การพัฒนากิจกรรมดนตรีสำหรับผู้ป่วยติดเตียงและผู้ดูแล จังหวัดขอนแก่น โดยใช้นวัตกรรมเครื่องดนตรีสำหรับผู้สูงอายุ ประเภทเครื่องดีดและเครื่องตี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากิจกรรมดนตรีสำหรับผู้ป่วยติดเตียงและผู้ดูแล โดยใช้นวัตกรรมเครื่องดนตรีสำหรับผู้สูงอายุ ประเภทเครื่องดีดและเครื่องตี กลุ่มเป้าหมายคือ ผู้ป่วยติดเตียงและผู้ดูแล จำนวน 10 คน แบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม กลุ่มละ 2 คน ประกอบด้วย ผู้ป่วยติดเตียง 1 คน และผู้ดูแล 1 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนกิจกรรมดนตรีสำหรับผู้ป่วยติดเตียงและผู้ดูแล นวัตกรรมเครื่องดนตรีสำหรับผู้สูงอายุประเภทเครื่องดีด และเครื่องตี และแบบสังเกต
ผลการศึกษาพบว่า กิจกรรมดนตรีที่พัฒนาขึ้นในวงจรที่ 1, 2 และ 3 กลุ่มตัวอย่างสามารถเข้าใจและปฏิบัติเครื่องดนตรีและขับร้องเพลงได้ นอกจากนั้น กิจกรรมนี้ยังสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ป่วยและผู้ดูแลในระหว่างการเข้าร่วมกิจกรรม และผู้วิจัยสังเกตพบว่า อาสาสมัครปฏิบัติกิจกรรมดนตรีอย่างสนุกสนานและมีความสุข
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
ขวัญตา บุญวาศ, ธิดารัตน์ สุภานันท์, อรุณี ชุนหบดี, และนิมัศตูรา แว. (2560). ความเครียดและความต้องการของผู้ดูแลผู้พิการติดเตียง. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 4(1), 205-216.
บุษกร สำโรงทอง. (2551). ดนตรีบำบัด (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักการแพทย์ทางเลือกกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข.
พวงเพ็ญ เผือกสวัสดิ์, นิสาชล นาคกุล, และวิชญา โรจนรักษ์. (2559). สถานการณ์ ปัญหา และความต้องการการดูแลผู้ป่วยเรื้อรังกลุ่มติดบ้านติดเตียง ในชุมชนเขตเทศบาลนคร สุราษฎร์ธานี. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 26(2), 54–64.
แพรศิริ อยู่สุข, และจิราพร เกศพิชญวัฒนา. (2559). ผลของการบำบัดทางการพยาบาลโดยใช้กิจกรรมดนตรีต่อภาวะซึมเศร้าของ ผู้สูงอายุโรคหลอดเลือดสมองชนิดขาดเลือด. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 27(1), 17–27.
ภูริพงษ์ เจริญแพทย์ และทัศนา ชูวรรธนะปกรณ์. (2559). ผลของโปรแกรมการใช้ดนตรีบำบัดร่วมกับการสนับสนุนทางสังคม ต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุโรคพาร์กินสัน. วารสารสภาการพยาบาล, 31(1), 44–55.
วิชญ์ บุญรอด. (2565). นวัตกรรมเครื่องดนตรีสำหรับผู้สูงอายุ ประเภทเครื่องดีดและเครื่องตี เพื่อใช้ในกิจกรรมดนตรีผู้สูงอายุ ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(1), 132-153.
วิชญ์ บุญรอด, พรพรรณ แก่นอำพรพันธ์, และ ภัทรวุฒิ วัฒนศัพท์. (2561). ความคิดเห็นต่อการมีส่วนร่วมในกิจกรรมกลุ่มดนตรีเพื่อผู้สูงอายุ กรณีศึกษา : ชุมชนหนองแวงตราชู 2 อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 10(2), 46–67.
สถาบันสิรินธรเพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์แห่งชาติ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2560). การดูแลคนพิการทางการเคลื่อนไหวหรือร่างกาย (พิมพ์ครั้งที่ 2). ห้างหุ้นส่วนจำกัด อรุณการพิมพ์.
สำนักการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข. (2558). แนวทางการดูแลผู้ป่วยอัมพฤกษ์ อัมพาต ด้วยการแพทย์ผสมผสาน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). เอ็นย์ ดีไซน์.
Gallagher, L. M., Lagman, R., Walsh, D., Davis, M. P., & Legrand, S. B. (2006). The clinical effects of music
therapy in palliative medicine. Support Care Cancer, 14, 859-866.
Hanser, S. B., Butterfield-Whitcomb, J., Kawata, M., & Collins, B. E. (2011). Home-based music strategies with
individuals who have dementia and their family caregivers. Journal of Music Therapy, 48(1), 2–27.
