การพัฒนาอาจารย์และนักศึกษาครู โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ช และการวิจัยเป็นฐาน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

Main Article Content

อัจฉริยา พรมท้าว
ณัฏฐชัย จันทชุม
ยุทธพงศ์ ทิพย์ชาติ
สุรศักดิ์ หาญธีระพิทักษ์
สุรศักดิ์ หาญธีระพิทักษ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของอาจารย์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ช และการวิจัยเป็นฐาน และ                  2) เพื่อพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาครู โดยบูรณาการแแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ช และการวิจัยเป็นฐาน  กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ 1) อาจารย์สาขาวิชาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จำนวน 5 คน และ 2) นักศึกษาครู สาขาวิชาดนตรีศึกษา ชั้นปีที่ 5  (หลักสูตร 5 ปี) จำนวน 27 คน และ ชั้นปีที่ 2  (หลักสูตร 4 ปี) คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ  แบบประเมินสมรรถนะอาจารย์และแบบประเมินสมรรถนะนักศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ โดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)


               ผลการวิจัย พบว่า 1) อาจารย์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม มีสมรรถนะเพิ่มขึ้น           ร้อยละ 17.80 และ 2) นักศึกษาชั้นปีที่ 2 มีสมรรถนะเพิ่มขึ้น ร้อยละ 20.37 และนักศึกษาชั้นปีที่ 5 มีสมรรถนะเพิ่มขึ้น ร้อยละ 20.76

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พรมท้าว อ., จันทชุม ณ., ทิพย์ชาติ ย. . ., หาญธีระพิทักษ์ ส., & หาญธีระพิทักษ์ ส. . (2022). การพัฒนาอาจารย์และนักศึกษาครู โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ช และการวิจัยเป็นฐาน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(2), 33–41. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/258599
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2547). พระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยราชภัฏ พุทธศักราช 2547. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ชลลดา ทองทวี และคณะ. (2551). จิตตปัญญาพฤกษา: การสำรวจและสังเคราะห์ความรู้จิตตปัญญาศึกษาเบื้องต้น.

กรุงเทพ ฯ: โครงการวิจัยและจัดการความรู้จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัย มหิดล.

เทพพร โลมารักษ์ และบัญชา นวนสาย. (2561). กระบวนการพัฒนาครูโดยใช้แนวคิดจิตปัญญาศึกษา

ระบบพี่เลี้ยงและการวิจัยเป็นฐาน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 14

(2), 57-73. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RDIBRU/article/view/209802

ไพฑูรย์ สินลารัตน์, (2557) หลักและเทคนิคการสอนระดับอุดมศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มลฤดี เชาวรัตน์ และคณะ. (2555). โครงการแนวทางการพัฒนาศักยภาพการเรียนรู้ของนิสิต อาจารย์และชุมชน

ด้วยกระบวนการจิตตปัญญาศึกษา: รายงานฉบับสมบูรณ์. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์

วิจัยและนวัตกรรม.

ศึกษา เรืองดำ. (2561). ผลการจัดการเรียนรู้โดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา การโค้ชและระบบพี่เลี้ยงและ

การวิจัยเป็นฐานที่มีต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสอนและการพัฒนาสมรรถนะ การสอนของ

นักศึกษาครูสาขาวิชาภาษาไทย. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช,

ฉบับพิเศษ (มิ.ย.-ก.ย. 2561), 15-25.

https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nakboot/issue/view/9293

เสาวภา วิชาดี. (2554). การศึกษาในกระบวนทัศน์ใหม่: การเรียนโดยใช้การวิจัยเป็นฐาน. Executive Journal.

วารสารนักบริหาร. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 31(3), 26-30.

https://www.bu.ac.th/knowledgecenter/executive_journal/jan_mar_11/pdf/aw24.pdf

เสาวลักษณ์ ศรีสุวรรณ. (2561). การจัดการเรียนรู้แนวคิดจิตตปัญญาศึกษา. (Contemplative Education) เพื่อเข้าถึง

ความเป็น มนุษย์ของนักสื่อสารมวลชน. การประชุมวิชาการระดับชาติการเรียนรู้เชิงรุก ครั้งที่ 6, Active

Learning ตอบโจทย์ Thailand 4.0 อย่างไร. (น.198-204.) มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.