การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

Main Article Content

พรสวรรค์ ศิริกัญจนาภรณ์
เสาวภา สุขประเสริฐ
วิไลวรรณ ไปนา

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์ปัญหาการอ่านภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1  2) เพื่อพัฒนาสื่อสร้างเสริมการอ่านภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 3) เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 192 คนและครูจำนวน 10 คน โรงเรียนภูกระดึงวิทยาคม อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการทดสอบ การสัมภาษณ์และการทดลองใช้สื่อการอ่าน เครื่องมือคือแบบทดสอบ และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลวิจัยพบว่า 1) ปัญหาการอ่านของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 คือการอ่านอย่างใช้วิจารณญาณ 2) นักเรียนต้องการพัฒนาสื่อสร้างเสริมการอ่าน คือ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่องการอ่านอย่างมีวิจารณญาณ และ 3) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องการอ่านอย่างมีวิจารณญาณ พบว่า มีค่าเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 8.17 ส่วนค่าเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 16.38 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิริกัญจนาภรณ์ พ., สุขประเสริฐ เ., & ไปนา . ว. (2021). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(2), 21–30. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/252417
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศูนย์วิจัยเพื่อการพัฒนาสังคมและธุรกิจ (SAB). (2558). การศึกษาพฤติกรรมการอ่านและซื้อหนังสือของคนไทย. กรุงเทพฯ : สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย (PUBAT).
เฉลิมลาภ ทองอาจ. (2555, 12 พฤศจิกายน). การอ่านอย่างมีวิจารณญาณ (critical reading): สมรรถนะสำคัญของคนทุกศตวรรษ. https://www.gotoknow.org/posts/509349.
เชาว์ อินใย. (2543). ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการวิจัย.สถาบันราชภัฏเลย.
ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2560). ทักษะ ๗c ของครูยุค ๔.๐. พิมพ์ครั้งที่ 3. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ว.วชิรเมธี. (2554). 9 เรื่องเพื่อความก้าวหน้า. ปราณ.
วิจารณ์ พานิช. (2555, 20 สิงหาคม). การจัดการศึกษา 3 ยุค.http://www.gotoknow.org/post/374764.
ลัฐิกา ผาบไชย. (2549). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่องคำไทยสำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2551, 19 สิงหาคม). สมองกับการอ่าน. http://www.bbl4kid.org/
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558, 2 ตุลาคม). อึ้ง! นร.ระดับมัธยมมีปัญหาอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ น่าเป็นห่วง กพฐ.จี้โรงเรียนสำรวจ. http://campus.sanook.com/.
อรพันธุ์ ประสิทธิรัตน์. (2530). คอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 2).คราฟแมนเพรส.
อภิชาติ เพ็ชรัตน์. (2558). แนวทางการพัฒนาสังคมเพื่อเตรียมความพร้อมการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน.วารสารการเมือง การบริหารและกฎหมาย, 8(2), 127-158. https://www.mis.ms.su.ac.th/MISMS01/PDF02/254_20190615_j_75.pdf
อารีรัตน์ ประโยชน์มี. (2551). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์วิชาภาษาไทย เรื่อง ชนิดของคำชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยวิธีสอนแบบนิรนัยกับแบบอุปนัย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.