ผลของการใช้ยางยืดออกกําลังกายเพื่อฝึกความแข็งแรงกล้ามเนื้อของแขนที่มีผลต่อความแม่นยําในการโยนลูกเปตองของนักกีฬาเปตองมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลของการใช้ยางยืดออกกําลังกายที่มีต่อความแข็งแรงกล้ามเนื้อของแขนและความแม่นยําในการโยนลูกเปตองของนักกีฬาเปตอง มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม กลุ่มเป้าหมายเป็นนักกีฬาเปตองชาย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จำนวน 12 คน โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (purposive sampling) ระยะเวลาในการทดลอง 6 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน คือ วันจันทร์ วันพุธและวันศุกร์ เวลา 17.30-18.30 น. สถานที่ฝึกคือ สนามเปตองของมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยด้วยสถิติ t-test กำหนดนัยสำคัญที่ระดับ .05
ผลการวิจัยพบว่า มีความแข็งแรงกล้ามเนื้อของแขน และความแม่นยําในการโยนลูกเปตอง ก่อนและหลังการทดลอง 6 สัปดาห์ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
จรัญ แก้วกองเกตุ. (2552). ผลการฝึกสมาธิแบบอนาปานสติที่มีผลต่อความแม่นยำในการเตะโทษ ณ จุดโทษของกีฬาฟุตบอล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทร์เกษม.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2550). ยางยืดชีวิตพิชิตโรค. พิมพ์ดี จำกัด.
ฐิติมา ธิใจเงิน. (2552). ผลการฝึกแผ่นยางยืดร่วมกับพลัยโอเมตริกต่อความแข็งแรงและพลังของกล้ามเนื้อขาในนักกีฬาเซปักตะกร้อ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ถนอมวงศ์ กฤษณ์เพ็ชร์. (2554). สรีรวิทยาการออกกำลังกาย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นฤมล ลีลายุวัฒน์. (2553). ผลของการออกกำลังกายส่วนแขนต่อระดับน้ำตาลในเลือดในผู้ป่วยโรคเบาหวานประเภท 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พีระพงศ์ บุญศิริ. (2532). สรีรวิทยาของการออกกำลังกาย. โอเดียนสโตร์.
ภราดร กรรขำ. (2561). ผลการฝึกโปรแกรมความแข็งแรงของกล้ามเนื้อแขนด้วยน้ำหนักตัวที่มีต่อความแม่นยำในกีฬาเปตอง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
มงคล แฝงสาเคน. (2549). การออกกำลังกายด้วยการยืดเหยียดกล้ามเนื้อเพื่อสุขภาพและกีฬา. โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
ศักดิ์ อินพิรุด. (2553). ผลของการฝึกยกน้ำหนักที่มีต่อความแม่นยำในการโยนลูกในนักกีฬาเปตอง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สนธยา สีละมาด. (2551). หลักการฝึกกีฬาสำหรับผู้ฝึกสอนกีฬา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสน่ห์ หอมสะอาด. (2558). ผลการฝึกความแข็งแรงของแขนที่มีต่อความแม่นยำในนักกีฬาเปตองชาย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Wilmore & Costill. (2008). Physiology of sport and exercise. Human Kinetics.
World Wide Resource for Runners. (2012). Stretching to increase flexibility.http://www.runtheplanet.com/trainingracing/stretching/chap4-increaseflex.asp.
