CRITICAL THINKING ABILITY AND SCIENCE ACHIEVEMENT OF PRATHOMSUKSA 6 STUDENTS LEARNING BY USING THE CONCEPT OF STEM EDUCATION
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to: 1) compare the critical thinking ability of Prathomsuksa 6 students before and after learning by using the Concept of STEM Education, 2) compare the critical thinking ability of Prathomsuksa 6 students after learning by using the Concept of STEM Education with the criteria of 70%, 3) compare the science learning achievement of Prathomsuksa 6 students before and after learning by using the Concept of STEM Education and 4) compare the science learning achievement of Prathomsuksa 6 students after learning by using the Concept of STEM Education with the criteria of 70%. The sample group consisted of Prathomsuksa 6 students from a school within the Rattanawapi Quality Education Development Network, Nong Khai Primary Education Service Area Office 2. The sample was selected from one classroom using the One Group Pretest-Posttest Design method. The research instruments employed for this research were: 1) lesson plans using the Concept of STEM Education, 2) a critical thinking ability test and 3) a science achievement test. The mean, percentage, standard deviation, dependent t-test and t-test for one sample were used in data analysis. The findings of this research were as follows:
- Prathomsuksa 6 students’ critical thinking ability after learning by using the Concept of STEM Education was higher than before learning.
- Prathomsuksa 6 students’ critical thinking ability after learning by using the Concept of STEM Education was higher than the criteria of 70%.
- Prathomsuksa 6 students’ science learning achievement after learning by using the Concept of STEM Education was higher than before learning.
- Prathomsuksa 6 students’ science achievement after learning by using the Concept of STEM Education was higher than the criteria of 70%.
Article Details
References
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2560). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสะเต็มศึกษากับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 40(2), 41-51.
กุณฑรี เพ็ชรทวีพรเดช. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์เพื่อส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ทิศนา แขมณี. (2562). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2561). สะเต็มกับสไตล์การเรียนรู้ตามแนวคิด Kolb. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิเชฐ ศรีสังข์งาม. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาแบบ วัฏจักรสืบเสาะหาความรู้ 5 ขั้นผสานการออกแบบทางวิศวกรรม เพื่อเสริมสร้างทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พิทยา อินทุรัตน์. (2557). ผลการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์เชิงรุกเพื่อส่งเสริมผลการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ และความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยบูรพา.
พีรดลย์ อ่อนสี. (2562). การพัฒนาความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณและผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ ๒๑. กรุงเทพฯ:มูลนิธิ สดศรีสฤษดิ์วงศ์.
สนธิ พลชัยยา. (2557, กรกฏาคม - สิงหาคม). สะเต็มศึกษากับการคิดขั้นสูง. นิตยสาร สสวท. หน้า 7-10.
สมชาย อุ่นแก้ว. (2558). วิธีการสอนแบบสะเต็มศึกษา (STEM education). สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2565, จาก http://www.kids.ru.ac.th/document/KM/STEM_by_TSomchai-unkeaw.pdf.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: สำนักงานฯ.