การเสริมสร้างพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมในตำบลสังขะ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์

ผู้แต่ง

  • พระปลัดกิตติ ยุตฺติธโร -
  • พระครูปริยัติวิสุทธิคุณ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระครูใบฎีกาเวียง กิตฺติวณฺโณ
  • พระครูศรีปรีชากร
  • พระครูสุธรรมกิจโกศล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • พระครูบัณฑิตวชิโรภาส มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
  • ทวีศักดิ์ ทองทิพย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์

คำสำคัญ:

การเสริมสร้าง, พฤฒิพลังแห่งความสุข, ผู้สูงอายุ, หลักพุทธธรรม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาการสำรวจสภาพพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุในตำบลสังขะ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ 2) เพื่อศึกษาการพัฒนากิจกรรมพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมในตำบลสังขะ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ และ 3) เพื่อประเมินผลการเสริมสร้างพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมในตำบลสังขะ อำเภอสังขะ  จังหวัดสุรินทร์ ผู้วิจัยใช้วิธีวิจัยแบบวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้แบบสอบถามและสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มเป้าหมาย 25 รูป/คน

ผลการวิจัยพบว่า

  1. สภาพพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุนั้น มีสภาพการเปลี่ยนแปลง 3 ด้าน คือ 1) การเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกาย มีการเปลี่ยนแปลงทุกระบบในร่างกายตามธรรมชาติ 2) การเปลี่ยนแปลงทางด้านจิตใจ มีผลมาจากการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและสังคมซึ่งก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพจิต และ 3) การเปลี่ยนแปลงทางด้านสังคม มีการเปลี่ยนแปลงอุปนิสัยและอารมณ์ซึ่งมีความวิตกกังวล
  2. การพัฒนากิจกรรมพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมนั้น เป็นการพัฒนาตามหลักภาวนา 4 ด้าน คือ 1) กายภาวนา คือการเจริญกาย การพัฒนากาย การฝึกอบรมกาย และการพัฒนาความสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ 2) สีลภาวนา คือการเจริญศีล การพัฒนาความประพฤติ และการฝึกอบรมศีลไม่เบียดเบียนให้เกิดความเดือดร้อน 3) จิตภาวนา คือการเจริญจิต การพัฒนาจิต และการฝึกอบรมจิตใจให้เข้มแข็งและมีเมตตากรุณา 4) ปัญญาภาวนา คือการเจริญปัญญา การพัฒนาปัญญาการฝึกอบรมปัญญาให้รู้และเข้าใจสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง รู้เท่าทันโลกและชีวิตตามสภาวะที่เกิดขึ้น
  3. การเสริมสร้างพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมนั้น เป็นหลักปฏิบัติ เพื่อเสริมสร้างความประพฤติหรือสุขนิสัยในปัจจัยพื้นฐาน คืออาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุงห่ม และยารักษาโรค ต้องปฏิบัติตามหลักอายุสสธรรม 5 คือ 1) สัปปายการี ในสถานที่อยู่อาศัย คือที่อยู่สะอาด มีความปลอดภัย 2) สัปปาเย มัตตัญญู คือรู้จักประมาณรับประทานอาหารแต่พอดี 3) ปณิตโภชี คือบริโภคอาหารที่ย่อยง่าย อาหารให้ครบ 5 หมู่ 4) กาลจารี รู้จักเวลา คือเวลากิน เวลานอน เวลาทำงาน และ  5) พรหมจารี คือรักษาพรหมจรรย์ตามควร ให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา มีสุขภาพกายและสุขภาพจิตที่ดี

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย. ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. สำนักนายกรัฐมนตรี.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 9.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 125. กรุงเทพมหานคร: บริษัทพิมพ์สวย จำกัด.

พระครูสุวิธานพัฒนบัญฑิต. (2557). พระพุทธศาสนากับสาธารณสุข. ขอนแก่น: โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.

พระมหาทวี มหาปญฺโญ (ละลง). (2557). ดุลยภาพชีวิตเชิงพุทธเพื่อความมีอายุยืน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: หจก. ภาคพิมพ์.

สำนักงานสถิติจังหวัดสุรินทร์. 2556-2566. (2566) สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

ศรีเรือน แก้วกังวาน. (2553). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงอายุ เล่ม 2. วัยรุ่น-วัยสูงอายุ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ณีรนุช วรไธสง และคณะ. (2561). “การสร้างสังคมผู้สูงอายุที่มีพฤฒิพลัง-เทศบาลตำบลเหล่าปอแดง อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร”. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. พระมหาสุทิตย์ อาภากโร และคณะ. (2558). “การเสริมสร้างสุขภาวะและการเรียนรู้ของสังคมตามแนวพระพุทธศาสนา”. รายงานการวิจัย. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาไกรวรรณ์ ชินทตฺติโย (ปุณขันธ์) และคณะ. (2560). “การบูรณาการหลักพุทธธรรมในการเสริมสร้าง สุขภาวะผู้สูงอายุขององค์กรชุมชน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี.

พระมหาธณัชพงศ์ สุพฺรหฺมปญฺโญ (คิดอ่าน) และคณะ, (2566). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุผ่าน การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของโครงการวัดบันดาลใจ”. รายงานการวิจัย. สาขาวิชพระพุทธศาสนา คณะพุทธศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่.

พระมหาณรงค์ศักดิ์ สุทนฺโต และคณะ. (2567). “กลไกเชิงพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการเห็นคุณค่าในตัวเองของกลุ่มผู้สูงอายุ จิตอาสาในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม”. รายงานการวิจัย. วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เจษฎา มูลยาพอ และคณะ. (2561). “การพัฒนาสุขภาพจิตของผู้สูงอายุตามแนวพระพุทธศาสนาในจังหวัดหนองคาย”. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตหนองคาย.

กันยา วงศชัยวัฒน์. (2561). “แนวทางการประยุกตใชหลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุหลังเกษียณอายุ”. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิไลวรรณ อาจาริยานนท์. (2558). “รูปแบบการดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขตามหลักพุทธธรรมสำหรับผู้สูงอายุ”. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-10

รูปแบบการอ้างอิง

ยุตฺติธโร พ., พระครูปริยัติวิสุทธิคุณ, กิตฺติวณฺโณ พ. ., พระครูศรีปรีชากร, พระครูสุธรรมกิจโกศล, พระครูบัณฑิตวชิโรภาส, & ทองทิพย์ ท. . (2026). การเสริมสร้างพฤฒิพลังแห่งความสุขของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรมในตำบลสังขะ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 17(2), 542–557. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/292764

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย