การพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้แนวการสอนภาษาอังกฤษ เพื่อการสื่อสารร่วมที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดดอนจั่น จังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

ญาณิศา บุญศรี
Henry Yuh Anchunda
สุพรทิพย์ ธนภัทรโชติวัต

บทคัดย่อ

              การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้แนวการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ก่อนเรียนและหลังเรียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5  และ  2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการสอนภาษาอังกฤษโดยใช้แนวการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนวัดดอนจั่น จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 30 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ 2) แบบทดสอบวัดความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) แแบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการพัฒนาความสามารถด้านการพูดโดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย t- test และ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษหลังเรียนโดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อสารสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์สูงขึ้นกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาความสามารถด้านการพูดโดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อสารสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์อยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด (equation = 4.75, S.D. = 0.42)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บุญศรี ญ. ., Yuh Anchunda, H., & ธนภัทรโชติวัต ส. . (2025). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้แนวการสอนภาษาอังกฤษ เพื่อการสื่อสารร่วมที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดดอนจั่น จังหวัดเชียงใหม่. Journal of Education and Innovation, 27(4), 142–154. https://doi.org/10.71185/jeiejournals.v27i4.282426
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Department of Curriculum and Instruction Development. (2001). Basic education curriculum B.E. 2544

(A.D. 2001). Bangkok: Kurusapa Printing Ladprao.

Kaewpunchuang, S. (2007). The development of English-speaking skills of Grade 6 secondary school students through communicative language activities [Research report]. Selaiwittayakom School.

Pitchayakoon, K. (2019). Developing of English communication ability for Primary 3 students by using interactive activities (Master’s thesis). Dhurakij Pundit University.

Littlewood, W. (1981). Communicative language teaching: An introduction. New York: Cambridge University Press.

Martsombut, D. (2009). Development of English lessons by using social interaction activities to promote listening-speaking abilities of adult learners (Master’s thesis). Chiang Mai University.

Ments, M. (1989). The effective use of role-play: Practical techniques for improving learning. London: Kogan Page.

Ornsumphun, N. (2019). Effect of problem-based learning on the communicative English-speaking skills for undergraduate students (Master’s thesis). Silpakorn University.

Richards, J. C. (2006). Communicative language teaching today. New York: Cambridge University Press.

Srisa-ard, B. (2010). Introductory research. Suwiriya Sarn.

Wanitchbancha, K. (2003). The use of SPSS for Windows in data analysis (6th ed.). Thammasarn.