การสอนภาษาจีนผ่าน/ทางสื่อสังคมออนไลน์ในประเทศไทย

Main Article Content

แพรวพรรณ เกษรกุล

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะนำเสนอการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในการสอนภาษาจีน ตลอดจน ข้อดี ข้อจำกัด ซึ่งปัจจุบันการสอนภาษาจีนมีการนำเอาสื่อสังคมออนไลน์มาประยุกต์ใช้อย่างแพร่หลาย ตัวอย่างสื่อออนไลน์ที่นิยมใช้ในการสอนภาษาจีน ได้แก่ Facebook, Line และ Google Meet เป็นต้น ข้อดีคือ สามารถอำนวยความสะดวก ง่ายต่อการใช้งาน และมีให้เลือกใช้ตามความถนัดหรือความพร้อมของผู้ใช้งาน ซึ่งทำให้การแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร ระหว่างผู้เรียนและผู้สอนบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ทุกสถานที่ ทั้งยังส่งเสริมวัตถุประสงค์การเรียนรู้ มุ่งพัฒนาความรู้และเสริมสร้างทักษะการเขียน การพูด การอ่าน และการฟังภาษาจีนให้กับผู้เรียนอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังช่วยส่งเสริมสัมพันธ์ภาพอันดีระหว่างผู้สอนกับผู้เรียนได้ ข้อจำกัดในใช้สื่อสังคมออนไลน์กับการสอนภาษาจีน ควรระวังเรื่องความปลอดภัยในการเปิดเผยข้อมูลความเป็นส่วนตัว ลิขสิทธิ์ด้านการนำเนื้อหาในการจัดการเรียนการสอนภาษาจีน ความเสถียรของระบบออนไลน์ วิจารณญาณในการใช้สื่อออนไลน์ในการสอนภาษาจีนที่ถูกต้องและเหมาะสม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เกษรกุล แ. . (2022). การสอนภาษาจีนผ่าน/ทางสื่อสังคมออนไลน์ในประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(1), 23–35. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/256438 (Original work published 12 พฤษภาคม 2022)
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา บุญภักดิ์. (2563). การจัดการเรียนรู้ยุค New Normal. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 19(2), 1-6.

จินตนา วิเศษจินดา และสมพงษ์ จิตระดับ. (2561). แนวทางการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(2), 445-455.

ธนัช นามวัฒน์ และกมลทิพย์ รักเกียรติยศ. (2563). การใช้สื่อเทคโนโลยีสำหรับการสอนภาษาจีนของโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 39(2), 19-31.

ธนะวัฒน์ วรรณประภา. (2560). สื่อสังคมออนไลน์กับการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(1), 7-20.

นฤมล บุญส่ง. (2561). สื่อสังคมกับการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(1), 2873-2885.

น้ำทิพย์ วิภาวิน. (2558). เครือข่ายสังคมในสังคมเครือข่าย. วารสารวิจัยสมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยในพระราชูถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 8(2), 119-127.

ยุพดี หวลอารมณ์, จิดาภา อมรางภูร และวัชราภรณ์ เจริญสะอาด. (2564). การจัดการเรียนการสอนภาษาจีนผ่านแอปพลิเคชันสื่อสังคมออนไลน์เพื่อสร้างแรงจูงใจในการเรียนรู้. วารสารมนุษยศสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 10(1), 37-52.

ระวิ แก้วสุกใส และชัยรัตน์ จุสปาโล. (2558). เครือข่ายสังคมออนไลน์:กรณี เฟสบุ๊ค (Facebook) กับการพัฒนาผู้เรียน. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 1(1), 195-205.

วราพร ดำจับ. (2560). สื่อสังคมออนไลน์กับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 7(2), 143-159.

วศิน สุขสมบูรณ์วงศ์, มัลลิกา ดวงภักดี และกนิษฐา มาลา. (2564). การใช้แอปพลิเคชันสำหรับการสอนภาษาจีนของครูผู้สอนภาษาจีนในช่วงความปรกติใหม่ กรณีศึกษา โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 38 จังหวัดสุโขทัย. Journal of Modern Learning Development, 6(5), 179-193.

สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2560). กระบวนทัศน์เทคโนโลยีการศึกษาในยุคดิจิทัล. แพรไทยอุตสาหการพิมพ์.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2556). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.

หยกขาว สมหวัง. (2562). การพัฒนาทักษะทางภาษาจีนจากประโยชน์ของการใช้เฟซบุ๊กในกลุ่มนักศึกษาสาขาภาษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. วารสารมนุษยศสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 8(2), 157-171.

Raja. T. (2018). Social Media on Education. In Krishna College of Education (Eds). National Conference on Impact of Social Media on Education in the Present Scenario. (pp. 44-48). Tiruchengode Tamilnadu India.

Suresh. K. (2018). Social Media in Education: The Varieties. In Krishna College of Education (Eds). National Conference on Impact of Social Media on Education in the Present Scenario. (pp. 64-68). Tiruchengode Tamilnadu India.

Syamala Devi. K., Gouthami. E., & Vijaya Lakshmi. V. (2019). Role of Social Media in Teaching – Learning Process. Journal of Emerging Technologies and Innovative Research (JETIR), 6(1). 96-103.

Williamson, A. (2013). Social Media Guidelines for Parliaments. Francais: Inter-Parliamentary Union.