การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามแนวทางสะเต็มศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาให้ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านคำนาดี อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด จำนวน 23 คน รูปแบบการวิจัยเป็นวิจัยเชิงปฏิบัติการ 3 วงจรปฏิบัติการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาและ2)แบบสังเกตฤติกรรมความสามารถในการคิดแก้ไขปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยและค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) วงจรที่ 1 นักเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 22.48 คะแนน คิดเป็น ร้อยละ 74.93 ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 จำนวน 17 คน 2) วงจรที่ 2 นักเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 26.52 คะแนน คิดเป็น ร้อยละ 88.40 ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 จำนวน 22 คน และ 3) วงจรที่ 3 นักเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 28.57 คะแนน คิดเป็น ร้อยละ 95.22 ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 ทั้ง 23 คน สะท้อนให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาสามารถช่วยพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนกลุ่มเป้าหมายให้สูงขึ้นตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551) หลักสูตรแกนกลาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.(1) .โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
กรริสา จันทร์สุวรรณ, จินตนา ศิริธัญญารัตน์และจิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการใช้ปัญหาเป็นฐานตามแนวสะเต็มศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 11(1), 1-16.
ขวัญชัย ขัวนาและธารทิพย์ ขัวนา. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นวิจัย : กระบวนทัศน์การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สารนิพนธ์ศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 24(1), 1-16.
จินดาพร หมวกหมื่นไวย. (2560). ปรับกิจกรรมเก่าให้เข้ากับเทรนด์สะเต็ม. วารสารสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี, 45(205), 50-53.
ชวนิดา สุวานิช. (2560). STEM Education กับการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนานักศึกษาวิชาชีพครูให้มีคุณลักษณะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ภายใต้นโยบายประเทศไทย. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัย ศิลปากร, 15 (1), 18-27.
ฐิติวรดา พลเยี่ยม. (2561). ผลลัพธ์การเรียนรู้ของหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป(หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2560). วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(2), 134-145.
ดวงพร สมจันทร์ตา,มนตรี มณีภาคและสมเกียรติ พรพิสุทธิมาศ.(2559,กรกฎาคม).การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่ได้รับการเรียนตามแนวทางสะเต็มศึกษาเรื่องกายวิภาคศาสตร์ของพืช. ใน ไม่ปรากฏนาม, การประชุมวิชาการระดับชาติครุศาสตร์ ครั้งที่ 1,การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น สู่ประชาคมอาเซียน : ทิศทางใหม่ในศตวรรษที่21, มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.
นารีลักษณ์ ศิริวรรณ. (2559). การสอนแบบบูรณาการข้ามกลุ่มสาระวิชา (STEM EDUCATION). (จุลสาร). สถานีวิทยุกระจายเสียงรัฐสภา.
นิภาพร ช่วยธานี,ธีรพงษ์ แสงประดิษฐ์ และพินิจ ขำวงษ์. (2563). การส่งเสริมทักษะการแก้ปัญ หาทางสะเต็มของนักศึกษาปริญญาตรีโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาที่บูรณาการการสร้างข้อโต้แย้ง(6E+A). วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5179-5192.
ฝ่ายวิชาการโรงเรียนบ้านคำนาดี.(2563).หลักสูตรสถานศึกษาโรงเรียนบ้านคำนาดีปีการศึกษา 2563. โรงเรียนบ้านคำนาดี
รัตมณี เสนีกาญจน์และศันสนีย์ จะสุวรรณ์ .(2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 เพื่อส่งเสริม ความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(3), 86-99.
วรัตถ์พัชร์ท วีเจริญกิจและวิชิต สุรัชเรืองชัย. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนอาชีวศึกษาตามแนวคิดทฤษฎีการสร้างความรู้.วารสารราชพฤกษ์, 17(1), 86-93
สิรัชญา พิมพะลา. (2561). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด STEM โดยใช้สื่อสังคมออนไลน์ เพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6.วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 5(2), 71-82
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner(3rd ed.). Victoria,Deakin University Press.
