วงเพลงการ์ : วงดนตรีที่ใช้ในพิธีมงคลสมรสของราชอาณาจักรกัมพูชา

Main Article Content

จักรายุทธ นพราลัย
สุรพล เนสุสินธุ์
เจริญชัย ชนไพโรจน์

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง วงเพลงการ์ : วงดนตรีที่ใช้ในพิธีมงคลสมรสของราชอาณาจักรกัมพูชา ได้กำหนดวัตถุประสงค์
ของการวิจัยไว้ 2 ข้อคือ 1) เพื่อศึกษาประเภทของเครื่องดนตรีและการจัดวงดนตรีวงเพลงการ์ 2) เพื่อศึกษาบทเพลง
ที่ใชบ้ รรเลงในวงเพลงการ์และขั้นตอนการบรรเลงในงานพิธีมงคลสมรสโดยใชร้ ะเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ใชก้ รอบแนวคิด
และทฤษฎีทางด้านต่าง ๆ ทำการรวบรวมข้อมูลโดยทำการสำรวจ เก็บข้อมูลภาคสนาม การสังเกต การสัมภาษณ์
เจาะลึกและการสนทนากลุ่มแล้วนำข้อมูลมาทำการวิเคราะห์ตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย ด้วยวิธีการพรรณนา
วิเคราะห์ (Descriptive Analysis) ประกอบภาพ ตามขั้นตอนวิธีการดำเนินการวิจัย
ผลการวิจัยพบว่า ประเภทของเครื่องดนตรีที่ใช้ในวงเพลงการ์ ประกอบด้วยเครื่องดนตรี 3 ประเภท คือ
1) เครื่องดีด ได้แก่ ตะเข้ (จะเข้) 2) เครื่องสี ได้แก่ ตรัวซอ (ซอด้วง) และตรัวอู (ซออู้) 3) เครื่องตี ได้แก่ คิม (ขิม) สกัวร์
(กลอง)และชิง (ฉิ่ง) นอกจากนี้แล้วยังมีนักร้องอีก 1–2 คน ส่วนบทเพลงที่ใช้ในการบรรเลงในวงเพลงการ์มี 24 เพลง
แต่ละเพลงมีขั้นตอนการบรรเลง ตามลำดับขั้นตอนต่าง ๆ ของพิธีการมงคลสมรส 3 ขั้นตอนคือ 1) ดนตรีก่อนขั้นตอน
พิธีมงคลสมรส 2) ดนตรีขั้นตอนพิธีกรรมจองไดหรือพิธีมงคลสมรส 3) ดนตรีหลังขั้นตอนพิธีกรรมจองได วงเพลงการ์
เป็นวงดนตรีที่มีความจำเป็นที่ขาดไม่ได้ เพราะในพิธีกรรมมงคลสมรสของราชอาณาจักรกัมพูชา มีความจำเป็นที่จะ
ต้องมีดนตรีมาบรรเลงประกอบในพิธีกรรมต่าง ๆ ที่มีมาตั้งแต่โบราณ จนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นพราลัย จ., เนสุสินธุ์ ส., & ชนไพโรจน์ เ. (2020). วงเพลงการ์ : วงดนตรีที่ใช้ในพิธีมงคลสมรสของราชอาณาจักรกัมพูชา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 17(1), 583–598. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/252242
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กิตติ โล่เพชรัตน์. (2555). ขอมโบราณ. กรุงเทพมหานคร: ก้าวแรก.
รัชกฤช คงพินิจบวร. (2554). เพลงการ์ของชาวเขมร กรณีศึกษาวงอุดรเมียนเจ็ย ตำบลโอเสม็ด อำเภอสำโรง จังหวัดอุดรเมียนเจ็ย ประเทศกัมพูชา (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
สุภางค์ จันทวานิช. (2542). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Kathy, M. (2002). Ritual performativity and music Cambodian wedding music in Phnom Penh (Doctoral Dissertation). Brown University, Island.
Sam, S. (1998). The garland encyclopedia of world music volume 4 Southeast Asia.Chicago: Garland Pub.
. (2002). Musical instruments of Cambodia. Osaka: National Museum of Ethnology Japan.