การพัฒนาสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนด้านความรู้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการสำหรับครูและบุคลากร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ระดับพัฒนาการสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนด้านความรู้ในการวิเคราะห์ข้อมูลของครูและบุคลากร และ 2) เปรียบเทียบสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนด้านความรู้ในการวิเคราะห์ข้อมูลของครูและบุคลากรก่อนและหลังการอบรม ขอบเขตของการศึกษาเน้นไปที่สมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนในมิติด้านความรู้ กลุ่มตัวอย่างวิจัย คือ ครูและบุคลากรโรงเรียนสุรวิวัฒน์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จำนวน 22 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย การศึกษาดำเนินการตามระเบียบวิธีวิจัยเชิงทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบทดสอบความรู้ก่อนเรียนและหลังเรียน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้คะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ และการทดสอบทีแบบกลุ่มตัวอย่างไม่เป็นอิสระจากกัน t-test (dependent)
ผลการวิจัย พบว่า 1) ครูและบุคลากรส่วนใหญ่มีพัฒนาการสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนด้านความรู้ในการวิเคราะห์ข้อมูลระดับปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 27.27 อย่างไรตาม พบครูและบุคลากรที่ไม่มีพัฒนาการและมีพัฒนาการลดลง คิดเป็นร้อยละ 13.64 และร้อยละ 4.54 ตามลำดับ และ 2) ครูและบุคลากรมีสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนด้านความรู้ในการวิเคราะห์ข้อมูลหลังอบรมสูงกว่าก่อนอบรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t(21)=5.999, p=.000) โดยมีค่าเฉลี่ยก่อนอบรมเท่ากับ 3.045 คะแนน และค่าเฉลี่ยหลังอบรมเท่ากับ 5.182 คะแนน ซึ่งมีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเป็น 2.137 คะแนน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กุลชาติ พันธุวรกุล และ เมษา นวลศรี. (2564). ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะด้านการวิจัยในชั้นเรียนของครูปฐมวัย สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดปทุมธานี. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11(3), 1-17.
จงกล บัวแก้ว. (2565). การพัฒนาสมรรถนะการทำวิจัยเพื่อการเรียนรู้ด้วยกระบวนการโค้ชและการวิจัยเป็นฐานของนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(2), 67-76.
พัชชา ห่อตระกูล, วิไลพร สุพรรณ, สุจิตรา ฟังเร็ว, พินดา วราสุนันท์, และ พงศ์ธารา วิจิตเวชไพศาล. (2567). คะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์: แนวทางที่ดีกว่าในการประเมินกระบวนการเรียนรู้ทางวิสัญญีวิทยา. วารสารวิชาการราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์, 6(1), 39-45.
ภณิดา ชูช่วยสุวรรณ และ ยุวรี ญานปรีชาเศรษฐ. (2563). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูผู้สอนระดับประถมศึกษา : การประเมินความต้องการจำเป็นสมบูรณ์. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 12(2), 306-323.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2555). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. อรุณการพิมพ์
วรรณรี ปานศิริ. (2560). การพัฒนาคู่มือการใช้สถิติวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อการวิจัย. วารสารชุมชนวิจัย, 11(3), 27-39.
สิทธิพงษ์ ปานนาค. (2564). การประยุกต์ใช้เทคนิควิธีการวิจัยเชิงคุณภาพสู่การวิจัยในชั้นเรียนทางพลศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 16(1), 129-136.
สุภาภรณ์ มั่นเกตุวิทย์ (2544). ตัวอย่างการวิจัยในชั้นเรียนประสบการณ์ตรงของครูต้นแบบ (พิมพ์ครั้งที่ 2). ธารอักษร.
สุรัญจิต วรรณนวล. (2567). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมแบบผสมผสานเสริมสร้างสมรรถนะการทำวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูผู้สอนของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดลําปาง. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(8), 248-261.
อดุลย์ สนั่นเอื้อเม็งไธสง. (2560). การศึกษาสภาพปัญหาการวิจัยในชั้นเรียนของครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 11(3), 156-166.
อริยา คูหา และ ฐปรัตน์ รักษ์ภาณุสิทธิ์. (2566). การศึกษาการรับรู้ศักยภาพตนเองด้านการวิจัย เจตคติต่อการทำวิจัยในชั้นเรียน และกรอบความคิดสู่ความสำเร็จในวิชาชีพของบุคลากรครู สำนักการศึกษาเทศบาลนครยะลา. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(2), 123-136.
อรุณพร ชาญสุข, ธนินทร์ รัตนโอฬาร และ ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูในสถานศึกษาสังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดอุดรธานี สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 14(1), 250-257.
เอื้อมพร หลินเจริญ. (2559). รูปแบบการพัฒนาครูเพื่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้การวิจัยเป็นฐาน. วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1), 120-135.
Guven, B., Baki, A., Uzun, N., Ozmen, Z. M., & Arslan, Z. (2021). Evaluating the statistics courses in terms of the statistical literacy: Didactic pathways of pre-service Mathematics teachers, International Electronic Journal of Mathematics Education, 16(2), 1-15. https://doi.org/10.29333/iejme/9769
Kemmis, S., McTarggart, R. and Nixon, R. (2014). The Action Research Planner. Springer. https://doi.org/10.1007/978-981-4560-67-2
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Norton, L. (2018). Action Research in Teaching and Learning. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315147581
Pasaribu, A. N., Manik, S., Sinambela, E., Pasaribu, T. K., Sihite, J. E., Sembiring, R. A., Lestari, F. D., and Panggabean, A. J. (2021). Training teachers to use action research in the classroom. International Journal of Community Service, 1(2), 73–76. https://doi.org/10.51601/ijcs.v1i2.24
Srikham, O., & Seehamongkon, Y. (2023). The development of a model for enhancing research competencies in the classroom of student teachers. Journal of Education and Learning, 12(2), 124-132. https://doi.org/10.5539/jel.v12n2p124
Sweller J. (2020). Cognitive load theory and educational technology. Educational Technology Research Development, 68, 1-16. https://doi.org/10.1007/s11423-019-09701-3
Yusron, A., Irawati, J., Wibowo, T. S., Husen, and Sudadi. (2023). The impact of classroom action research (CAR) and innovation on teacher professionalism: An intervention of competence. Journal Informatika Ekonomi Bisnis, 5(2), 462-468. https://doi.org/10.37034/infeb.v5i2.594
