การพัฒนาสื่อการเรียนการสอนการอ่านและเขียนรายวิชาภาษาไทยระดับประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้สื่อดิจิตอลเสมือนจริงบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาสื่อการเรียนการสอนการอ่านและเขียน 2) เพื่อทราบระดับประสิทธิภาพของสื่อการสอนที่พัฒนาขึ้นอยู่ในเกณฑ์ระดับมากขึ้นไป
3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อสื่อการอ่านและเขียนรายวิชาภาษาไทย ระดับประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้สื่อดิจิตอลเสมือนจริง บนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์เครื่องมือการวิจัย
1) เอกสารประกอบการเรียนการสอนในหน่วยการเรียนรู้ รายวิชาภาษาไทย 2) แบบประเมินประสิทธิภาพของสื่อที่พัฒนาขึ้น และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้งานสื่อในการจัดการเรียนการสอน กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษา และเทคโนโลยีสารสนเทศ จำนวน 5 คนประเมินประสิทธิภาพสื่อการเรียนการสอน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 10 คนประเมินความพึงพอใจการใช้สื่อการเรียนการสอน สถิติที่ใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) สื่อการเรียนการสอนการอ่านและเขียนรายวิชาภาษาไทยที่พัฒนาขึ้นส่งผลดีกับผู้เรียนและครูผู้สอน ซึ่งมีความแตกต่างจากเรียนการสอนแบบปกติ
2) ผลการประเมินประสิทธิภาพ สื่อการเรียนการสอนการอ่านและเขียนรายวิชาภาษาไทย ระดับประถมศึกษาปีที่ 5โดยใช้สื่อดิจิตอลเสมือนจริงโดยรวมอยู่ในระดับมาก (= 4.44, S.D. = 0.45) 3) ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนในรูปแบบฝึกปฏิบัติจริง โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (
= 4.87, S.D. = 0.34)
Article Details
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
เกศรา คณฑา. (2559). การพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหา เรื่อง กฎหมายน่ารู้ ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบ กรณีศึกษา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จรินทร อุ่มไกรและไกยสิทธิ์ อภิระติง. (2562) การพัฒนาสื่อดิจิทัลร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสริม โดยอาศัยการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD ในรายวิชาคอมพิวเตอร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ. 5, 2 (ธ.ค. 2019), 18-27.
จารุกิตติ์ สายสิงห์. (2558). ผลสัมฤทธิ์การเรียนการสอนรายวิชาการบริหาสารสนเทศ 2 โดยเน้นรูปแบบฝึก
ปฏิบัติจริง. การประชุมวิชาการระดับชาติการจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรมครั้งที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.,น.61-66., 12 –13 พฤษภาคม2558.
ดาวรถา วีระพันธ์. (2561). ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการเรียนการสอนผ่านเว็บแอปพลิเคชั่น.
วารสารวิชาการการ จัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 5(1), 145-154.
ผะอบ โปษะกฤษณะ. (2532). ลักษณะเฉพาะของภาษาไทย.กรุงเทพฯ: บำรุงสาสน์.
พิรุณพร เหล่าสุวรรณ. (2560). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เรื่อง
แหล่งอารยธรรมในทวีปเอเชีย โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ไพจิตร สุขสมบูรณ์. (2557). การผลิตการ์ตูนแอนิเมชัน การละเล่นพื้นบ้านไทยเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของ
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ของโรงเรียนในจังหวัดลำปาง. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, ปีที่ 13 (ฉบับที่ 3), น.34-41.ไพบูลย์ เเคนวัง. (2558). นวัตกรรมและสื่อการเรียนการสอน. http://noompaiboon.blogspot.com/2015/09/blog-post.html.
พรทิพย์ ปริยวาทิต และวิชัย นภาพงศ์. (2559). ผลของการใช้บทเรียน Augmented Reality Code เรื่องคำศัพท์ภาษาจีนพื้นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเทศบาล ๒ วัดตานีนรสโมสร.วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, ปีที่ 27(ฉบับที่ 1), น.9-17.
นิภาพร สุนทรสนิท และอภิชาติ เหล็กดี. (2560). การพัฒนาสื่อเสริมการเรียนรู้ เรื่องระบบสุริยะจักรวาลสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ด้วยเทคโนโลยี Augmented Reality. การประชุมวิชาการระดับชาติการจัดการเทคโนโลยี และนวัตกรรม ครั้งที่ 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, น.1-7.
มนต์ชัย เทียนทอง. (2554). การออกแบบและพัฒนาคอร์สแวร์สำหรับบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
มานพ สว่างจิต และไพฑูรย์ ศรีฟ้า. (2557). การพัฒนาสื่อความจริงเสมือน วิชา วิทยาศาสตร์โรงเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก.วารสารเทคโนโลยีการศึกษาและมีเดีย คอนเวอร์เจนซ์, ปีที่ 1(ฉบับที่ 2), น. 87-95
โรงเรียนสีกายวิทยาคม. (2564). ระบบสารสนเทศเพื่อบริหารการศึกษา. https://data.bopp-obec.info/emis/schooldata-view.php?School_ID=1043660034&Area_CODE=4301
ลดาวรรณ สระทองหมาย. (2556). เทคโนโลยีเสมือนจริง. สืบค้นจาก http:// ladawan24nong.blogspot.com/2013/08/virtual-classroom.html
ศศิธร พงษ์โภคา. (2557). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการแก้ปัญหาอนาคตร่วมกับแผนผังความคิด. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สมลักษณ์ ภูปลื้ม. (2559). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการคิดแก้ปัญหา โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบโครงงานกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือ STAD. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัวมหาวิทยาลัยมหิดล. (2554). พัฒนาการของเด็กวัยเรียน 6-12 ปี. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/305008.
อาภัสรา คนงาน. (2559). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเรื่องสถานการณ์ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในทวีปอเมริกาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยผ่านกระบวนการออกแบบการจัดการเรียนการสอนเชิงระบบ. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ และศิลปะ., 9(2), 1495 – 1509.
