วิเคราะห์การใช้เหตุผลของพระพุทธเจ้าและโสกราตีส

ผู้แต่ง

  • พระศราวุธ ญาณาวุโธ (เงียบกระโทก) วิทยาลัยสงฆ์บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูศรีปัญญาวิกรม วิทยาลัยสงฆ์บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระมหาพจน์ สุวโจ วิทยาลัยสงฆ์บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

บทคัดย่อ

             การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการใช้เหตุผลของพระพุทธเจ้า 2) ศึกษาการใช้เหตุผลของโสกราตีส และ 3) วิเคราะห์เปรียบเทียบการใช้เหตุผลของทั้งสองแนวคิด การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารทั้งปฐมภูมิและทุติยภูมิ แล้วนำมาวิเคราะห์และนำเสนอเชิงพรรณนา
             ผลการวิจัยพบว่า
             1. การใช้เหตุผลของพระพุทธเจ้าเน้นการตรวจสอบ ไตร่ตรอง และพิสูจน์ด้วยปัญญา มิให้เชื่อโดยงมงายหรือยึดตามประเพณีโดยปราศจากการพิจารณา หลักสำคัญคือการใช้สติปัญญาพิจารณาว่าคำสอนนำไปสู่ความดีความสงบ และความพ้นทุกข์ได้จริงดังปรากฏในหลักกาลามสูตรที่ส่งเสริมการไตร่ตรองด้วยตนเอง
             2. การใช้เหตุผลของโสกราตีสเป็นรากฐานของปรัชญาตะวันตกและการคิดเชิงวิพากษ์ โดยเน้นการตั้งคำถามอย่างเป็นระบบเพื่อทดสอบความสอดคล้องของความเชื่อ ยึดหลักว่าการตระหนักในความไม่รู้ของตนคือจุดเริ่มต้นของปัญญา และใช้วิธีการสนทนาโต้ตอบเพื่อแสวงหาความจริง
             3. ทั้งสองมีจุดร่วมในการแสวงหาความจริงด้วยเหตุผลและปัญญา แต่แตกต่างกันที่เป้าหมายสูงสุด โดยพระพุทธเจ้ามุ่งสู่การดับทุกข์และความหลุดพ้น ขณะที่โสกราตีส มุ่งพัฒนาปัญญาและคุณธรรมผ่านการวิพากษ์และสนทนา

เอกสารอ้างอิง

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2566). ความหมายของการใช้เหตุผล. เข้าถึงได้จาก https://shorturl.asia/tOQCe

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2545). วิธีคิดตามหลักพุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2556). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุคส์พับลิเคชั่น.

วินิจ ผาเจริญ. (2025). เหตุผลกับคุณธรรมในปรัชญากรีกโบราณ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิชาการ.

สุเชาวน์ พลอยชุม. (2558). ตรรกศาสตร์เบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

เสฐียร พันธรังษี. (2540). ศาสนาเปรียบเทียบ. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.

Gregory Vlastos. (1983). The Socratic Elenchus. Oxford Studies in Ancient Philosophy.

Plato. (1991). Protagoras. Translated by C.C.W. Taylor. Oxford: Clarendon Press.

Plato. (2002a). Apology. Translated by G.M.A. Grube. Indianapolis: Hackett Publishing.

Plato. (2002b). Euthyphro. Translated by G.M.A. Grube. Indianapolis: Hackett Publishing.

Terence Irwin. (1995). Plato’s Ethics. New York: Oxford University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-16

รูปแบบการอ้างอิง

ญาณาวุโธ (เงียบกระโทก) พ., พระครูศรีปัญญาวิกรม, & สุวโจ พ. (2026). วิเคราะห์การใช้เหตุผลของพระพุทธเจ้าและโสกราตีส. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 11(2), 327–337. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/view/292870