การส่งเสริมทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ตามแนวคิดของแฮร์โรว์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนทรายทองเฉลิมวิทย์

Main Article Content

วนิลลัดดา ทานะเวทย์
ทรงศักดิ์ สองสนิท
วณิชา สาคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการปฏิบัติการส่งเสริมทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ตามแนวคิดของแฮร์โรว์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (2) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการส่งเสริมทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ตามแนวคิดของแฮร์โรว์ โดยกลุ่มเป้าหมาย คือ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนทรายทองเฉลิมวิทย์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินทักษะการปฎิบัติ บันทึกอนุทิน และแบบวัดความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 


            ผลการวิจัยพบว่า (1) การจัดกิจกรรมการเรียนรู้การส่งเสริมทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ตามแนวคิดของแฮร์โรว์ ในการวิจัยที่ 2 วงรอบปฏิบัติการนั้น อยู่ในระดับดี โดยมีคะแนนเฉลี่ย4.07 คะแนน ซึ่งทำให้เกิดผลดีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้ครูได้นำปัญหาจากการสะท้อนผลในวงรอบที่ 1 มาปรับใช้ในวงรอบที่ 2  เพื่อเป็นแนวทางที่จะทำให้นักเรียนได้เกิดการเรียนรู้ที่เหมาะสมและเข้าใจร่วมกัน
 นอกจากนี้ ยังได้จัดกิจกรรมให้สอดคล้องกับการเรียนรู้ กระตุ้นความสนใจนักเรียน และเปิดประเด็นการสนทนา
เกี่ยวกับปัญหาของแต่ละกลุ่ม ให้นักเรียนปรึกษา ขอคำชี้แนะเพิ่มเติมได้อย่างทั่วถึง นักเรียนได้ใช้ความคิด และใช้ทักษะที่เกิดขึ้นในการเรียนรู้ มาสร้างสรรค์ผลงาน ฝึกฝน ปฏิบัติ ซ้ำ ๆ จนเกิดความชำนาญในผลงานของตนเอง และแก้ไขข้อผิดพลาดที่พบ โดยการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและวางแผนการทำงานร่วมกันเป็นกลุ่ม ส่งผลให้นักเรียนเกิดความสนใจ และรับผิดชอบในงานที่ได้รับมอบหมาย และ (2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามแนวคิดของแฮร์โรว์ อยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.54.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทานะเวทย์ ว., สองสนิท ท., & สาคร ว. . (2022). การส่งเสริมทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ตามแนวคิดของแฮร์โรว์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนทรายทองเฉลิมวิทย์. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(2), 87–96. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/258616
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักพิมพ์พัฒนาคุณภาพวิชาการพว.

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2545. สำนักพิมพ์พัฒนา

คุณภาพวิชาการพว.

กาญจนา อินทรสุนานนท์ และ รุจี ศรีสมบัติ. (2552). รําวงมาตรฐาน. สำนักพิมพ์ไทยวัฒนพานิช.

ดุษฎี มีป้อม และ นิลวรรณ ถมังรักษ์สัตว์. (2559). หนังสือเรียนรายวิชา ดนตรี-นาฏศิลป์

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. สำนักพิมพ์วัฒนาพานิช.

ทิศนา แขมมณี. (2556).รูปแบบการเรียนการสอนทางเลือกที่หลากหลาย (พิมพ์ครั้งที่8).

สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปกรณ์ รัตนทำ. (2561). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ผสมผสานตามรูปแบบซิปปาที่

ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. {วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

รสสุคนธ์ เพ็ญเนตร. (2561). การพัฒนาทักษะปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่าโดยใช้การเรียนรู้

แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค TAI ร่วมกับแนวคิดการสอนปฏิบัติของแฮร์โรว์ สำหรับนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่4. {วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ศิวพงษ์ สาระรัตน์. (2559). การพัฒนาบทเรียนบนเว็บ โดยใช้เทคนิคการสอนหมวกหกใบร่วมกับ

สแคฟโฟลดิ้งที่ส่งเสริมทักษะปฏิบัติสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น.

{วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

Graham, C. R. (2004). Blended learning systems: Definition, current trends and future directions.

Feiffer.

Harrow, A. (1972). Ataxonomy of the psychomotor domain: A guide for developing behavioral

Objectives. Longman Inc.

Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The Action Research Planner (3rd ed.) Deakin University Press