ผลการฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบน ที่มีผลต่อการตีลูกเสิร์ฟสำหรับนักกีฬาวู้ดบอล

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เพื่อเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบนที่มีผลต่อการตีลูกเสิร์ฟของนักกีฬาวู้ดบอล กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาวู้ดบอลชายเยาวชนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 20 คน คัดเลือกแบบเจาะจงและใช้การจับคู่ แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 10 คน กลุ่มทดลอง ฝึกโปรแกรมการตีลูกเสิร์ฟควบคู่กับการฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบน และกลุ่มควบคุม ฝึกเฉพาะโปรแกรมการตีลูกเสิร์ฟ ระยะเวลาการฝึก 8 สัปดาห์ ทดสอบก่อนการฝึก หลังสัปดาห์ที่ 4, 8 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เนื่องจากข้อมูลไม่เป็นการแจกแจงปกติ (Shapiro–Wilk Test,<.05 ในทุกตัวแปร) จึงใช้สถิติที่ไม่เป็นพารามิเตอร์ ได้แก่ Friedman Test, Wilcoxon Signed Ranks Test และ Mann–Whitney U Test กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ (p<.05)

ผลพบว่า หลังการฝึก 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการตีลูกเสิร์ฟ การดันพื้น และการนอนยกตัวด้านหลังสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 สรุปได้ว่า การฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบนควบคู่กับการฝึกการตีลูกเสิร์ฟมีประสิทธิภาพในการพัฒนาความแข็งแรง และการตีลูกเสิร์ฟของนักกีฬาวู้ดบอล

ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติ ผู้ฝึกสอนและนักวิทยาศาสตร์การกีฬาควรบูรณาการการฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อส่วนบนเข้ากับแผนการฝึกซ้อมปกติของนักกีฬาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเสิร์ฟและสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน