ผลสัมฤทธิ์และความพึงพอใจในการจัดการเรียนรู้ภาษาจีนกลาง โดยใช้โปรแกรม Kahoot ของนักศึกษาชาวไทย

Main Article Content

อมรา อภัยพงศ์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ของนักศึกษาในการเรียนรู้ภาษาจีนกลางก่อนและหลังการใช้โปรแกรม Kahoot ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาในการเรียนรู้ภาษาจีนกลางโดยใช้โปรแกรม Kahoot ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 20 คน ระเบียบการวิจัยเป็นแบบเชิงทดลอง (Experimental Research) แผนการวิจัยเป็นแบบ One Group Pretest – Posttest Design


ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ภาษาจีนกลาง นักศึกษามีผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียน คิดเป็นร้อยละ 53.00 และมีผลสัมฤทธิ์หลังเรียน คิดเป็นร้อยละ 71.43 และจากการวิเคราะห์ข้อมูลตามกรอบแนวคิดของนักวิชาการการสอนภาษาจีนกลาง นักวิจัยพบว่า การนำแบบทดสอบท้ายคาบผ่านการตอบคำถามด้วยโปรแกรม Kahoot                    ด้านคำศัพท์จีนที่มีความหมายใกล้เคียงกัน (近义词) และด้านโครงสร้างไวยากรณ์จีน “คำกริยา +了” ของนักศึกษาชาวไทย ยังไม่สามารถทำคะแนนผ่านได้ในระดับที่ดี 2) ความพึงพอใจการเรียนรู้ภาษาจีนกลางโดยใช้โปรแกรม Kahoot นักศึกษา มีความพึงพอใจด้านความสนุกสนานมากที่สุด คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 4.28 มีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.890 รองลงมามีความพึงพอใจด้านการใช้งานโปรแกรม คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 4.27 มีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 1.044 และมีความพึงพอใจด้านประโยชน์ที่ได้รับ คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 4.12 มีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 1.158 ตามลำดับนอกจากนั้น ผลการสัมภาษณ์นักศึกษาด้านความพึงพอใจการเรียนรู้ภาษาจีนกลางโดยใช้โปรแกรม Kahoot พบว่า นักศึกษามีความพึงพอใจในด้านความสนุกสนานมากที่สุด  

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อภัยพงศ์ อ. . (2022). ผลสัมฤทธิ์และความพึงพอใจในการจัดการเรียนรู้ภาษาจีนกลาง โดยใช้โปรแกรม Kahoot ของนักศึกษาชาวไทย. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(3), 151–167. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/253999
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกรียงศักดิ์ ฐานะกอง และนิธิดา อดิภัทรนันท์. (2560). การใช้กิจกรรมการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารเพื่อเพิ่มพูน

ความสามารถในการฟัง-พูดภาษาอังกฤษและความรู้ด้านไวยากรณ์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 19(4), 51-64.

ฝ่ายวิชาการสำนักพิมพ์ แมนดาริน. (2561).คู่มือการเรียนการสอนภาษาจีน. แมนดาริน.

ทวิวัฒน์ วัฒนกุลเจริญ. (2556). การประเมินคุณภาพการเรียนการสอนชุดวิชาสื่ออิเล็กทรอนิกส์และโทรคมนาคม

ทางการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. วารสารศึกษาศาสตร์มสธ, 6(2), 93-104.

เธียรชัย เอี่ยมวรเมธ. (2553). พจนานุกรมจีนไทย ฉบับใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 24-25). รวมสาส์น.

นงรัตน์ อิสโร. (2561). ยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ระยะ 20 ปี. กระทรวงศึกษาธิการ.

นพธร ปัจจัยคุณธรรม. (2559). การฟังและการพูดภาษาจีน 1. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พร้อมเพื่อน จันทร์นวล และนิภาพร เฉลิมนิรันดร. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้เกม Kahoot เพื่อพัฒนาผลการ

เรียนรู้วรรณคดีไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(2), 92-100.

ยุวดี ถิรธราดล. (2553). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาจีนตามทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเอง

และการเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อเสริมสร้างความสามารถทางการพูดภาษาจีนของนักศึกษาปริญญาบัณฑิต.

{วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รุจาภา เพชรเจริญ และวรสิทธิ์ เจริญศิลป์. (2561). การประเมินการใช้ Kahoot Program ในการจัดการเรียนการสอน

ผ่านเครือข่ายการสอนทางไกล Telemedicine. วารสารครุพิบูล มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. 5(2), 162-175.

วรวัติ กิติวงค์. (2561). เตรียมสอบครูผู้ช่วยในสังกัด สพฐ. ฉบับครบเครื่อง.(พิมพ์ครั้งที่ 3). ธิงค์ บียอนด์ บุ๊คส์.

วัลภา คงพัวะ. (2562). การศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการใช้ Kahoot! ในการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับ

ปริญญาตรี สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ศูนย์การศึกษานนทบุรี. วารสารวิชาการ

สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรม

ราชกุมารี, 25(1), 116-132.