูฬเสฏฐิชาดก 2) ศึกษาหลักจริยศาสตร์ และ 3) วิเคราะห์หลักจริยศาสตร์ที่ปรากฏในจูฬเสฏฐิชาดก โดยใช้การวิจัยเชิงเอกสาร
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. จูฬเสฏฐิชาดกเป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระพุทธเจ้าและพระจุลลปันถกเถระ แม้ชื่อชาดกจะมาจากพระโพธิสัตว์ แต่บทบาทสำคัญในการดำเนินเรื่องเป็นของจูฬันเตวาสิก (อดีตชาติของพระจุลลปันถก) เนื่องจากชาดกนี้ตรัสขึ้นเพื่อปรารภพระจุลลปันถกในชาติปัจจุบัน ซึ่งมีเนื้อหาเหมือนกันทั้งในขุททกนิกาย ชาดก และธรรมบท
             2. หลักจริยศาสตร์ เป็นการแสวงหาความดีสูงสุดของชีวิตมนุษย์ และเป็นแนวทางตัดสินความประพฤติ เช่น ถูก-ผิด ดี-ไม่ดี โดยมีแนวคิดสำคัญ 3 ทฤษฎี ได้แก่ ทฤษฎีประโยชน์นิยม เน้นผลของการกระทำ จริยศาสตร์เชิงกรณียธรรมของคานต์เน้นหน้าที่ไม่เน้นผล และจริยศาสตร์สัมพัทธนิยม พิจารณาคุณค่าทางศีลธรรมตามบริบท
             3. การวิเคราะห์หลักจริยศาสตร์ในจูฬเสฏฐิชาดก พบว่ามีคุณค่าทั้งในระดับปัจเจกและสังคม โดยแสดงแนวทางการดำเนินชีวิตให้บรรลุเป้าหมายและความดีสูงสุด สะท้อนหลักจริยศาสตร์ที่เน้นความเพียร ความกตัญญู และการใช้ปัญญาในการดำรงชีวิตอย่างมีศีลธรรม

เอกสารอ้างอิง

ชัยวัฒน์ อัตพัฒน์. (2550). จริยศาสตร์ Ethics. (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ชัยเนตร ระวีวรรณ. (2555). การศึกษารูปแบบค้าขายและจัดเก็บภาษี ในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เดโชพล เหมนาไลย. (2545). สัมมาอาชีวะในพระไตรปิฎก. (วิทยานิพนธพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินฺทปญฺโญ). (2548). ธัมมิกสังคมนิยม. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2548). พระพุทธศาสนากับโลกธุรกิจ : การใช้หลักพุทธธรรมในการทำธุรกิจ. แปลและเรียบเรียงโดย พนิตา อังจันทรเพ็ญ. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พระครูโพธิธรรมานุกูล (บรรเทา ชุดจีน). (2554). ศึกษาแนวทางการนำหลักทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์เพื่อแก้ปัญหาชีวิตของพุทธศาสนิกชนในสังคมไทยปัจจุบัน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาจุลศักดิ์ จิรวฑฺฒโน (รถน้อย). (2547). แนวคิดและวิธีการแก้ปัญหาเศรษฐกิจแนวพุทธของปราชญ์อีสาน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสมโภช ฐิติญาโณ (ศรีพันธ์). (2535). ศึกษาวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์ตามแนวพระไตรปิฎก. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา).บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวิทยา ญาณสาโร (คุ้มราษฎร์). (2554). ศึกษาแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงที่สอดคล้องกับหลักพุทธธรรมที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศักดิ์ชัย อนันต์ตรีชัย. (2554). จริยศาสตร์ในการดำเนินธุรกิจของพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุมาลี สุขอร่าม. (2554). การประยุกต์ใช้พุทธจริยธรรมในการประกอบธุรกิจ กรณีศึกษา : บริษัท แฟรี่แลนด์สรรพสินค้า จํากัด นครสวรรค์. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-29

รูปแบบการอ้างอิง

(สุทัศวัฒน์ จรณเมธี) พ. (2026). วิเคราะห์หลักจริยศาสตร์ที่ปรากฎในจูฬเสฏฐิชาดก . วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 11(1), 125–135. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/287854

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Articles