TRANSFORMATION: CAPITAL IN ISAN SOCIETY, THAILAND 4.0
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to analyze the phenomenon of use and diversion of capital in the modern Isan society. Under the capital concept of Pierre Bourdieu in the context of the transformation to Thailand 4.0. Isan society in Thailand 4.0 era has developed infrastructure, transport and technology with the influence of globalization and capitalism, that makes people focus on “money” which is an important condition that has changed the way of life of Isan people. Therefore, “capital” has come to play a more active role in life, both 1) Economic capital is money and property, that can be invested. 2) Social capital is a network of strong relationships which is a distinctive feature in Isan society. 3) Cultural capital is skill and expertise career education Including customs that live with Isan people This resulted in a strategy of survival, and 4) Symbolic capital that refers to position, acceptance and power, which began to play an increasingly important role in modern Isan society, where these four types of capital were able to flow and diverge to each other dynamically, through use and collection to be able to cope with the situation that arises snd continue to live in society sustainably.
Article Details
References
กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2561). ประเทศไทย 4.0. กรุงเทพฯ: กระทรวง วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
กาญจนา แก้วเทพ และ สมสุข หินวิมาน. (2551). สายธารแห่งนักคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมืองกับสื่อสารศึกษา. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพพิมพ์.
ชนิดา เสงี่ยมไพศาลสุข. (2550). เศรษฐกิจของทรัพย์สินเชิงสัญลักษณ์ / ปิแยร์ บูร์ดิเยอ. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
ชลิต ชัยครรชิต. (2557). พลังวัฒนธรรม ในศิลปะอีสาน. โสวัฒนธรรมอีสานในงานวิจัย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, คณะสังคมศาสตร์, ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษวิทยา.
ชูชาติ เตชะโพธิวรคุณ. (2561). การศึกษาความเหลื่อมล้ำด้านที่อยู่อาศัยด้วยเครื่องมือเชิงประจักษ์: กรณีศึกษาชานเมืองด้านทิศเหนือของกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สจล, 22(1), 15-26.
ณัฐพล มีแก้ว. (2562). ความมั่นคงการดำรงชีพของครัวเรือนในถิ่นต้นทางของแรงงานย้ายถิ่นอีสานใต้ในอุตสาหกรรมประมงทะเล. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ณัฐวรรธ อุไรอำไพ, กีรติพร จูตะวิริยะ และ จักรพันธ์ ขัดชุ่มแสง. (2561). ทุน : การสร้างเครือข่ายทางสังคมของคนไทยเชื้อสายเวียดนาม จังหวัดนครพนม. มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์, 35(1), 1-16.
ดุษฎี อายุวัฒน์ วณิชชา ณรงค์ชัย และ อดิเรก เร่งมานะวงษ์. (2562). ความสุขของครัวเรือนแรงงานย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย. ขอนแก่น: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทิพย์สุดา ปรีดาพันธุ์. (2560). ความมั่นคงของผู้หญิงที่สมรสข้ามวัฒนธรรมในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปิยพงษ์ บุญกว้าง. (2556). ความมั่นคงของครัวเรือนแรงงานย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศ. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ประภาพร สุปัญญา. (2563). ลีลาชีวิตของคนชานเมืองในช่วงชั้นทางสังคม. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย ขอนแก่น.
เยาวลักษณ์ แสงจันทร์ และ ชัยณรงค์ ศรีมันตะ. (2560). ผญาภาษิต: ทุนทางสังคมและวัฒนธรรมสกลนคร. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 25(48), 79-100.
รัตนา จันทร์เทาว์ และ เชิดชัย อุดมพันธ์. (2560). ชื่ออาหารท้องถิ่นอีสานและภาคใต้ : มุมมองด้านอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. วารสารศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่, 9(1), 63-89.
วณิชชา ณรงค์ชัย. (2559). การเลื่อนชั้นทางสังคมของครัวเรือนชนบท ภายหลังการถ่ายโอนทุนระหว่างรุ่นวัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. (2558). กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2561). ความท้าทายในยุคไทยแลนด์ 4.0. กรุงเทพฯ: กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
Auraiampai, N., Ayuwat, D., & Jampaklay, A. (2021). Capital Accumulation of Return Migrant Work Aboard, Migration Studies, 8(4), 78-92.
Bourdieu, P. (1984). Distinction: A Social Critique of the Judgment of Taste. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Bourdieu, P. (1986). “The Forms of Capital,” In Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education. Richardson J.G. (ed.). New York: Greenwood Press.
Bourdieu, P. (1998). Practical Reason: On The Theory of Action. Cambridge, U.K.: Polity Press.
Bourdieu, P., & Wacquant, L. (1992). An Invitation to Reflexive Sociology. Chicago, IL.: The University of Chicago Press.
DFID. (2009). Sustainable Livelihoods Guidance Sheets. London: Department for International Development (DFID).
Jutaviriya, K., Auraiampai, N., Cadchumsang, J., & Ayuwat, D. (2020). Social Networks: The Utilization of Capitals for Vietnamese-Thai in the Border of Thai-Lao. International Journal of Innovation, Creativity and Change, 13(2), 523-532.
Meekaew, N., & Ayuwat, D. (2020). Livelihoods and Food Security of the Migrant Households in the rural community of the Lower northeastern Region of Thailand. Sys Rev Pharm, 11(6), 1311-1319.
Narongchai, W., Ayuwat, D., & Chinnasri, O. (2016). The Changing of Intergenerational Transfers of Economic Capital in Rural Households in Northeastern, Thailand. Kasetsart Journal of Social Sciences, 37(2), 46-52.
Parnwell, M. (2017). Neolocalism and Renascent Social Capital in Northeast Thailand. Environment and Planning D: Society and Space, 25(6), 990-1014.
Savage, M., Warde, A., & Devine, F. (2005). Capital, assets, and resources: some critical issues. The British Journal of Sociology, 56(1), 31-47.
Supunya, P., & Ayuwat, D. (2019). Social Capital and Social Class in Sub-Urban Community of Thailand. Communications on Stochastic Analysis, 13(6), 99-108.
Supunya, P., & Ayuwat, D. (2018). Criteria Classification of Class in the Suburbs: A Case Study of the Northeastern Region of Thailand. World Conference on Social Sciences, Technology & Innovation (WSTI2018), Kuala Lumpur, Malaysia.
Thongyou, M., Sosamphanh, S., Chamaratana, T., & Phongsiri, M. (2014). Perception on Urbanization Impact on the Hinterlands: A Study of Khon Kaen City. Asian Social Science, 10(11), 33 - 41.
United Nations. (2015). World Urbanization Prospects: The 2014 Revision. New York: Economic and Social Affairs.
