รูปแบบการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน ตำบลเกาะแก้ว อำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์

ผู้แต่ง

  • กฤษนันท์ แสงมาศ -สาขาวิชารัฐศาสตร์ วิทยาลัยสงฆ์ สุรินทร์
  • พระครูสุธรรมกิจโกศล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระอธิการวิชาญ อาทโร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระสุเทิด ทีปงฺกโร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • เศรษฐพร หนุนชู มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์

คำสำคัญ:

การพัฒนา, เศรษฐกิจฐานราก, ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

บทคัดย่อ

วิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ ๑) เพื่อศึกษาศักยภาพของชุมชนตำบลเกาะแก้ว อำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์ ๒) เพื่อศึกษาส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชนตำบลเกาะแก้ว อำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์ และ ๓) เพื่อศึกษานำเสนอรูปแบบการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชนตำบลเกาะแก้ว อำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์

ผลของการศึกษาพบว่า

ศักยภาพของชุมชนขึ้นอยู่กับการพึ่งตนเอง โดยประชากรร้อยละ 70 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ปัจจัยสำคัญคือ การจัดการน้ำและการมีผู้นำที่สามารถประสานความร่วมมือกับหน่วยงานรัฐและเครือข่ายต่าง ๆ เครื่องมือที่ช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็ง ได้แก่ กลุ่มสัจจะสะสมทรัพย์ ศูนย์ข้าวชุมชน กองทุนหมู่บ้าน ร้านค้าชุมชน ศูนย์สาธิตการตลาด กลุ่มชาวนาแปลงใหญ่ กลุ่มทอผ้าไหม และกลุ่มเลี้ยงโค ซึ่งทั้งหมดควรปรับใช้ตามบริบทของแต่ละหมู่บ้านเพื่อสร้างความยั่งยืน

การส่งเสริมความรู้ด้านเศรษฐกิจฐานรากตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมุ่งเน้นการสร้างความมั่นคงให้ชุมชน โดยเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการประชุม แสดงความคิดเห็น และร่วมตัดสินใจในการพัฒนา ลดความเสี่ยงจากความผันผวนทางเศรษฐกิจและภัยธรรมชาติ โดยไม่ทำลายทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ชุมชนจึงมีความรู้และทักษะในการดูแลตนเอง สามารถเติบโตได้ต่อเนื่องโดยไม่พึ่งพาปัจจัยภายนอกมากเกินไป และส่งต่อความเข้มแข็งไปยังรุ่นต่อไป

นำเสนอรูปแบบการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน คือเป็นการเน้นความพอประมาณ ใช้ทรัพยากรอย่างมีเหตุผล และสร้างภูมิคุ้มกันให้ชุมชนพึ่งพาตนเองได้อย่างมั่นคง ไม่มุ่งเน้นเพียงการเติบโตทางเศรษฐกิจ แต่คำนึงถึงคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี และการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการทรัพยากรช่วยลดความเสี่ยงจากปัจจัยภายนอก ทำให้ชุมชนเข้มแข็ง ยั่งยืน และสามารถส่งต่อความมั่นคงไปยังรุ่นต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

มานิต กิตติจูงจิต. (2555). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง วิถีชีวิตแห่งความสมดุล, (กรุงเทพมหานคร: หจก. แสงจันทร์การพิมพ์,

หทัยชนก คะตะสมบูรณ์. (2564). การขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากของชุมชนอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา บ้านเนินถ่าน หมู่ที่ 6 ตำบลเสือโฮก อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท, วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(7): 277.

พัลลภา ปีติสันต์. (2561). การสร้างคุณค่าให้กับชุมชน (ท้องถิ่น) ด้วยเศรษฐกิจพอเพียง, บริษัท เอ.พี.กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด,

พระหมี ถิรจิตฺโต (สีทน). (2562). การพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบบ้านหนองเอาะ อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี. สารนิพนธ์, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-05-26

รูปแบบการอ้างอิง

แสงมาศ ก., พระครูสุธรรมกิจโกศล, อาทโร พ. . ., ทีปงฺกโร พ. . ., & หนุนชู เ. . (2026). รูปแบบการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน ตำบลเกาะแก้ว อำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 17(2), 451–463. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/292038

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย