Postmodern Thai Education Management: A Critical Analysis of Power and Knowledge through Michel Foucault’s Framework
Keywords:
educational management, postmodernism, learner diversity, social change, Thai educationAbstract
This article aims to critically examine the Thai education system in the post-COVID-19 era using Michel Foucault’s framework of power and knowledge. The objective is to explore the structural impacts of social, economic, cultural, and technological changes on policy, curriculum, and classroom practices. The core argument reveals that Thai education remains dominated by centralized authority, a limited regime of knowledge reproduction, and disciplinary structures embedded in pedagogy and assessment. The analysis is divided into four key dimensions: 1) the structural impact on Thai education, 2) the critique of policy and curriculum as tools of power, 3) classroom instruction under modern disciplinary norms, and 4) alternative approaches to education that promote diverse knowledge and marginalized voices. The key findings highlight that creating space for diverse identities and alternative epistemologies can liberate education from authoritarian control and reshape it as a pluralistic, flexible, and responsive system. The article recommends new directions in educational policy and curriculum design that embrace multiple forms of knowledge and redefine education as a meaningful space for all.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). รายงานผลการดำเนินงานตามนโยบายของรัฐด้านการศึกษา ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
ธนารักษ์ สารเขื่อนแก้ว และขัณธ์ชัย อธิเกียรติ (2566). การจัดการศึกษายุคใหม่ภายใต้แนวคิด Postmodernism. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(7), 609–619.
นาวิน พิชญวิศิษฏ์กุล. (2560). ปรัชญาหลังนวยุค : อะไร อย่างไร และทำไม. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 22(1), 147-155.
ประโยชน์ ส่งกลิ่น. (2561). ปรัชญาการเมืองยุคหลังสมัยใหม่. มหาสารคาม: อภิชาติการพิมพ์.
พิชยาภัสสร์ พิพัฒนกุล, ยุทธศักดิ์ อารักษ์กิจสกุล, ภิญญาพัชร์ ชำนาญคำ และสุภาวดี คชนูด. (2566). บทบาทของรัฐกับปัญหาระบบการศึกษาของไทย: การตอกย้ำโอกาสที่ถูกจำกัด - ปมความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของเด็กนอกระบบในการศึกษาต่อมหาวิทยาลัย. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 16(2), 130–141.
ศูนย์ดำเนินงาน PISA แห่งชาติ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567). ผลการประเมิน PISA 2022: บทสรุปสำหรับผู้บริหาร.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2567). รายงานสรุปผลการทดสอบ O-NET ม.3 ปีการศึกษา 2567.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานการพิมพ์.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 139 ตอนพิเศษ 258 ง, 1 พฤศจิกายน 2565.
สุพัตรา สันติรุ่งโรจน์. (2567). การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของสังคมในยุคดิจิทัล: ความท้าทายและโอกาส. วารสารนวัตกรรมสังคมศาสตร์, 1(2), 32-44.
อรวรรณ นิ่มตลุง และนันทิยา ทองหล่อ. (2568). บทบาท PISA ในการส่งเสริมสมรรถนะการอยู่ในสังคมโลกของนักเรียนไทย สู่การพัฒนาการศึกษาอย่างยั่งยืน. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 11(1), 141–152. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2568, จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/280888
Dickens, D. R., & A. Fontana (1994). Postmodernism and Social Inquiry. New York: Guilford Publications.
Foucault, M. (1970). The archaeology of knowledge. Social Science Information, 9(1), 175-185. https://doi.org/10.1177/053901847000900108
Foucault, M. (1977). Discipline and punish: The birth of the prison. London: Vintage Books.
Foucault, M. (1980). Power/knowledge: Selected Interviews & Other Writings 1972-1977. New York: Pantheon Books.
Freire, P. (1970). Pedagogy of the Oppressed. New York: Seabury Press.
International Commission on the Futures of Education. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO. https://doi.org/10.54675/ASRB4722
Kayumova, S., & Dou, R. (2022). Equity and justice in science education: Toward a pluriverse of multiple identities and onto‐epistemologies. Science Education, 106(5), 1097-1117. https://doi.org/10.1002/sce.21750.
Roth, J. (1992). Foucault and Education: Disciplines and Knowledge. American Educational Research Journal, 29(4), 683-694. https://doi.org/10.5860/choice.28-4002.
Rowan, L., Bourke, T., L’Estrange, L., Brownlee, L., Ryan, M., Walker, S., & Churchward, P. (2020). How Does Initial Teacher Education Research Frame the Challenge of Preparing Future Teachers for Student Diversity in Schools? A Systematic Review of Literature. Review of Educational Research, 91, 112 - 158. https://doi.org/10.3102/0034654320979171.
Stock, N. (2020). The postmodern condition: a report on knowledge. Educational Review, 72, 404 - 404. https://doi.org/10.1080/00131911.2020.1746562.
Treve, M. (2025). Pluralism and the culture of education in Thailand: A bibliometric analysis. Policy Futures in Education. https://doi.org/10.1177/14782103251323089.
UNESCO, UNICEF, & World Bank. (2021). The state of the global education crisis: A path to recovery. Retrieved August 1, 2025, from https://www.worldbank.org/en/topic/education/publication/the-state-of-the-global-education-crisis-a-path-to-recovery
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Integrated Sciences
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทัศนะ ข้อคิดเห็น ภาพที่ปรากฏ ในวารสารเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน บรรณาธิการและกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วย และไม่ถือเป็นความรับผิดชอบ ลิขสิทธิ์เป็นของผู้เขียนและวิทยาลัยสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ การตีพิมพ์ชื่อต้องได้รับอนุญาตจากผู้เขียน และวิทยาลัยสหวิทยาการโดยตรง และเป็นลายลักษณ์อักษร
