การพัฒนาทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กระบวนการให้ข้อมูลย้อนกลับผ่านสื่อออนไลน์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี

Main Article Content

เปรมปรีดิ์ โพธิ์ศรีทอง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ทดสอบประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้การเขียนเชิงสร้างสรรค์ ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กระบวนการให้ข้อมูลย้อนกลับผ่านสื่อออนไลน์ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 85/85 2) เปรียบเทียบทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 ก่อนและหลังเรียนของนักศึกษา และ 3) ศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีปีที่ 2 หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 34 คน มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้การเขียนเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กระบวนการให้ข้อมูลย้อนกลับผ่านสื่อออนไลน์ 2) แบบทดสอบวัดทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ และ 3) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (x̅) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าร้อยละ และสถิติ Dependent sample t-test

ผลการวิจัย พบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นจากทฤษฎีกระบวนการคิดสร้างสรรค์ วิธีการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 การให้ข้อมูลย้อนกลับ และสื่อออนไลน์ ประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 เรียนรู้ (Learning) ขั้นที่ 2 ริเริ่มความคิด (Idea Initiation) ขั้นที่ 3 ไตร่ตรองและวางแผน (Contemplation and Planning) ขั้นที่ 4 รังสรรค์งานเขียน (Creating) ขั้นที่ 5 ย้อนกลับอย่างสร้างสรรค์ (Reflective and Creative Revision) และขั้นที่ 6 ยอมรับและประเมินผล (Acceptance and Evaluation) มีค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.80-1.00 และมีประสิทธิภาพ 82.85/85.60 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 85/85 2) ทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักศึกษามีความคิดเห็นภาพรวมต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการให้ข้อมูลย้อนกลับผ่านสื่อออนไลน์ในระดับมากที่สุด (x̅=4.60, S.D.=0.38)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โพธิ์ศรีทอง เ. (2026). การพัฒนาทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กระบวนการให้ข้อมูลย้อนกลับผ่านสื่อออนไลน์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 23(1), 238–254. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/287984
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จงกล วจนะเสถียร. (2559). การพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้รูปแบบซินเนคติกส์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

จิรวรรณ บุญมี, และธวัชชัย บุญมี. (2560). ผลของการให้ข้อมูลย้อนกลับงานเขียนโครงการฝึกอบรมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 12(1), 78-88.

จุติณัฏฐ์ วงศ์ชวลิต. (2567). รูปแบบการใช้เทคโนโลยีในกระบวนการเรียนรู้นาฏศิลป์ดนตรี วิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่. วารสารพัฒนศิลป์วิชาการ, 8(1), 67-85.

ชนกพร ฟักสังข์. (2563). การพัฒนาทักษะการเขียนโดยเทคนิคการให้ข้อมูลย้อนกลับสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 18(2), 110-122.

เดชา จันทคัต. (2564). การศึกษาพฤติกรรมการใช้เฟซบุ๊ก (Facebook) ของนิสิตระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 27(2), 131-146.

ถนอมพร เล่าหจรัสแสง. (2559, 20 มีนาคม). ครูพันธุ์ C (C-teacher). https://sornorinno.blogspot.com/2010/09/c-c-teacher.html/2010/09/c-c-teacher.html

ทัศนีย์ พรมกลิ้ง. (2567). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์เพื่อพัฒนาการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ตามแนวคิดของกิลฟอร์ด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 2(1), 1-20.

ทิพอนงค์ กุลเกตุ. (2566). การพัฒนารูปแบบการโค้ชร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับทางบวกที่เสริมสร้างสมรรถนะทางการประเมินของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. วารสารพัฒนศิลป์วิชาการ, 7(2), 68-86.

ธันยบูรณ์ ธัญลักษณ์มะระ. (2563). ปฏิสัมพันธ์ระหว่างประเภทข้อมูลย้อนกลับเชิงโต้ตอบด้วยคอมพิวเตอร์กับระดับความสามารถทางฟิสิกส์ที่มีต่อพัฒนาการด้านความสามารถและอภิปัญญาในการแก้โจทย์ปัญหาทางฟิสิกส์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].

ธันยพัฒน์ วงศ์รัตน์. (2555). สร้างร้านค้าออนไลน์ง่าย ๆ บน facebook. สวัสดี ไอที.

นภัค วุ่นกลัด. (2565). การพัฒนาความสามารถการเขียนเชิงสร้างสรรค์และเจตคติต่อการเขียนสร้างสรรค์โดยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ตัวแบบร่วมกับวิธีสแกฟโฟลด์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

บุปผา ไชยแสง. (2562). ผลการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สื่อสังคมออนไลน์ วิชาสารสนเทศเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. วารสารอินฟอร์เมชั่น, 26(1), 73-89.

ประสาท เนืองเฉลิม. (2563). ครูในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 39(1), 15-24.

ปรียา ริยาพันธ์, และสันติ โชติแก้ว. (2563). ปัจจัยเชิงพฤติกรรมการใช้เฟซบุ๊กที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาสถิติของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 45(3), 34-50.

พรนลิน จินดา, และภาสุดา ภาคาผล. (2568). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้หนังสืออ่านเพิ่มเติมอินโฟกราฟิกร่วมกับเทคนิคการให้ข้อมูลย้อนกลับเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง กฎหมายน่ารู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(1), 268-279.

พินดา วราสุนันท์. (2558). การพัฒนาผู้เรียนด้วยการให้ข้อมูลย้อนกลับโดยเพื่อน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 9(1), 33-40.

พิสิฐ เทพไกรวัล. (2564). บทบาทของครูกับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 11(4), 10-22.

พงศ์ทวี ทัศวา. (2563). การพัฒนารูปแบบการสอนตามแนวสร้างสรรค์ความรู้และการใช้กิจกรรมให้ข้อมูลย้อนกลับแบบออนไลน์เพื่อส่งเสริมทักษะการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษา [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

มยุรา กล่อมเจริญ. (2559). การใช้กิจกรรมการเขียนเชิงสร้างสรรค์ด้วยวิธีสแกฟโฟลด์ เพื่อพัฒนาการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].

รัชนี นกเทศ, ชาริณี ตรีวรัญญู, และยศวีร์ สายฟ้า. (2565). การพัฒนากระบวนการนิเทศการสอนตามแนวคิดการให้ข้อมูลย้อนกลับเพื่อเสริมสร้างชุดความคิดเติบโตด้านการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาครู. Journal of Information and Learning, 33(3), 60-72.

วรัมพร มังกรกิม. (2563). การวิเคราะห์รูปแบบ content marketing ผ่าน Facebook fanpage ที่ส่งผลต่อยอดขายของโมจิคลินิกในช่วงสถานการณ์โควิด 19 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ].

วันเพ็ญ คำเทศ. (2566). การพัฒนาความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาครูชีววิทยา ด้วยขั้นตอน P-D-C-A-E ร่วมกับการให้ข้อมูลป้อนกลับ. วารสารราชพฤกษ์, 21(3), 155-171.

วิจารณ์ พาณิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.

ศศิธร บัวทอง. (2560). การวัดและประเมินทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 10(2), 1856-1867.

สถิตย์ กุลสอน, ทิพยวรรณ แพงบุพผา, ญาณิน ดาจง, และมิลินท์ ศิรินทร์กัญญา. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบย้อนกลับร่วมกับบทเรียนออนไลน์ที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์วิชาการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการศึกษาปฐมวัย. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(1), 78-89.

สุทธิวรรณ อินทะกนก. (2559). การเขียนสร้างสรรค์. สำนักวิชาศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

สุริยาพร นพกรเศรษฐกุล. (2561). ทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดระยอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

อัจฉรา ชีวพันธ์. (2561). กิจกรรมการเขียนสร้างสรรค์ในชั้นประถมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 13). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Anderson, H. H. (Ed.). (1957). Creativity and its cultivation: Addresses presented at the Interdisciplinary Symposia on Creativity, Michigan State University. Harper & Row.

Jung, C. G., & Jaffé, A. (1963). Memories, dreams, reflections. Pantheon Books.

March, T. (2012, April 25). 21th Century teaching skills. http://tommarch.com/strategics/skills-checklist/

Osborn, A. F. (1957). Applied imagination: Principles and procedures of creative thinking. Scribner.

Torrance, E. P. & Myers, R. E. (1972). Creative Learning and Teaching. Good Mead and Company.

Wallach, M. A., & Kogan, N. (1965). Modes of thinking in young children. Holt, Rinehart and Winston.