การบูรณาการมังคลัตถทีปนีเพื่อการพัฒนาสมรรถนะของเยาวชนด้านคุณธรรมจริยธรรมในสังคมยุคดิจิทัล
คำสำคัญ:
มังคลัตถทีปนี, การพัฒนาสมรรถนะ, เยาวชน, คุณธรรมจริยธรรม, สังคมยุคดิจิทัลบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาสมรรถนะของเยาวชนด้านคุณธรรมจริยธรรมในสังคมยุคดิจิทัล 2) ศึกษามังคลัตถทีปนีว่าด้วยการพัฒนาสมรรถนะด้านคุณธรรมจริยธรรม 3) บูรณาการมังคลัตถทีปนีเพื่อการพัฒนาสมรรถนะของเยาวชนด้านคุณธรรมจริยธรรมในสังคมยุคดิจิทัล และ 4) สร้างองค์ความรู้ใหม่และรูปแบบการบูรณาการมังคลัตถทีปนีเพื่อการพัฒนาสมรรถนะของเยาวชนด้านคุณธรรมจริยธรรมในสังคมยุคดิจิทัล เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการวิจัยเชิงเอกสาร ภายใต้กระบวนการศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน เพื่อนำไปสู่การสร้างองค์ความรู้ใหม่ทางปรัชญาและพระพุทธศาสนา
ผลการวิจัยพบว่า
การพัฒนาสมรรถนะของเยาวชนในสังคมยุคดิจิทัล ควรพัฒนาทั้งด้านร่างกาย จิตใจ และสติปัญญา เพื่อให้เยาวชนเป็นคนดี มีคุณธรรมจริยธรรม มังคลัตถทีปนีเป็นตำราที่โดดเด่นเล่มหนึ่งในพระพุทธศาสนา พระสิริมังคลาจารย์ ปราชญ์ชาวล้านนาไทย รจนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2067 อธิบายความแห่งมงคลสูตรในพระไตรปิฎก ประกอบด้วยมงคล 38 ประการ ในงานวิจัยนี้นำมาประยุกต์ใช้ 4 ประการ ประกอบด้วย 1) การคบบัณฑิต มุ่งเพื่อพัฒนาสมรรถนะด้านคบมิตร 2) การให้หรือแบ่งปัน มุ่งเพื่อพัฒนาสมรรถนะด้านจิตอาสา 3) ความเคารพ มุ่งเพื่อพัฒนาสมรรถนะด้านสัมมาคารวะ 4) การสนทนาธรรมตามกาล มุ่งเพื่อพัฒนาสมรรถนะด้านสมดุลจิตปัญญา การบูรณาการมังคลัตถทีปนีเพื่อการพัฒนาสมรรถนะของเยาวชนทั้ง 4 ด้านนี้ เป็นการพัฒนาทั้งพฤติกรรม จิตใจ และปัญญาอย่างสมดุล ย่อมส่งผลให้เยาวชนมีเพื่อนดี มีจิตใจดี มารยาทดี และความรู้ดี เป็นพลเมืองดีของสังคม สามารถดำเนินชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยนี้ คือ G-FHMK Model
เอกสารอ้างอิง
ชูชาติ สุทธะ, พิสิฏฐ์ โคตรสุโพธิ์ และพระครูสิริปริยัตยานุศาสก์. (2562). กระบวนการพัฒนาชีวิตเชิงพุทธบูรณาการ. วารสารสังคมศาสตร์ วิชาการ, 12(1), 158-168.
ปารินันท์ ปางทิพย์อำไพ. (2562). แนวทางการคบเพื่อนของเด็กและเยาวชนไทยในสื่อสังคมออนไลน์เชิงพุทธบูรณาการ. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2549). พระพุทธศาสนาพัฒนาคนและพัฒนาสังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
พระมหาพิเชษฎ์ จตฺตมโล. (2559). การศึกษาเชิงวิเคราะห์การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักคำสอนในมงคลสูตร. วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยสำนักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม, 1(2), 19-24.
พระมหาภัฏชวัชร์ เขมทสฺสี, พระมหาอำนาจ พลปญฺโญ และสิรภพ สวนดง (2559). มังคลัตถทีปนี: ศาสตร์แห่งการดำเนินชีวิต. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 4(2), 373-382.
พระมหาศักย์ศรณ์ คุณปญฺโญ (คงผล). (2564). การบูรณาการพุทธปรัชญาในอรรถกถาธรรมบทเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเยาวชนในสังคมยุคดิจิทัล. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญาและศาสนา). วิทยาลัยปรัชญาและศาสนา มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น.
พระมหาอนันต์ องฺกุรสิริ. (2561). คุณธรรมจริยธรรมกับการพัฒนาผู้เรียนในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 2(2), 81-90.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2556). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับสฺยามรฏฺฐสฺส เตปิฏกํ. (พิมพ์ครั้งที่ 7). นครปฐม: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ลาวัลย์ นาคดิลก. (2561). แนวทางการพัฒนาพฤตินิสัยของเยาวชน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 12(1), 110-113.
วิไลภรณ์ จิรวัฒนเศรษฐ์. (2559). เด็กยุคดิจิทัลภายใต้สังคมแห่งสื่อออนไลน์และการเรียนรู้ทางสังคม. วารสารอนาคตวิทยาทางการศึกษา, 1(1), 1-11.
สว่างบุญ วงก์ฟ้าเลื่อน. (2565). รูปแบบการประยุกต์ใช้หลักพุทธปรัชญาว่าด้วยไตรสิกขาเพื่อการพัฒนาสมรรถนะทรัพยากรมนุษย์ในสังคมดิจิทัล. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญาและศาสนา). วิทยาลัยปรัชญาและศาสนา: มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566-2570). เข้าถึงได้จาก https://www.obec.go.th/archives/813787
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. เข้าถึงได้จาก https://www.ratchakitcha.soc.go.th
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). (2565, พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 139 ตอน 258 ง, หน้า 1.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
