ภาวะผู้นำแบบโค้ชของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ในอำเภองาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาลำปางเขต 1

ผู้แต่ง

  • ณัฐนรี จุมปา คณะสังคมศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่
  • ธีระภัทร ประสมสุข คณะสังคมศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่

คำสำคัญ:

การประเมินโครงการ, ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน, โรงเรียนขยายโอกาส

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำแบบโค้ช (Coach) ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในอำเภองาว และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำแบบโค้ช (Coach) ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในอำเภองาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปางเขต 1 ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้บริหาร คณะครู และบุคลากรทางการศึกษา ในอำเภองาว จำนวน 9 โรงเรียน ผู้บริหารทั้งหมด 9 คน คณะครู และบุคลากรทางการศึกษา 148 คน รวมทั้งสิ้น 157 คน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 113 คน และผู้ให้สัมภาษณ์จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ แบบกึ่งโครงสร้างวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. การศึกษาภาวะผู้นำแบบโค้ช (Coach) ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในอำเภองาว พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านได้แก่ ด้านการสร้างขวัญและกำลังใจ ด้านการให้ข้อมูลย้อนกลับ ด้านการฟังและการเข้าใจผู้อื่น และ ด้านการสร้างความสัมพันธ์และการไว้วางใจ ตามลำดับ
             2. แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำแบบโค้ช (Coach) ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในอำเภองาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปางเขต 1 เห็นว่า โค้ชผู้นำสร้างพื้นที่ปลอดภัยผ่านการฟังเชิงลึกและคำถามปลายเปิดเพื่อให้ครูสะท้อนคิดและแก้ปัญหาได้เอง โดยเปลี่ยนแรงจูงใจจากการพัฒนาตนเองสู่ความสำเร็จของผู้เรียน พร้อมสร้างวัฒนธรรมดิจิทัลที่โปร่งใส เชื่อมโยงความสำเร็จรายบุคคลเข้ากับวิสัยทัศน์ร่วมเพื่อตอกย้ำคุณค่าของทุกคน

เอกสารอ้างอิง

พระมหาฉัตรเทพ พุทฺธชาโต (พุทธชูชาติ) และคณะ. (2563). นวัตวิถีวัฒนธรรมชุมชนกับการสำรวจวรรณกรรมใบลานลุ่มแม่น้ำโขงตอนบน. (รายงานวิจัย). สถาบันอนุรักษ์คัมภีร์ใบลาน วัดสูงเม่น: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

พระสิริมังคลาจารย์. (2554). มังคลัตถทีปนี ภาษาไทย ภาค 1 ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ 2500. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์.

พระพุทธโฆษาจารย์. (2540). สมันตปาสาทิกา แปล เล่ม 1. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฎราชวิทยาลัย.

สายัญ ศรีอ่อน. (2550). ประณามบทและนิคมนกถาในวรรณกรรมบาลี: แนวคิด รูปแบบและภาษา. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร์มหาบันฑิต สาขาบาลีและสันสกฤต). คณะอักษรศาสตร์: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว. (2556). คัมภีร์ใบลานล้านนา. วารสารราชบัณฑิตยสถาน, 38(2), 114-133. http://legacy.orst.go.th/royin2014/upload/246/FileUpload/2807_6447.pdf

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-16

รูปแบบการอ้างอิง

จุมปา ณ., & ประสมสุข ธ. (2026). ภาวะผู้นำแบบโค้ชของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ในอำเภองาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาลำปางเขต 1. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 11(2), 232–243. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/292345