การพัฒนาอาจารย์และนักศึกษาครู โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ช และการวิจัยเป็นฐาน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของอาจารย์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ช และการวิจัยเป็นฐาน และ 2) เพื่อพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาครู โดยบูรณาการแแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ช และการวิจัยเป็นฐาน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ 1) อาจารย์สาขาวิชาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จำนวน 5 คน และ 2) นักศึกษาครู สาขาวิชาดนตรีศึกษา ชั้นปีที่ 5 (หลักสูตร 5 ปี) จำนวน 27 คน และ ชั้นปีที่ 2 (หลักสูตร 4 ปี) คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบประเมินสมรรถนะอาจารย์และแบบประเมินสมรรถนะนักศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ โดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการวิจัย พบว่า 1) อาจารย์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม มีสมรรถนะเพิ่มขึ้น ร้อยละ 17.80 และ 2) นักศึกษาชั้นปีที่ 2 มีสมรรถนะเพิ่มขึ้น ร้อยละ 20.37 และนักศึกษาชั้นปีที่ 5 มีสมรรถนะเพิ่มขึ้น ร้อยละ 20.76
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2547). พระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยราชภัฏ พุทธศักราช 2547. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ชลลดา ทองทวี และคณะ. (2551). จิตตปัญญาพฤกษา: การสำรวจและสังเคราะห์ความรู้จิตตปัญญาศึกษาเบื้องต้น.
กรุงเทพ ฯ: โครงการวิจัยและจัดการความรู้จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัย มหิดล.
เทพพร โลมารักษ์ และบัญชา นวนสาย. (2561). กระบวนการพัฒนาครูโดยใช้แนวคิดจิตปัญญาศึกษา
ระบบพี่เลี้ยงและการวิจัยเป็นฐาน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 14
(2), 57-73. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RDIBRU/article/view/209802
ไพฑูรย์ สินลารัตน์, (2557) หลักและเทคนิคการสอนระดับอุดมศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มลฤดี เชาวรัตน์ และคณะ. (2555). โครงการแนวทางการพัฒนาศักยภาพการเรียนรู้ของนิสิต อาจารย์และชุมชน
ด้วยกระบวนการจิตตปัญญาศึกษา: รายงานฉบับสมบูรณ์. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์
วิจัยและนวัตกรรม.
ศึกษา เรืองดำ. (2561). ผลการจัดการเรียนรู้โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ชและระบบพี่เลี้ยงและ
การวิจัยเป็นฐานที่มีต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสอนและการพัฒนาสมรรถนะ การสอนของ
นักศึกษาครูสาขาวิชาภาษาไทย. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช,
ฉบับพิเศษ (มิ.ย.-ก.ย. 2561), 15-25.
https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nakboot/issue/view/9293
เสาวภา วิชาดี. (2554). การศึกษาในกระบวนทัศน์ใหม่: การเรียนโดยใช้การวิจัยเป็นฐาน. Executive Journal.
วารสารนักบริหาร. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 31(3), 26-30.
https://www.bu.ac.th/knowledgecenter/executive_journal/jan_mar_11/pdf/aw24.pdf
เสาวลักษณ์ ศรีสุวรรณ. (2561). การจัดการเรียนรู้แนวคิดจิตตปัญญาศึกษา. (Contemplative Education) เพื่อเข้าถึง
ความเป็น มนุษย์ของนักสื่อสารมวลชน. การประชุมวิชาการระดับชาติการเรียนรู้เชิงรุก ครั้งที่ 6, Active
Learning ตอบโจทย์ Thailand 4.0 อย่างไร. (น.198-204.) มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.