GUIDELINES FOR PROMOTING LOCAL WISDOM ON LOCAL HERBS : CASE STUDY, PONGPUEI SUBDISTRICT, MUEANG BUENG KAN DISTRICT, BUENG KAN PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study the context of local wisdom on local herbs in Pong Puei sub-district and to study methods for promoting local wisdom on local herbs in Pong Puea Sub-district, Mueang Bueng Kan District, Bueng Kan Province This is a qualitative research using in-depth interviews. The study found that the context of local wisdom on local herbs in Pong Puei sub-district at present, the community still uses herbs as one of the four factors of liveing with herbal medicine. The use of herbs from local wisdom to bring to career creation from herbs for the community, including the establishment of a herbal processing group and growing herbs. It is supported by government agencies that recognize the importance of local wisdom. to promote local wisdom on local herbs to support the economy and society in Pong Puei Sub-district. The government has played a role in promoting modern technology in product processing on local herb and has the processing groups established in the community, including the promotion of herbal planting. As for the development of work to increase efficiency, the government should be encourage the group as follows: 1) training on the use of modern technology in processing local herbs 2) promoting the creation of new products and online marketing 3) promoting the preparation of income-expense accounts and 4) promoting the transfer of knowledge of local herbs to the community.
Article Details
References
โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.
จันทร์จิรา ตรีเพชร, ศักดิ์ชาย เพ็ชรตรา และ วราวุฒิ มหามิตร. (2564). การศึกษาภูมิปัญญาการใช้สมุนไพรท้องถิ่นตามนิเวศธรรมชาติลำน้ำพรมจังหวัดชัยภูมิ. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(1), 213-224.
จันทร์ทิรา เจียรณัย, ณัฐฐิตา เพชรประไพ, นรีลักษณ์ สุวรรณโนบล, ศรัญญา จุฬารี, จันทกานต์ กาญจนเวทางค์, นฤมล สิงห์ดง, วาริธร ประวัติวงศ์ และ กชกร เพียซ้าย. (2557). การศึกษารวบรวมข้อมูลความหลากหลายของสมุนไพรภูมิปัญญาการใช้สมุนไพรรวมทั้งตำรับยาโบราณของหมอพื้นบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณในพื้นที่เขื่อนน้ำพุง จังหวัดสกลนคร และชุมชนใกล้เคียงภายใต้โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2544). แนวคิดเศรษฐกิจชุมชนเสนอทางทฤษฎีในบริบทต่างสังคม. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้ง แอน พลับลิชชิง.
ชาญชัย มะโนธรรม. (2558). ศึกษาการจัดทำบัญชีของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงใหม่ตามแนวทางของกรมตรวจบัญชีสหกรณ์. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 25(1), 133-148.
ณัฏฐวุฒิ ทรัพย์อุปถัมภ์. (2558). เอกสารประกอบการสอนวิชาทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน. จันทบุรี: สาขาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ดิษฐพล ใจซื่อ, ณัฐพร คำศิริรักษ์ และ อังศวีร์ จันทะโคตร. (2564). ประสบการณ์การใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านอีสานในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในชุมชนอำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 36(2), 251-264.
ประพัสสร บัวเผื่อน, นภาลัย บุญคำเมือง และ ชญานันท์ ศิริกิจเสถียร. (2565). การศึกษาภูมิปัญญาและการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพรท้องถิ่น เขาโกรกปลากั้ง จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารพิกุล, 20(1), 349-363.
พรพจน์ ศรีดัน. (2564). โครงการนวัตกรรมทางสังคมกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพื่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์สู่การแข่งขันเชิงพาณิชย์ภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) (รายงานการวิจัย). สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วนิดา นาคีสังข์. (2559). จากภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนปวาเก่อญอบ้านแม่กองคาสู่การเป็นสินค้าชุมชน. สารนิพนธ์ประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาบัณฑิตอาสาสมัคร วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุเทพ พันประสิทธิ. (2555). เอกสารคำสอนวิชา “เศรษฐกิจพอเพียง”. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
อภิฤดี หาญณรงค์ และ วิชัย โชควิวิวัฒน์. (2563). การศึกษาภูมิปัญญาท้อถิ่นและการแพทย์พื้นบ้าน กรณีศึกษา อำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สักทอง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.), 7(1), 117-126.
