ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวและพฤฒพลังเพื่อรองรับการท่องเที่ยวชุมชนในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวและพฤฒพลังเพื่อรองรับการท่องเที่ยวชุมชนในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี และเพื่อกำหนดแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนในพื้นที่จังหวัดปราจีนบุรี ทำการเก็บข้อมูลจากประชากรและกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 105 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปทำการสุ่มตัวอย่างได้จำนวน 85 คน เก็บจริงได้จำนวน 87 คน และเก็บข้อมูลจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาการท่องเที่ยวภายในชุมชนจำนวน 20 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และแบบประชุมกลุ่มย่อย จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา จากการประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวด้านแหล่งธรรมชาติดึงดูดการท่องเที่ยวและเรียนรู้ ด้านวิถีชีวิตและวัฒนธรรมชุมชนที่เป็นเอกลักษณ์ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกและการเข้าถึง และด้านข้อจำกัดที่เกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยว พบว่า ชุมชนมีองค์ประกอบที่เอื้อต่อการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพ กล่าวคือ มีพื้นที่ติดกับอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีวัฒนธรรมชุมชนที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น การตีมีดโบราณ สามารถเข้าถึงได้สะดวก เชื่อมต่อกับแหล่งท่องเที่ยวหลักของจังหวัด และผลประเมินศักยภาพของผู้สูงอายุในมิติด้านสุขภาพของผู้สูงอายุ มิติด้านการมีส่วนร่วม และมิติด้านความมั่นคงหรือหลักประกัน ผู้สูงอายุของชุมชนมีศักยภาพในการสนับสนุนการท่องเที่ยวโดยชุมชน สำหรับแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวควรมุ่งเน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การฝึกอบรมให้ผู้สูงอายุมีทักษะด้านมัคคุเทศก์และการบริหารจัดการชุมชน โดยส่งเสริมให้เกิดการมีส่วนร่วมในชุมชนรวมทั้งผู้สูงอายุ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กัลยา สว่างคง. (2558). การประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวในมุมมองของนักท่องเที่ยวกรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวประเภทน้ำตกในจังหวัดสระบุรี. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18, 10-25. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/view/7020
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานนครนายก. (2562). คู่มือปราจีนบุรี. ศูนย์ข้อมูลการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
จันทิมา ฤกษ์เลื่อนฤทธิ์ และรัชนก คชไกร. (2563). แนวทางเสริมสร้างพฤฒพลังในการเป็นมัคคุเทศก์การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ: มุมมองผู้สูงอายุกรณีศึกษาจังหวัด. วารสารพยาบาลทหารบก, 21(3), 473-480. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JRTAN/article/view/234288
ต้นแบบความสำเร็จ “บ้านถ้ำเสือ” สัมผัสวิถีชุมชนท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ. (2565). https://mgronline.com/travel/detail/9650000085378
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 18). เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
เทศบาลตำบลบ้านนาปรือ. (2566). รายงานข้อมูลผู้สูงอายุในชุมชน ปี พ.ศ. 2561-2566. เทศบาลตำบลบ้านนาปรือ อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
ใบเฟิร์น วงษ์บัวงาม และมุขสุดา พูลสวัสดิ์. (2556). การประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร โครงการที่ได้รับรางวัลจากการประกวดผลงานตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงภาคการเกษตรในเขตกรุงเทพและปริมณฑล. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์] มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า. (2568). สนค. จับตาแนวโน้มภาคการท่องเที่ยวไทย สู่โอกาสขับเคลื่อนเศรษฐกิจระยะยาว. https://tpso.go.th/news/2501-0000000018
สำนักงานสุขภาวะประชากรกลุ่มเฉพาะ. (2567). ทำความรู้จัก “พฤฒพลัง (active ageing) พลังวิเศษของคนสูงวัย ที่ทำให้กายและใจไม่ร่วงโรยไปตามกาลเวลา. https://section09.thaihealth.or.th/2024/04/10/active-ageing/
อาชัญญา รัตนอุบล. (2562). ข้อเสนอการพัฒนาการดำเนินงานส่งเสริมศักยภาพผู้สูงอายุ. วารสารศิลปกรศึกษาศาสตร์, 11(1), 46-26. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/174525
Ferrans, C. E., & Powers, M. J. (1992). Psychometric assessment of the quality-of-life index. Research in Nursing & Health, 15(1), 29-38. https://doi.org/10.1002/nur.4770150106
Gurkan, G. C., & Aylan, K.F. (2022). Oler workers as a factor of discrimination in business life and a conceptual self-criticism for the tourism sector. Turizm ve isletme Bilimleri Dergisi, 2(1), 53-65. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2225277
Institute of Ecotourism. (2002). Strategic assessment of the impact on the environment and tourism. Institute of Ecotourism, Srinakarinwirot University.
Kan, D.S., Vasylchuk, V.M., Chuprii, L.V., Datskiv, I.B., & Kravets, K.P. (2022). Tourism sector in Asian countries: strengths, weaknesses and prospects for development. Review of Economics and Finance, 20, 229-235. https://doi.org/10.55365/1923.x2022.20.27
Rovinelli, R.J. & Hambleton, R.K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2(2), 49-60. https://eric.ed.gov/?id=ED121845
Sukortprommee, S., Thanuttamanon, B., Singhdong, P., & Peamchai, P. (2025). The roll of government and community support in promoting tourism experiences through the application of technology in the tourism business for the elderly. Journal of Lifestyle & SDG’s Review, 5(3), 1-19. https://doi.org/10.47172/2965-730X.SDGsReview.v5.n03.pe04777
The Institute of Science and Technology of Thailand. (2000). A study to determine guidelines for the development and management of agricultural tourism. Academic Service Center, The Institute of Science of Technology of Thailand.
Wackowski, K., Chi, L., & Tan, C. (2024). Analysis of strengths and weaknesses of Saigontourist travel services company. A proposed solutions to promote and overcome. https://www.researchgate.net/publication/385527035
World Health Organization. (2002). The world health report 2002-reducing risks, promoting healthy life. http://www.who.int/whr/2002/en/
