การท่องเที่ยวเชิงกีฬาในเขตระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก

Main Article Content

ภัทราวดี เสารอง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสำรวจข้อมูลทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงกีฬาและสถานการณ์
การท่องเที่ยวเชิงกีฬาของจังหวัดระยอง และ 2) เสนอรูปแบบการสร้างมูลค่าเพิ่มด้วยการท่องเที่ยวเชิงกีฬา
เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดระยอง ข้อมูลเชิงคุณภาพได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน
โดยการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์ และข้อมูลเชิงปริมาณได้จากนักท่องเที่ยวเชิงกีฬา
จำนวน 400 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม การประเมินความเหมาะสมและ
ความเป็นไปได้ของรูปแบบ โดยการสนทนากลุ่มจากนักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐศาสตร์ด้านการจัดการท่อง
เที่ยวและกีฬา จำนวน 7 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทรัพยากรและสถานการณ์การท่องเที่ยวเชิงกีฬาของจังหวัดระยอง พบว่า จังหวัด
ระยองมีความพร้อมในการจัดการท่องเที่ยวเชิงกีฬาอยู่ในระดับดี ทั้ง 7 ด้าน 2) รูปแบบการสร้างมูลค่าเพิ่มด้วย
การท่องเที่ยวเชิงกีฬาเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดระยอง ประกอบด้วย นโยบายแผนพัฒนาและสถานการณ์ท่อง
เที่ยวเชิงกีฬาของจังหวัด กระบวนการบริหารจัดการและการตลาด โดยมีปัจจัยความสำเร็จ คือ (1) การเลือกชนิดกีฬา
ที่เหมาะสม (2) การร่วมทุนกับภาคเอกชน (3) สร้างการรับรู้และการมีส่วนรว่ มของคนในท้องถิ่น และ (4) การจัดทำ
ปฏิทินการท่องเที่ยวและการกีฬาให้มีความสอดคล้องกัน ข้อค้นพบจากการวิจัยครั้งนี้ จังหวัดระยองสามารถนำไป
พิจารณาดำเนินการเพื่อให้เกิดการปฏิบัติอย่างเป็นรูปแบบ เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงกีฬา
นำมาซึ่งรายได้และมูลค่าทางเศรษฐกิจที่สูงขึ้นต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เสารอง ภ. (2020). การท่องเที่ยวเชิงกีฬาในเขตระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 17(1), 425–441. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/252213
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2554, 12 กันยายน). ปัญหาและสถานการณ์การท่องเที่ยว. สืบค้นจาก https://tourismatbuu.wordpress.com/?s=ปัญหาและสถานการณ์การท่องเที่ยวกองกลยุทธ์การตลาด
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2558). สถานการณ์การท่องเที่ยวตลาดในประเทศ ไตรมาสที่1 ปี 2558. รายงานภาวะเศรษฐกิจกิจท่องเที่ยว Tourism Economic Review, 2, 12-18. สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7534
นรินทร์ หลิมไพโรจน์. (2554). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงกีฬาจังหวัดนครราชสีมา (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
วินัสยา สุริยาธานินทร. (2558). ภาคบริการแรงขับเคลื่อนใหม่ของระบบเศรษฐกิจไทย. กรุงเทพมหนคร:ธนาคารแห่งประเทศไทย.
สำนักข่าวไทย. (2557, 1 กันยายน). ททท.ชูศักยภาพระยองบูมท่องเที่ยว 58 เชิงสุขภาพ. สืบค้นจาก http://www.mcot.net/site/content?id=54046042be047022e28b45a7#.V3tmo_mLTrc.
สำนักงานใหญ่หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ. (2561, 16 พฤษภาคม). กกท.ผุดเมืองกีฬา Sports City มุ่งสร้างอุตสาหกรรมกีฬาครบวงจร. ไทยรัฐออนไลน์. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/content/1282371
เสาวณี จันทะพงษ์ และกัมพล พรพัฒนไพศาลกุล. (2558). บทวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจ ภาคบริการท่องเที่ยวของไทย: ความสำคัญ ความท้าทาย และความยั่งยืน ตอนที่ 2. สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/Thai/ResearchAndPublications/DocLib_/Article 11_11_58.pdf.
Dickman S. (1996). Tourism: An introductory text [2nd ed]. Sydney: Hodder Education.
Fourie, J., Siebrits, K., and Sponk, K. (2011). Tourist displacement in two South Africa sport mega events. Development Southern Africa, 8(3), 361-365.
Piboonrungroj, P., and Disney, S. M. (2009). Tourism supply chains: A conceptual framework.PhD network conference, 132-149. Nottingham, UK.