ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวและพฤฒพลังเพื่อรองรับการท่องเที่ยวชุมชนในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวและพฤฒพลังเพื่อรองรับการท่องเที่ยวชุมชนในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี และเพื่อกำหนดแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนในพื้นที่จังหวัดปราจีนบุรี ทำการเก็บข้อมูลจากประชากรและกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 105 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปทำการสุ่มตัวอย่างได้จำนวน 85 คน เก็บจริงได้จำนวน 87 คน และเก็บข้อมูลจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาการท่องเที่ยวภายในชุมชนจำนวน 20 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และแบบประชุมกลุ่มย่อย จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา จากการประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวด้านแหล่งธรรมชาติดึงดูดการท่องเที่ยวและเรียนรู้ ด้านวิถีชีวิตและวัฒนธรรมชุมชนที่เป็นเอกลักษณ์ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกและการเข้าถึง และด้านข้อจำกัดที่เกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยว พบว่า ชุมชนมีองค์ประกอบที่เอื้อต่อการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพ กล่าวคือ มีพื้นที่ติดกับอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีวัฒนธรรมชุมชนที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น การตีมีดโบราณ สามารถเข้าถึงได้สะดวก เชื่อมต่อกับแหล่งท่องเที่ยวหลักของจังหวัด และผลประเมินศักยภาพของผู้สูงอายุในมิติด้านสุขภาพของผู้สูงอายุ มิติด้านการมีส่วนร่วม และมิติด้านความมั่นคงหรือหลักประกัน ผู้สูงอายุของชุมชนมีศักยภาพในการสนับสนุนการท่องเที่ยวโดยชุมชน สำหรับแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวควรมุ่งเน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การฝึกอบรมให้ผู้สูงอายุมีทักษะด้านมัคคุเทศก์และการบริหารจัดการชุมชน โดยส่งเสริมให้เกิดการมีส่วนร่วมในชุมชนรวมทั้งผู้สูงอายุ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กัลยา สว่างคง. (2558). การประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวในมุมมองของนักท่องเที่ยวกรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวประเภทน้ำตกในจังหวัดสระบุรี. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18, 10-25. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/view/7020
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานนครนายก. (2562). คู่มือปราจีนบุรี. ศูนย์ข้อมูลการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
จันทิมา ฤกษ์เลื่อนฤทธิ์ และรัชนก คชไกร. (2563). แนวทางเสริมสร้างพฤฒพลังในการเป็นมัคคุเทศก์การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ: มุมมองผู้สูงอายุกรณีศึกษาจังหวัด. วารสารพยาบาลทหารบก, 21(3), 473-480. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JRTAN/article/view/234288
ต้นแบบความสำเร็จ “บ้านถ้ำเสือ” สัมผัสวิถีชุมชนท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ. (2565). https://mgronline.com/travel/detail/9650000085378
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 18). เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
เทศบาลตำบลบ้านนาปรือ. (2566). รายงานข้อมูลผู้สูงอายุในชุมชน ปี พ.ศ. 2561-2566. เทศบาลตำบลบ้านนาปรือ อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
ใบเฟิร์น วงษ์บัวงาม และมุขสุดา พูลสวัสดิ์. (2556). การประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร โครงการที่ได้รับรางวัลจากการประกวดผลงานตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงภาคการเกษตรในเขตกรุงเทพและปริมณฑล. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์] มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า. (2568). สนค. จับตาแนวโน้มภาคการท่องเที่ยวไทย สู่โอกาสขับเคลื่อนเศรษฐกิจระยะยาว. https://tpso.go.th/news/2501-0000000018
สำนักงานสุขภาวะประชากรกลุ่มเฉพาะ. (2567). ทำความรู้จัก “พฤฒพลัง (active ageing) พลังวิเศษของคนสูงวัย ที่ทำให้กายและใจไม่ร่วงโรยไปตามกาลเวลา. https://section09.thaihealth.or.th/2024/04/10/active-ageing/
อาชัญญา รัตนอุบล. (2562). ข้อเสนอการพัฒนาการดำเนินงานส่งเสริมศักยภาพผู้สูงอายุ. วารสารศิลปกรศึกษาศาสตร์, 11(1), 46-26. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/174525
Ferrans, C. E., & Powers, M. J. (1992). Psychometric assessment of the quality-of-life index. Research in Nursing & Health, 15(1), 29-38. https://doi.org/10.1002/nur.4770150106
Gurkan, G. C., & Aylan, K. F. (2022). Oler workers as a factor of discrimination in business life and a conceptual self-criticism for the tourism sector. Turizm ve isletme Bilimleri Dergisi, 2(1), 53-65. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2225277
Institute of Ecotourism. (2002). Strategic assessment of the impact on the environment and tourism. Institute of Ecotourism, Srinakarinwirot University.
Kan, D. S., Vasylchuk, V. M., Chuprii, L. V., Datskiv, I. B., & Kravets, K. P. (2022). Tourism sector in Asian countries: strengths, weaknesses and prospects for development. Review of Economics and Finance, 20, 229-235. https://doi.org/10.55365/1923.x2022.20.27
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2(2), 49-60. https://eric.ed.gov/?id=ED121845
Sukortprommee, S., Thanuttamanon, B., Singhdong, P., & Peamchai, P. (2025). The role of government and community support in promoting tourism experiences through the application of technology in the tourism business for the elderly. Journal of Lifestyle & SDG’s Review, 5(3), 1-19. https://doi.org/10.47172/2965-730X.SDGsReview.v5.n03.pe04777
The Institute of Science and Technology of Thailand. (2000). A study to determine guidelines for the development and management of agricultural tourism. Academic Service Center, The Institute of Science of Technology of Thailand.
Wackowski, K., Chi, L., & Tan, C. (2024). Analysis of strengths and weaknesses of Saigontourist travel services company. A proposed solutions to promote and overcome. https://www.researchgate.net/publication/385527035
World Health Organization. (2002). The world health report 2002-reducing risks, promoting healthy life. http://www.who.int/whr/2002/en/
