รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1

Main Article Content

ไพศาล สมจินดา
จำเนียร พลหาญ
ชยากานต์ เรืองสุวรรณ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้คุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียง และ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียง กลุ่มเป้าหมาย  ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ ในการประเมินรูปแบบ จำนวน 9 คน และกลุ่มนักเรียนในการทดลองใช้รูปแบบ จำนวน 40 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


            ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้คุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียง ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ 34 ตัวบ่งชี้ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียง มีองค์ประกอบ จำนวน 7 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการและเหตุผล วัตถุประสงค์ของรูปแบบ องค์ประกอบของรูปแบบ ตัวบ่งชี้คุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียง แนวทางพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียง สื่อการเรียนรู้ และการวัดผลและประเมินผล มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้โดยรวม อยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) ผลการใช้รูปแบบ ก่อนดำเนินการพัฒนา ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยหลังดำเนินการพัฒนาโดยรวมอยู่ในระดับมาก และความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สมจินดา ไ., พลหาญ . จ., & เรืองสุวรรณ ช. (2021). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์การอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(1), 61–72. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/251563
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรกช วรรณไชย. (2559). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านการมีวินัยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนขยายโอกาส ในจังหวัดขอนแก่น. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรมวิชาการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). นโยบายวิสัยทัศน์พันธกิจ. กรมวิชาการ.
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (2551). หลักการและแนวปฏิบัติในการจัดคุณลักษณะศึกษาเพื่อพัฒนาคุณลักษณะที่ดีของเด็กและเยาวชน. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นพรัตน์ อิทร์พันธ์. (2561). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนไทยวัฒนาประชารัฐ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
พรรณพิศ จันทสุวรรณ และนิธิพัฒน์ เมฆขจร. (2559). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวที่มีต่อคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านอยู่อย่างพอเพียง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 1 โรงเรียนวัดหูแร่ จังหวัดสงขลา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 9(2), 204-213.
เพิ่มศักดิ เพิ่มประยูร. (2552). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของผู้บริหารและครูผู้สอนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลพบุรี. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
วชิรดล คำศิริรักษ์. (2559). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจบริหารและจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
เสาวลักษณ์ มาพร. (2551). ความพร้อมในการนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปจัดการศึกษาในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่นเขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Likert, Rensis. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. Wiley & Son.
Ministry of Education. (2008). Basic Education Curriculum B.E. 2544 (A.D.2001). Kurusapa Ladprao Publishing.