ท่องเที่ยวอย่างรู้คุณค่า : ศาสตร์แห่งการจัดการเพื่อความยั่งยืน
คำสำคัญ:
ท่องเที่ยวอย่างรู้คุณค่า, การจัดการ, ความยั่งยืนบทคัดย่อ
บทความนี้สำรวจแนวคิดสำคัญของ การท่องเที่ยวอย่างรู้คุณค่า (Value-based Tourism) การจัดการ และความยั่งยืน ซึ่งเชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิดในการพัฒนาการท่องเที่ยวสมัยใหม่ การท่องเที่ยวอย่างรู้คุณค่าเน้นความรับผิดชอบของนักท่องเที่ยว ผู้ประกอบการ และชุมชนท้องถิ่น ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม สังคม และวัฒนธรรม พร้อมสร้างผลประโยชน์ร่วม การจัดการที่มีประสิทธิภาพครอบคลุมการวางแผนเชิงกลยุทธ์ การดำเนินงาน และการประเมินผล เพื่อใช้ทรัพยากรท่องเที่ยวอย่างเหมาะสมและยั่งยืน ความยั่งยืนในการท่องเที่ยวครอบคลุมมิติเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม โดยรักษาสมดุลระหว่างความต้องการของนักท่องเที่ยวและชุมชนปัจจุบันโดยไม่กระทบต่อคนรุ่นต่อไป อย่างไรก็ตาม การพัฒนาการท่องเที่ยวหลายแห่งยังมุ่งรายได้ระยะสั้นและละเลยความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม บทความจึงเสนอ กรอบแนวคิดบูรณาการ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวที่เติบโตอย่างรับผิดชอบ สร้างคุณค่าให้ทุกฝ่าย และเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาที่ยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
จิราภรณ์ พรหมชาติ. (2563). การกระจายรายได้และความยั่งยืนของชุมชนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ณัฐชา จันทรเกตุ. (2564). การจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวแบบบูรณาการ. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ภาวินี สงวนธรรม. (2563). การท่องเที่ยวเชิงรับผิดชอบในยุคดิจิทัล. วารสารการท่องเที่ยวและการบริการ, 12(2), 45–60.
วราภรณ์ บุญรักษ์. (2564). Smart and Responsible Tourism: แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิชาการไทย.
วิภาดา ศุภรัฐปรีชา. (2559). การจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน: มิติและแนวทาง. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น, 7(1), 22–39.
สมชาย ศรีทอง. (2561). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับการบริหารจัดการทรัพยากรท้องถิ่น. วารสารวิชาการการจัดการ, 9(1), 23–38.
สมศักดิ์ วงศ์วัฒน์. (2562). การบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงยั่งยืน: กรอบแนวคิดและกลยุทธ์. วารสารวิชาการการท่องเที่ยว, 9(1), 23–38.
สุชาติ พงษ์ศิริ. (2560). การมีส่วนร่วมของชุมชนในกิจกรรมท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารการท่องเที่ยวไทย, 8(1), 23–40.
สุภาพร พรหมศร. (2562). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารจัดการท่องเที่ยวอัจฉริยะ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยไทย.
อรพรรณ บัวศรี. (2563). การสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวเชิงคุณค่าในพื้นที่ท้องถิ่น. วารสารการท่องเที่ยวไทย, 12(2), 45–62.
อภินันท์ สุวรรณรักษ์. (2562). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงชุมชนอย่างยั่งยืนในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันท่องเที่ยวไทย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น ไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
