การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อยกระดับเป็นโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นของสถานศึกษาสังกัดเทศบาล

Main Article Content

จิตโศภิน เคนจันทึก
ทิพาพร สุจารี
ณัฏฐชัย จันทชุม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการในการบริหารจัดการตามหลักปรัชญา
ของเศรษฐกิจพอเพียง 2. พัฒนารูปแบบ 3. นำรูปแบบไปใช้ 4. ยืนยันประสิทธิผลของรูปแบบ ประชากรและ
กลุ่มตัวอย่างที่ใช ้ แบ่งออกเป็น 4 ระยะ คือ ระยะที่ 1 สถานศึกษาสังกัดเทศบาล จำนวน 1,051 แห่ง กลุ่มตัวอย่าง
จำนวน 285 แห่ง ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย คำนวณหาขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตาราง Krejcie & Morgan
เครื่องมือ คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ผู้บริหาร 5 คน จากสถานศึกษา 5 แห่ง ระยะที่ 2 ผู้เชี่ยวชาญ 11 คน
เลือกแบบเจาะจง โดยการสัมมนาอิงเชี่ยวชาญ ระยะที่ 3 ผู้บริหารและครู คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน
โรงเรียนเทศบาล 2 อนุบาลสาธิต จำนวน 44 คน เครื่องมือ ที่ใช้คือ คู่มือการใช้รูปแบบ แบบประเมินโรงเรียนพอเพียง
ท้องถิ่น และระยะที่ 4 ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 42 คน และครู จำนวน 42 คน รวม 84 คน ในจังหวัดขอนแก่น
การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติพื้นฐานและข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบวา่ 1) สภาพปญั หาและความตอ้ งการ โดยรวมอยูใ่ นระดับมาก 2) รูปแบบการบริหารจัดการฯ
มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ การกำหนดวิสัยทัศน์ การมีวัตถุประสงค์ การสร้างเครือข่าย ภาวะผู้นำ การจัดสภาพแวดล้อม
การทำงานเป็นทีม 3) เมื่อนำรูปแบบไปใช้ พบว่า ระดับการปฏิบัติในโครงการโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นโดยรวมอยู่ใน
ระดับมาก และ 4) ผลการยืนยันประสิทธิผล โดยรวมอยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เคนจันทึก จ., สุจารี ท., & จันทชุม ณ. (2020). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อยกระดับเป็นโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นของสถานศึกษาสังกัดเทศบาล. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 17(1), 557–569. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/252240
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2559). คู่มือแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนของ“โรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น” (Local Sufficiency School : LSS). กรุงเทพมหานคร: ม.ป.ท.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2549). แผนปฏิบัติราชการกระทรวงศึกษาธิการเพื่อรองรับนโยบายรัฐบาลปีงบประมาณ
พ.ศ. 2550-2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.)จันทร์ทิพย์ เจียมพงษ์. (2555). การจัดการศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนรัชมังคลาภิเษก(วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, ศรีสะเกษ.
ชวลิต ศรีมาพล. (2554). การศึกษาปัญหาและแนวทางการดำเนินงานตามแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาสังกัดเทศบาล/จังหวัดปราจีนบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ปรียานุช พิบูลสราวุธ. (2550). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy) และการประยุกต์ใช้.กรุงเทพมหานคร: โครงการวิจัยเศรษฐกิจพอเพียง สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
ฝ่ายวิชาการ โรงเรียนเทศบาล 2 อนุบาลสาธิต. (2559). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR).ขอนแก่น: โรงเรียนเทศบาล 2 อนุบาลสาธิต เทศบาลเมืองบ้านไผ่.
รัชดา ทองสุข. (2552). การรับรู้การบริหารจัดการสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 และเขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, พระนครศรีอยุธยา.
รุ่งทิวา สันติผลธรรม. (2552). การนำเสนอแนวทางการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษาเอกชน อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, นครสวรรค์.
วิพาวรรณ์ รอดช้าง. (2554). การบริหารงานตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาตามทรรศนะของผู้บริหารและครู สังกัดศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนภาคกลาง (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, ลพบุรี.
สมชาย พงษ์พัฒนาศิลป์ และเผ่าพันธุ์ ชอบนํ้าตาล. (2552). ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์. กรุงเทพมหานคร:เจริญรัฐการพิมพ์.
สมบัติ นพรัก. (2561). ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาศาสตร์การบริหาร. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชซิ่ง.
สมปอง มาตย์แท่น. (2555). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการพัฒนาผู้เรียนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โรงเรียนเทศบาลเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, มหาสารคาม.
สมยงค์ แก้วสุพรรณ. (2552). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีประสิทธิผลเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 3(2), 25-34.
สัญญา จารุจินดา. (2551). แนวทางการบริหารจัดการในการน้อมนำแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงสู่การปฏิบัติในโรงเรียนประถมศึกษา อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, เชียงราย.
สาคร มหาหิงค. (2555). การพัฒนากระบวนการขับเคลื่อนหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่สถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม, มหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2553). ทิศทางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555-2559). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนายกรัฐมนตรี.
อรชร กิตติชนม์ธวัช. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,กรุงเทพมหานคร.
Shone, J. J. (2014). National sustainable development policy under the approach of the sufficiency economy philosophy : A case study of the Lao P.D.R. (Doctoral Dissertation). Chulalongkorn University, Bangkok.
United Nations Development Programme (UNDP). (2007). Thailand human development report 2007: Sufficiency economy and human development. Bangkok: United nations in Thailand.