การวิเคราะห์ผลกระทบของแผนปฏิรูปกิจการคณะสงฆ์ในยุคใหม่สู่สาธารณสงเคราะห์

ผู้แต่ง

  • พระครูสมุห์กรณ์พัฒน์ กนฺตวณฺโณ นักวิชาการอิสระ
  • พิชญกัญญา กองนิล นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

กิจการคณะสงฆ์, แผนปฏิรูปกิจการคณะสงฆ์, สาธารณะสงเคราะห์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ประพันธ์ขึ้นเพื่อวิเคราะห์ผลกระทบจากแผนการปฏิรูปกิจการคณะสงฆ์ไทยในยุคปัจจุบันที่มีต่อการดำเนินงานด้านสาธารณะสงเคราะห์ โดยมีขอบเขตของการศึกษาครอบคลุมการปรับเปลี่ยนหลักสูตรการศึกษาของสงฆ์ การส่งเสริมธรรมาภิบาล และการพัฒนาทักษะด้านบริหารจัดการและการสื่อสารของพระสงฆ์ เพื่อเพิ่มบทบาทในการช่วยเหลือสังคมผ่านการเชื่อมโยงหลักศีลธรรมกับงานสาธารณะสงเคราะห์ ผลจากการศึกษาค้นคว้าพบว่า การปฏิรูปดังกล่าวช่วยให้พระสงฆ์มีบทบาทเชิงรุกในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของประชาชน การให้คำปรึกษาทางจิตใจ และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และประชาสังคม รวมถึงการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหาร 4 และโยนิโสมนสิการอย่างเป็นระบบสามารถช่วยบรรเทาความทุกข์ของประชาชนและเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน อย่างไรก็ตาม ความท้าทายที่สำคัญของการปฏิรูป คือการรักษาความศรัทธาของประชาชนท่ามกลางการแพร่กระจายข้อมูลผ่านสื่อดิจิทัล ซึ่งพระสงฆ์จำเป็นต้องเรียนรู้และพัฒนาทักษะเพื่อการปรับตัวอย่างเหมาะสมโดยยังคงเอกลักษณ์ของพระพุทธศาสนา

เอกสารอ้างอิง

คณาจารย์คณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2560). พระพุทธศาสนาในบริบทสังคมร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2545). การพัฒนาชุมชนกับหลักพุทธธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

_____. (2546). พระพุทธศาสนาในฐานะสถาบันสังคม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2540). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วัดสวนแก้ว. (2562). โครงการช่วยเหลือผู้ยากไร้และผู้สูงอายุ. นนทบุรี: วัดสวนแก้ว.

ศูนย์ข้อมูลวัดพระบาทน้ำพุ. (2563). รายงานประจำปีเกี่ยวกับกิจกรรมช่วยเหลือผู้ป่วย HIV/AIDS. ลพบุรี: วัดพระบาทน้ำพุ.

ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์. (2566). สังคมไทยในยุคดิจิทัล : การเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาในสังคมยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์.

สมหมาย เทียนทอง. (2565). คณะสงฆ์ไทยในยุคปัจจุบัน: การศึกษาและทบทวนบทบาทของพระสงฆ์ในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สันติสุข โสภณสิริ. (2562). การเผยแผ่พุทธศาสนาในยุคดิจิทัล. วารสารพุทธศาสตร์และศาสนาเปรียบเทียบ, 12(2), 45-58.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2561). รายงานการปฏิรูปการศึกษาสงฆ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2564). การปฏิรูปคณะสงฆ์ในสังคมไทย : การพัฒนาและบทบาทในสังคมร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Marshall, J. (2018). Digital Buddhism and Global Connection: A Study of Online Religious Engagement. New York: Routledge.

UNDP. (2020). Sustainable Development and Community Empowerment. Retrieved March 20, 2023, from https://www.undp.org

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-04-25

รูปแบบการอ้างอิง

กนฺตวณฺโณ พ., & กองนิล พ. (2025). การวิเคราะห์ผลกระทบของแผนปฏิรูปกิจการคณะสงฆ์ในยุคใหม่สู่สาธารณสงเคราะห์. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(2), 243–256. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/282128