การจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ที่ส่งเสริมทักษะการฟังคำศัพท์ภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

Main Article Content

ชฎารัตน์ เลิศพรประสพโชค
อภิราดี จันทร์แสง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ที่ส่งเสริมทักษะการฟังคำศัพท์ภาษาจีนที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เปรียบเทียบทักษะการฟังศัพท์ภาษาจีน ก่อนเรียนและหลังเรียน 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 หลังจากได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนประชารัฐวิทยาเสริม จังหวัดขอนแก่น จำนวน 27 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 5 แผน 2) แบบทดสอบทักษะการฟังคำศัพท์ภาษาจีน 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าประสิทธิภาพ (E1/E2) และสถิติทดสอบ t-test for dependent samples


            ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ที่ส่งเสริมทักษะการฟังคำศัพท์ภาษาจีน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 5 แผน ประสิทธิภาพเท่ากับ 76.52/79.87 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) ผลการเปรียบเทียบทักษะการฟังคำศัพท์ภาษาจีน โดยใช้การสอนภาษาเพื่อการสื่อสารมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้ดังกล่าวในระดับมาก (  = 4.34) และ (S.D. = 0.55)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เลิศพรประสพโชค ช., & จันทร์แสง อ. . (2022). การจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ที่ส่งเสริมทักษะการฟังคำศัพท์ภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(2), 187–196. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/258626
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศตามหลัก

สูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. สำนักงานส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิสภาพครูและบุคคลากรทางการศึกษา.

เขมณัฏฐ์ ทรัพย์เกษมชัย. (2557). เปิดตำนานผ่านอักษรจีน (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์มติชน.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน Developmental Testing of Media

and Instructional Package. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 1-20.

ธูปทอง กว้างสวาสดิ์. (2549). การสอนภาษาอังกฤษ. ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์

มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ประภัสสร พึ่งอินทร์. (2552). การพัฒนาชุดการเรียนการสอนทักษะการฟัง การพูดภาษาอังกฤษ โดยใช้เพลง สำหรับ

นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนชายเขาวิทยา จังหวัดอุตรดิตถ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

เพิ่มศักดิ์ บัวส่อง. (2553). การประเมินความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนของนักศึกษาจากประเทศกัมพูชาที่ศึกษา

ในอาชีวศึกษาศรีสะเกษ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เยาวพร ศรีระษา. (2564, 25 ธันวาคม). การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบภาษาเพื่อหารสื่อสาร (CLT) ประกอบ

ชุมชุดสื่อประสมเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาจีน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 2. https://so02.tcithaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/146843.

สวัสดิ์ บันเทิงสุข. (2553). เทคนิคการฟัง. ไทยควอลิตี้บุ๊ค (2006).

สุมิตรา อังวัฒนกุล. (2540). วิธีสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร. สำนักพิมพ์จุฬาลงการณ์มหาวิทยาลัย.

Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives, Handbook: The Cognitive Domain. David McKay.