การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ เรื่องแรงและกฎการเคลื่อนที่ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 หลังการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน และ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องแรงและกฎการเคลื่อนที่กับเกณฑ์ร้อยละ 65 โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือ 1) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 40 คน โรงเรียนสารคามพิทยาคม ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการเรียนรู้ 5 แผน รวม 15 ชั่วโมง แบบวัดการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ แบบอัตนัย 20 ข้อ มีค่าดัชนีความสอดคล้องตั้งแต่ 0.67-1.00 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ตั้งแต่ 0.43-0.81 ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.74 และ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ แบบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ มีค่าดัชนีความสอดคล้องตั้งแต่ 0.67-1.00 ค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.25-0.59 ค่าความยากตั้งแต่ 0.68-0.75 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.96
ผลการวิจัย พบว่า 1) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ เรื่องแรงและกฎการเคลื่อนที่ การแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ดีขึ้นตามลำดับ และ 2) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ เรื่องแรงและกฎการเคลื่อนที่ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 65 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
งานประกันคุณภาพการศึกษา. (2565). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ปีการศึกษา 2565. โรงเรียนสารคามพิทยาคม.
ชรินทร์ มั่งคั่ง, วรินทร สิริพงษ์ณภัทร, และเกษรินทร์ หินเงิน. (2568). การออกแบบการเรียนรู้หน้าที่พลเมืองแบบปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, 3(1), 85-94.
ธิดารัตน์ คังคะวิสุทธิ์, วิษณุ เลี้ยงอำนวย, และชนันภรณ์ อารีกุล. (2567). การคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์. วารสารปัญญาและคุณธรรม, 1(4), 14-26.
นพคุณ คุณาชีวะ. (2566). การจัดการเรียนรู้แบบการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ (Creative Problem Solving: CPS). วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(6), 649-668.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปิยธิดา อินทรักษาทรัพย์. (2566). การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และการทำงานเป็นทีม ด้วยการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานในวิชาวิทยาการคำนวณและการออกแบบสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ศูนย์ดำเนินงาน PISA แห่งชาติ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567, 17 กรกฎาคม). ผลการประเมินด้านความคิดสร้างสรรค์ของ PISA 2022. PISA Thailand.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษา. สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). การพัฒนาการศึกษาและยุทธศาสตร์การเรียนรู้เพื่ออนาคต. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แนวทางการพัฒนาการศึกษาเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น. กระทรวงศึกษาธิการ.
อัญชลี จันนา. (2566). การพัฒนารูปแบบการสอนแบบนำตนเองโดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดแก้ปัญหารายวิชาฟิสิกส์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เรื่อง สมดุลกล. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 2(4), 21-37.
อิทธิเดช น้อยไม้. (2568). การจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาด้วยกระบวนการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดและความสามารถในแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 6(3), 1-12.
เอกศักดิ์ แหชัยภูมิ, ทรงศักดิ์ สองสนิท, และประวิทย์ สิมมาทัน. (2567). รูปแบบการเรียนรู้ผสมผสานแบบโครงงานร่วมกับกระบวนการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง. วารสารร้อยแก่นสารอะคาเดมี, 9(11), 633-650.
องค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ (OECD). (2567, 17 กรกฎาคม). โครงการประเมินผลนักเรียนระหว่างประเทศ (PISA). https://www.oecd.org/pisa/
Baroody, A. J. (1993). Problem solving, reasoning, and communicating, K–8: Helping children think mathematically (2nd ed.). New York, NY: Merrill.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Nasbey, H., & Raihanati, R. (2022). Developing a video education on the topic of modern physics based on problem based learning (PBL) assisted PhET online learning. Journal of Physics: Conference Series, 2377, 012067. https://doi.org/10.1088/1742-6596/2377/1/012067
Rahma, A. A., Sefriani, R., & Parwati, T. A. (2024). Development of learning methods combining cooperative based learning (CBL) and problem-based learning (PBL) in improving the effectiveness of advanced financial management learning. Pegem Journal of Education and Instruction, 14(3), 400-406. https://doi.org/10.47750/pegegog.14.03.37
Treffinger, D. J., Isaksen, S. G., & Stead-Dorval, K. B. (2005). Creative problem solving: An introduction. Waco, TX: Prufrock Press.
