การสร้างรูปแบบการจัดการในการพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาสาขาการจัดการการกีฬาด้วยการเรียนการสอนโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างรูปแบบการจัดการในการพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาสาขาการจัดการการกีฬาด้วยการเรียนการสอนโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านการบริหารงาน,ด้านการจัดการกีฬา,และการเรียนการสอนโดยใช้ชุมชุนเป็นฐาน โดยเลือกแบบแบบบอกต่อ (snowball) จำนวน 15 คน เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกโดยใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง นำข้อมูลมาวิเคราะห์เนื้อหาแล้วสร้างรูปแบบและคู่มือการดำเนินงาน ยืนยันความเหมาะสม ความเป็นไปได้ สามารถนำไปปฏิบัติได้ของรูปแบบและคู่มือ โดยใช้แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ เพื่อรวบรวมความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ
ผลการวิจัย
1.รูปแบบในดำเนินการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อการพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาสาขาการจัดการการกีฬา ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการระดับมหาวิทยาลัย คณะ กลุ่มนักศึกษาและชุมชน ที่ระบุบทบาท หน้าที่ องค์กรที่รับผิดชอบและการอำนวยความสะดวกในการดำเนินงาน 2) แผนงาน กระบวนการและคู่มือการดำเนินงานตามรูปแบบ 3) สมรรถนะและผลลัพธ์ที่คาดหวังจากการเรียนรู้ของนักศึกษาตามหลักสูตรการจัดการกีฬา 4) การประสานความร่วมมือกับชุมชนในการดำเนินงาน 5)การประเมินโครงการและทดสอบผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ของนักศึกษา.
2.รูปแบบมีความเหมาะสม เป็นไปได้และสามารถนำไปใช้ได้จริง ( = 4.55)
Article Details
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู สาขาพลศึกษา. 77-89.
กฤษดา ตามประดิษฐ์ .(2559). สมรรถนะมาตรฐานสำหรับบัณฑิตระดับปริญญาตรีสาขาการจัดการการกีฬา ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยบูรพา
คัมภีร์ สุดแท้. (2553). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, มหาสารคาม.
ธีระพงษ์ แก้วหาวงษ์(2542). เทคนิคกระบวนการวางแผนแบบมีส่วนร่วม Mind Map & AIC for Participatory Planning. สืบค้นจาก http://www.prachasan.com/mindmapknowledge/aic.html
มณฑล จันทร์ แจ่มใส. (2558). โครงการถอดชุดประสบการณ์การจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็น
ฐาน: กรณีศึกษาการบูรณาการการจัดการเรียนรู้วิชาออกแบบสถาปัตยกรรมกับการพัฒนาที่อยู่อาศัยของผู้มีรายได้น้อย. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 10(1), 143-156.
วิจารณ์ พานิช. (2557). การเรียนรู้เกิดขึ้นอย่างไร (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสยามกับมาจล.
ศิรินทร มีขอบทอง, มารุต พัฒผล, วิชัย วงษ์ ใหญ่ และจิตรา ดุษฎี เมธา. (2558).การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจเริ่มใหม่เชิงสร้างสรรค์และนวัตกรรมสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยเอกชน. Journal of Industrial Education, 17(1), 61-68.
ศรีวรรณ ฉัตรสุริยวงศ์ และมาเรียม นิลพันธุ์. (2016). กระบวนทัศน์การจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนระดับ ประถมศึกษา. Silpakorn Educational Research Journal, 8(1), 183-197.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.(2552) .Workshop: การสัมมนาเชิงปฏิบัติการใน การพัฒนาการเรียนการสอนระบบ e-Learning, บริษัท การบินไทยจำกัด (มหาชน), 8-9 ตุลาคม 2552.
อานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์. (2547). แนวคิดเรื่องสมรรถนะ: เรื่องเก่าที่เรายังหลทาง.Chulalongkorn Review, 16(64), 57–72.
อุทุมพร จามรมาน. (2541). โมเดลคืออะไร. วารสารวิชาการ,1(2), 22-25.