หลักการใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) เป็นวิธีการทางสถิติที่ใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระหรือตัวแปรทำนาย (Predictor Variable) ตั้งแต่ 2 ตัวขึ้นไป (ตัวแปรอิสระหรือตัวแปรทำนาย จะใช้สัญลักษณ์ X) กับตัวแปรตามหรือตัวแปรเกณฑ์ (Criterion Variable) จำนวน 1 ตัว (ตัวแปรเกณฑ์หรือตัวแปรตามจะใช้สัญลักษณ์ Y) โดยอาศัยความสัมพันธ์เชิงเส้นตรงระหว่างตัวแปรมาใช้ในการทำนาย เมื่อทราบค่าตัวแปรหนึ่ง ก็สามารถทำนายอีกตัวแปรหนึ่งได้ ซึ่งผลการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จะอยู่ในรูปของสมการทำนาย และการวิเคราะห์
การถดถอยพหุคูณจะช่วยให้ทราบอิทธิพลของตัวแปรอิสระแต่ละตัวและทั้งกลุ่มที่มีต่อตัวแปรตาม ในการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ สิ่งสำคัญที่ต้องการหา คือ (บุญชม ศรีสะอาด, 2541)
1. สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ
2. สมการทำนายในรูปคะแนนดิบหรือในรูปคะแนนมาตรฐานหรือทั้งคู่
Y / = a+b1X1+b2X2+…+bkXk
Z/ Y =β1Z1+ β2Z2+…+ βkZk
3. ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนาย
ตัวอย่าง เช่น ผู้วิจัยต้องการศึกษาว่า ผลการเรียนของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี (Y) ขึ้นอยู่กับตัวแปรใดบ้าง จึงได้ทำการศึกษาตัวแปรที่คาดว่าจะส่งผลต่อ ผลการเรียนของนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พบว่า มีตัวแปรที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ความถนัด (X1) ความสนใจ (X2) คุณภาพการสอน (X3) ฐานะทางเศรษฐกิจ (X4) และจากตัวแปรที่ผู้วิจัยต้องการศึกษา สามารถเขียนเป็นกรอบแนวคิดการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ได้ดังนี้
Article Details
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2544). การวิเคราะห์สถิติ : สถิติเพื่อการตัดสินใจ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จำลอง วงษ์ประเสริฐ. (2561). เอกสารประกอบการบรรยาย รายวิชา สถิติขั้นสูงสำหรับการวิจัยและประเมินผล (1047301). เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี. อุบลราชธานี, ประเทศไทย.
ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2551). การประยุกต์ใช้ SPSS วิเคราะห์ข้อมูลงานวิจัย. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2541). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ศิริชัย พงษ์วิชัย. (2548). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยคอมพิวเตอร์. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2545). การวิเคราะห์การถดถอยพหุ (MRA) และการวิเคราะห์เส้นทาง (PA). วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 8(กรกฏาคม), 37- 46.
James Stevens. (2009). Applied Multivariate Statistics for The Social Science [5nd ed]. New Jersy: Lawrence Erlbaum Associates.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2001). Using Multivariate Statistics. Boston: Allyn and Bacon.
Pallant, J. (2007). SPSS survival manual : A step by step guide to data analysis using SPSS for windows [3rd ed]. Maidenhead: Open University Press.
