PUBLIC HUMAN RESOURCE MANAGEMENT USING THE FOUR POWERS TO DEVELOP POTENTIAL AND SUSTAINABLE PARTICIPATION
Keywords:
Public Human Resource Management, Four Factors of Influence, Potential Development, Sustainability, ParticipationAbstract
This academic article aimed to analyze and propose an approach to public human resource management by applying the Four Bases of Accomplishment, Iddhipada 4: chanda desire, viriya effort, citta focus, and vimamsa investigation, to enhance work performance and sustainable participation. The study covered the domain of public sector human resource development, drawing upon public administration theories, psychological motivation models, and Buddhist ethics, along with an analysis of case studies from Thai public agencies that have integrated Iddhipada 4 into personnel management practices. The findings revealed that promoting Chanda inspired intrinsic motivation and commitment to public service; Viriya strengthened perseverance and determination; Citta fostered concentration and attention to tasks; and Vimamsa encouraged critical reflection and continuous self-improvement. The new body of knowledge proposed in this article was a conceptual framework that systematically linked the Four Bases of Accomplishment with public sector HRM strategies across three key dimensions: fostering intrinsic motivation, promoting ongoing competency development, and enhancing participatory engagement among personnel. This framework offered practical applications for policy design, training program development, performance evaluation systems, and organizational culture reform that contributed to a resilient and adaptable public sector in the 21st century.
References
กรมสรรพากร. (2565). คู่มือการจัดเตรียมข้อมูลแบบผ่านโปรแกรม RD Prep. สืบค้น 29 เมษายน 2568, จาก https://url.in.th/DfRWJ
กรมสุขภาพจิต. (2564). รายงานสรุปผลการดำเนินงานในการขับเคลื่อนงานกรมสุขภาพจิตประจำปีงบประมาณ 2564. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
ประเวศ วะสี. (2562). นิเวศทางปัญญาของมหาชน ยุทธศาสตร์ทางปัญญาพาชาติออกจากวิกฤต. สืบค้น 29 เมษายน 2568, จาก https://waymagazine.org/prawes-wasi-speech/
พระโฆษิต โฆสิตธมฺโม. (2565). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 เพื่อการบริหารองค์กรสู่ความสำเร็จ. วารสารธรรมวัตร, 3(1), 39-47.
พระมหาสมัคร อติภทฺโท และคณะ. (2568). หลักธรรมทางพุทธศาสนากับการพัฒนาภาวะผู้นําทางการเมืองในบริบทไทย. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(1), 256-266.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). รายงานการประชุมโครงการพัฒนาโรงเรียนในพื้นที่ห่างไกล เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการพัฒนาครู่รุ่นใหม่กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา รุ่นที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2564). รายงานประจำปี 2564 สำนักงาน ก.พ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สุรสิทธิ์ วชิรขจร. (2561). การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีตามหลักธรรมาภิบาล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Armstrong, M. & Taylor, S. (2020). Armstrong’s handbook of human resource management practice (15th ed.). London: Kogan Page.
Peters, B. G. & Pierre, J. (2007). The handbook of public administration. London: SAGE Publications.
Pink, D. H. (2009). Drive: The surprising truth about what motivates us. New York: Riverhead Books.
Pynes, J. E. (2013). Human resources management for public and nonprofit organizations: A strategic approach (4th ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
United Nations Development Programme (UNDP). (2022). The future of government: Building resilience and boosting trust. New York: United Nations Development Programme (UNDP).
